ნიუტონის მეოთხე კანონი (8)

– გიყურებ, გაკვირდები და ვერ გამიგია, შენ, რომელიც ჯერ კიდევ ბავშვი ხარ, შვილი როგორ უნდა გააჩინო ახლო მომავალში. – გაიცინა და ძილისაგან აწითლებული ლოყები დაუკოცნა შვილს. – რამეს ვიზამ. – გაიკრიჭა სასაცილოდ თამარი. – ვაიმე, ჩემი და ნოეს შვილს რომ

ნეტავ, შემეძლოს !

ნეტა ახლა შემეძლოს მოვიდე, საწოლთან ჩამოგიჯდე და ნაზად გაკოცო, ვიგრძნო შენი სითბო, შენი სუნთქვა მოვისმინო, გიხილო... თუნდაც წამით გიხილო... ნეტავ, ფრთები მქონდეს - მოვფრინდებოდი შენს ფანჯარასთან, ჩამოვჯდებოდი და თუნდაც შორიდან, თვალს ვადევნებდი შენს

არ შეგიყვარდეს. წესი 11.

-რა იყო, რამ გამოგაშტერა.-დამცინავი მზერა არ უქრებოდა. -არ მეგონა თუ ოდესღაც ისევ გნახავდი... -რას ვიზამთ, ყველაფერი ხდება, ბოდიში რომ საბოლოოდ არ გავქრი.-იმდენად აუტანელი ხმით მელაპარაკებოდა, მინდოდა გამერტყა. \

მთელი ცხოვრება !

როგორი უცნაურია ჩვენი ცხოვრებაა , რთულიი , მაგრამ საყვარეელი !! უცნაური და ამით საინტერესოო , ვიზრდებით დაა აღარ გვინდა რაღაც ასაკს მივაღწიოთ , ვიღლებით ცხოვრებით და გვინდა რაღაც შევცვალოთ მაგრამ შეგვწევს კი ძალა გავაკეთოთ რამე ? ! ცხოვრებაა ქანცს

არასდროს უშენოდ! (12)

ამ დღის შემდეგ ყველაფერს თვისი სახელი დაერქვა... მას შემდეგ მე სანდროს შეყვარებული ვიყავი... თითოეულ მის სიტყვაში ვგრძნობდი სიყვარულს და მარადისობის რწმენას ვსწავლობდი... ასათიანი თანდათნ გავიცანი... გავიგე ყველაფერი მასზე... რომელი საჭმელი

დაუმორჩილებელი 1

ამის მოსმენის შემდეგ უკვე გონებამ ყველანაირი ლოგიკური აზრი დაბლოკა, არც ის გამიგონია რას მთხოვდა ტასო და არც ჩემი ლოგიკური აზროვნება. იმ ვირაც ტასოს მოვკიდე ხელი ისეთი ინერციით დავახეთქე მუხლებზე, რომ მე ვიგრძენი წვა ფეხებში და როდესაც ვიგრძენი, რომ

გადაყვარებამდე... 2

"პარადოქსია, რომ რაც უფრო მეტად მინდა შენთან ყოფნა, მეტად მშორდები და ამის გამო, კიდევ უფრო მეტად მინდება ჩემთან რომ იყო... ფიქრებში გართულს შემომაღამდა, საათს რომ დავხედე უკვე 9 ხდებოდა, დიტო აქამდე უნდა მოსულიყო, ნეტავ სადარის?... ალბათ

N:9 - (თეთრი ანგელოზი) ნაწილი 2 - თავი 3

- მაკუნკულ , იცოდე ვეტყვი დემეტრეს და დაგსჯის! -სიცილით დაემუქრა და ლოყაზე აკოცა. - ტუტუცო ! - ენა გამოუყო და გაეღიმა. - ტუტუცია და ჰა ... - გაახსენდა თუკას რეაქცია ამ სიტყვაზე და სიცილით გახედა დაქალს. - სულ მეცინება მაგაზე ... - აკისკისდა თუკა.-

ოქტომბერი (2)

სკოლის ბოლო წელი საკმაოდ ბანალურია, როცა განსხვავებულ სკოლაში დადიხარ, სადაც ყველა ზედმეტად ფულიანი, პოპულალური და ეგოისტია. თუმცა მე მათგან საკმაოდ ჩვეულებრივი ვიყავი, მამაჩემი არ არის მილიონერი, მე არ ვცხოვრობ 3 სართულიან სახლში და არ მყავს

რა იქნებოდა თუ...(10 თავი)

-სამწუხაროთ დანამდვილებით ჯერ ვერაფერს გეტყვი ლექსო,ანალიზების პასუხებს ექთანი მოიტანს ცოტა ხანში,რაც შეეხება მის სიცოცხლეს საშიშროებამ უკვე ჩაიარა როგორც კი მისი სიტყვები გავიგონე შვება ვიგრძენი,ალა მხოლოდ ის მაინტერესებდა და მისი სიცოცხლე,თითქოს