Love is...(4)

თავი 4 აგარაკიდან ჩამოვდივართ. ინჰალატორს ვარ ჩახუტებული. ხვალ ვალენტინობაა და მგონია, რომ ხვალაც ასე მომიწევს ინჰალატორთან ჩახუტება. დღეს სანდროს მშობლები უნდა გავიცნო. ნეტავ როგორები არიან? კარგი რა ქეთა მეღადავები?-ვკიცხავ საკუთარ თავს.-როგორ

მამას

არაფერს აღარ აქ მნიშვნელობა დაინგრა ოცნების კოშკები უკვე მეზიზღები მთელი არსებით აღარ მა აღარ მჭირდები

ის,რაც არ მეკუთვნოდა (თავი 5)

-ისეთი ლამაზი ხარ,რომ აღმაგზნებ!-ჩემი მომხიბვლელობით გათამამებულმა,ცოტა წამაიმუნება ვსცადე. -ამ დაბაზში მყოფი მამაკაცების უმეტესობასაც აღვაგზნებ!-ცალი წარბი იორნიულად ავზიდე და ქვევიდან ავხედე. -გიორგისაც აღაგზნებდი?-გაბრაზებულმა გამოსცრა კილებს

მიყვარხარ მწვანეთვალებავ ))

უკვე მენატრები უკვე მენატრები, ვფიცავ მე შენს თვალებს ხელებს და ნაზ სურნელს, მე ხომ სიოცოცხლეზე მეტად მეყვარები, ცრემლებს ვერ ვერლევი შენ კი სხვას ეხვევი.

შენ შემცვალე (Chapter 16)

გირჩევ ცეცხლთან თამაშს შეეშვა,შეიძლება შიგნით ჩავარდე,დაიწვა და ჰოპ ! გაქრე და სამუდამოდ აორთქლდე... - დამცინავად გაუღიმა ელეს. ელე გამოშტერებული ერთ ადგილზე იდგა და მის ნათქვამს იაზრებდა,მხოლოდ თავი დაუქნია და პალატა დატოვა.

მონატრებული 24 ოქტომბერი

ისევ მომენატრე, ისევ მომელანდე ისევ სიზმრებში მე შენ გნახულობ ისევ ტკივილი ისევ ცრემლები ღიმილი ქრება ნელა სახიდან

Black Widow_შავი ქვრივი #6

-ის უმანკო უნდა იყოს, ყველანაირად წმინდა... -და შენ გგონია ის მართლა ასეთია? იქნებ მოგატყუეს სებასტიან! -თავად მითხრა....თუმცა მალე გაირკვევა უმანკოა თუ არა._სებასტიანის ხმაში დამცინავი ტონმა მატულებს და წარამოვიდგენ ირონიულ ღიმილს მის სახეზე.

13 თვე…

13 თვე… თეკლა იორდანაშვილი თავი 1კერესელიძე ანი რომ გავიცანი, 7 წლის ვიყავი. ანი 9-ის იყო. მას მერე ვმეგობრობთ. ანის მეჯვარე ვარ ორივე ქორწინებისას. ზუსტად ვიცი, მესამეჯერ თუ გათხოვდა, უჩემობას ვერ აიტანს. რაც საკუთარი თავი მახსოვს იმ დროიდან

გოგონა ხიჯაბში (Vთავი-დასასრული )

-ამირა შვილო არ შეიძლება ეგრე . ბავშვზეც უნდა იფიქრო ... ნარმანულად არც ჭამ და არც სვამ . (ამირის დედა)- დაიწყო ისევ ლექციები ...დავიღალე უკვე ! -არ მშია ...- პასუხი გავეცი და მაგიდიდან ადგომას ვაპირებდი მაგრამ ... -დაჯდა ! (ამირი)

დღიური(თავი-10)

მოვიდა ეს ნანატრი 5 საათიც და მანქანაში ჩავსხედით,საჭესთან დაჩი იჯდა,მის გვერდით კი მე ვიჯექი. ჩვენს უკან სანდრო და ელენე ისხდნენ ხელი ხელ გადახვეულები.მუსიკას ვუსმენდით და გზას მივუყვებოდით.უკან ლუკა მოგვყვებოდა თავისი მანქანით,ტასო კი რაღათქმაუნდა