თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (2)

გავაღე კარი გასასვლელად და.... ოჰ ღმერთო მე ხომ ბედი არ მაქვს.. -ვააა ენამწარევ აქ ხარ? ირონიულად მითხრა და ცალი წარბი მაღლა აზიდა.. -ჰო თვით ირონიავ, როგორც ხედავ... არც მე დავაკელი ირონია და კურტუმოს ქნევთ ჩავედი პირველ სათულზე...

უბრალოდ სასაცილო ცხოვრება...

კორპორაციული საღამოები,წვეულებები,დალევა და გონების დაკარგვა არასოდეს მომწონდა,არვიცი იმ დღეს საერთოდ რატო წავედი,ვგძნობდი მალე დეპრესია დამეწყებოდა და ალბათ განტვირთვა მინდოდა,მართალია ჩემი თანამშრომლებიდან ყველა ოჯახთან ერთად მოდიოდა მაგრამ

N:9 - (თეთრი ანგელოზი) ნაწილი 2 - თავი 1

მაგრად მოხვია ზურგზე , ტკიპასავით აკრულ სხეულს. - სად იყავი ... - გულმკერდზე მიადო განაბულმა თავი და მის კისერში თავჩარგულმა მშვიდად ამოისუნთქა. - რატომ მეცნობი ასე ... - ჩურჩულებდა და ტუჩებს აცმაცუნებდა . - რატომ მგონია , რომ მთელი ცხოვრებაა გიცნობ

ბადარები (თავი 2)

-ხომ გითხარით .. იმ საღამოს განსაკუთრებული არაფერი მომხდარა,ირაკლი რომ მოვიდა გოგონებს მიესალმა და მალევე გაუჩინარდა არ შეგაწუხებთო.აი ეს იყო მიზეზი იმისა რომ ორი კვირა ასე ცხოვრობდნენ,უაზროდ.არც ერთი და არც მეორე ცდილობდნენ რაიმე შეეცვალათ.ვერ

გადაგიყვარე სხვა შევიყვარე

ყველაფერი სიბნელიც მოცული სრული ქაოსი გაურკვევლობა ვერ ხვდები რა ხდება შენსკარგი მარიამ ადექი რა ნუ მეთამაშები რა არაფერს არ გეტყვი ნუ მაშინებ.მარიამ უკვე ნერვიუოლობა შეეტყო ხმაში სანდროს. ოდნავ წაოწია და რომ _ დარწუმნდა რომ ნამდვილად არ ატყუებდა

მიყვარხარ სვანო!! (5თავი)

როგორც კი ბიჭები გავიდნენ გოგოები მაშინვე ჩემთან მოცვივდნენ, როგორც ვფიქრობდი მათ ეს ამბავი ძალიან გაეხარდათ ყველაფერი მომაყოლეს რაც მოხდა, ამას ცოტა გული გადავაყოლე, რადგან ძალიან ვნერვიულობდი ბიჭებზე. მთელი დღე ერთ ადგილას ვერ ვჩერდებოდი,

ლაზო, როგორც გამსახურდია იტყოდა

შენ პლატონური სიყვარულის შესაძლებლობაც წამართვი. ჩემი გონება ხომ ვერაფრით დაამარცხებდა გულს , შენი სიყვარულით გაჟღენთილს? მაგრამ არაუშავს, ინანებ ლაზო, მეორე ცხოვრებაში მაინც ავასრულებს ფიცს, სამუდამო ფიცს, სამუდამოდ.....

თვალებმა გაგცეს (10)

ისევ ის საყვარელი სურნელი.. ის დაკუნთული სხეული ასე ძალიან რომ იზიდავდა... ის მხურვალე ხელები წელზე რომ ჰქონდა შემოხვეული... და ის გულისცემა, რომელიც თავისსავით ჩქარდებოდა, როდესაც მამაკაცს ეხებოდა... ყველაფერს გრძნობდა და იმასაც ხვდებოდა, რომ

რა იქნებოდა თუ...(8 თავი)

მე და ლევანი ქვემოთ ვიყავით ლიკა,რომ ჩამოვიდა წამლების ყუთით ხელში -რა ხდება,ცუდათ ხარ საყვარელო?-მზრუნველად კითხა ლევანმა და წამლების ყუთზე მიანიშნა -მე არა,ლალოს აქვს მაღალი სიცხე-ამის გაგონებაზე უსიამოვნოდ დამბურძგლა,გავაფრთხილე თხლად არ ჩაეცვა

შიშველი ღამე –4–

–დილა მშვიდობისა!–ლინა იღიმოდა და ესალმებოდა. ის არსად გარბოდა... უბრალოდ იწვა. გაბრიელს თავბრუ დაეხვა იმის გახსენებაზე, რომ უკვე დღე იყო და ლინას სულს ვერ დაინახავდა. იქნებ რას ფიქრობდა... იქნებ რაღაც ჰქონდა გეგმაში... იქნებ ახლა ბოლოჯერ ხედავდა