დაბადება

ქუჩაში მივდიოდი.. იყო მზე და ნუში ყვაოდა. შავ-თეთრი იყო ყველაფერი და მაინც მზე იღვრებოდა ფოთლებში, თმებში და თვალებში. მე მაშინ დავიბადე, როდესაც ვიღაც სხვას სუნთქვა შეუწყდა. ვიღაცის გაგრძელებად და დასრულებად დავიბადე.

სულ როგორ ეცემი ქავთარაძე (დასასრული)

*** -რააა ??? -გაკვირვებლმა ვკიტხე მე -რაც გაიგე! -მიტხრა და თბილად შემომხედა -რა ალექსანდრე დამცინი ??? -ღრმად ჩავისუნთქე -რა რატო? -გაკვირვებულმა გამომხედა მერე კი ისევ გზას გახედა -რა რატო? წეღან სიყვარული აგიხსენი შენ კიდევ დამცინი დღეს უკე

მიზანდასახული 6

ანამ როგორც იქნა თვალები გაახილა. ეგონა ცუდი სიზმარი ნახა, მაგრამ როდესაც გარშემო მიმოიხედა ძველი კადრები გონებაში აღიდგინა, მისი გული, გონება და სხეული კი საშინელმა ტკივილმა მოიცვა. სიცოცხლე აღარ უნდოდა. საყვარელი მამა დაკარგა, კაცი კი რომელსაც

13 თვე (9)

შესაძლოა ვიღაც ისე მოგენატროს, რომ მოგინდეს იგი ოცნებებს გამოსტაცო. წადი, იქ სადაც გინდა წასვლა. იოცნებე იმაზე რაზეც გსურს, რადგან ერთხელ მოდიხარ ამ ქვეყანაზე და ერთხელ გეძლება შანსი გააკეთო ის რაც გსურს, თუ გსურს სრულყოფილებასა და ჭეშმარიტებას

სიზმრის თეორია [სრულად]

მაღაზიის რიგებში უინტერესოდ ვმოძრაობ. რისთვის შემოვედი მეც არ ვიცი, უბრალოდ, სეირნობამაც დამღალა და სახლში უმოქმედოდ ყოფნამაც. ჰოდა, რაიმე ახლის საძიებლად, მარკეტის მრავალი განყოფილების იქეთ არ გამეხედება. რამდენჯერმე მეცა კონსულტანტი:

თანამედროვე ურჩხულის ოდნავ შერეკილი პრინცესა (1)

.... კარზე ზარი დავრეკე, ჩრმი არც თუ ძალიან მოკლე კაბა ქვემოთ ჩამოვქაჩე და დაველოდე, როდის გამიღრბდა კარშ ჩემი საუკეთესო მეგობარი და ძმადნაფიცი ლაზარე..

"წვიმად მოსული" (სრულად)

წამიერად შეჩერებული გულისცემა.სწრაფად გახელილი თვალები,ღრმა ამოსუნთქვა და შემდეგ უკვე მასზე ძლიერი ჩასუნთქვა. ისე ძლიერად ჩაისუნთქვა თითქოს და ცდილობს საკუთარ ფილტვებში მოიქციოს მთელი სამყაროს ცუდი.საცაა ფლიტვებიც დაუსკდება და მიაღწევს სანატრელ

ორი ბაბნიკი (თავი 3)

სახლში რომ შევედი ანანო გაგიჟებული იყო,წინ და უკან დარბოდა –სად ხარ ლიკა სად?ჯანდაბა.რა მოხდა ნეტავ? (ანანო) –ანანო დამშვიდდი აქ ვარ(მე) ვუთხარი ანანოს კარებში შესვლის თანავე –გოგო შენ გინდა სულ გადამრიო?სად იყავი აქამდე?(ანანო)

არ შეგიყვარდეს. წესი 2.

  პირველი გაკვეთილი დამთავრდა. ჭერს ავხედე. დღესაც 2 მასწავლებელი მყავს. მათემატიკა, ბიოლოგია. ოთხშაბათი ყოველთვის მღლის, რატომ არ ვიცი. -ანუკა, დღეს სკოლის მერე რას შვები?-ნუცა წინ დამიჯდა. -1 საათი ვისვენებ და მერე მასწავლებლები. -აუ, მე კიდე

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (17)

მეგონა გაბრაზდებოდა,მაგრამ პირიქით,ჩემი ფეხები კომფორტულად შემოიწყო წელზე და აქეთ-იქით დაიწყო სიარული. -რაო,მაიმუნო,ჩამოსვლას არ აპირებ? _მკითხა ღიმილით. -არა,მშვენივრად ვგრძნობ თავს! -ნინე,ჩამოხტი,მეტკინა წელი! _გაეცინა გაბრიელს. -არა,არ ჩამოვალ!