შენს ბავშვურ გზავნილს...

ჭაღარა უშბა, ხელებაბყრობით, თითქოს, ზეციდან ელის სასწაულს, დაყუდებულა.. ნათლით დაპყრობილს, სხივი ეცემა მწვანე სასთაულს. არარა სევდა, არარა ფიქრი, არა ჩანს შორს და არც შორიახლოს, შენს კოცნად ციდან მაცვივა ფიფქი, ფარფატებს ნელა, ეცემა ახლოს...

ლეგენდა

ცოტა ხომ უნდა ვიბლატაო, ასეთი ლამაზი დედოფალი რომ მყავს! მაგრამ "ცოტა?" ეს რაღაც ისეთი სიტყვაა, რისი მნიშვნელობაც არ ვიცი ზუსტად. ყველაზე მეტად.... სულ სხვაა. ახლა კი ლექსი...

ნიუტონის მეოთხე კანონი (8)

– გიყურებ, გაკვირდები და ვერ გამიგია, შენ, რომელიც ჯერ კიდევ ბავშვი ხარ, შვილი როგორ უნდა გააჩინო ახლო მომავალში. – გაიცინა და ძილისაგან აწითლებული ლოყები დაუკოცნა შვილს. – რამეს ვიზამ. – გაიკრიჭა სასაცილოდ თამარი. – ვაიმე, ჩემი და ნოეს შვილს რომ

ნეტავ, შემეძლოს !

ნეტა ახლა შემეძლოს მოვიდე, საწოლთან ჩამოგიჯდე და ნაზად გაკოცო, ვიგრძნო შენი სითბო, შენი სუნთქვა მოვისმინო, გიხილო... თუნდაც წამით გიხილო... ნეტავ, ფრთები მქონდეს - მოვფრინდებოდი შენს ფანჯარასთან, ჩამოვჯდებოდი და თუნდაც შორიდან, თვალს ვადევნებდი შენს

არ შეგიყვარდეს. წესი 11.

-რა იყო, რამ გამოგაშტერა.-დამცინავი მზერა არ უქრებოდა. -არ მეგონა თუ ოდესღაც ისევ გნახავდი... -რას ვიზამთ, ყველაფერი ხდება, ბოდიში რომ საბოლოოდ არ გავქრი.-იმდენად აუტანელი ხმით მელაპარაკებოდა, მინდოდა გამერტყა. \

მთელი ცხოვრება !

როგორი უცნაურია ჩვენი ცხოვრებაა , რთულიი , მაგრამ საყვარეელი !! უცნაური და ამით საინტერესოო , ვიზრდებით დაა აღარ გვინდა რაღაც ასაკს მივაღწიოთ , ვიღლებით ცხოვრებით და გვინდა რაღაც შევცვალოთ მაგრამ შეგვწევს კი ძალა გავაკეთოთ რამე ? ! ცხოვრებაა ქანცს

არასდროს უშენოდ! (12)

ამ დღის შემდეგ ყველაფერს თვისი სახელი დაერქვა... მას შემდეგ მე სანდროს შეყვარებული ვიყავი... თითოეულ მის სიტყვაში ვგრძნობდი სიყვარულს და მარადისობის რწმენას ვსწავლობდი... ასათიანი თანდათნ გავიცანი... გავიგე ყველაფერი მასზე... რომელი საჭმელი

დაუმორჩილებელი 1

ამის მოსმენის შემდეგ უკვე გონებამ ყველანაირი ლოგიკური აზრი დაბლოკა, არც ის გამიგონია რას მთხოვდა ტასო და არც ჩემი ლოგიკური აზროვნება. იმ ვირაც ტასოს მოვკიდე ხელი ისეთი ინერციით დავახეთქე მუხლებზე, რომ მე ვიგრძენი წვა ფეხებში და როდესაც ვიგრძენი, რომ

გადაყვარებამდე... 2

"პარადოქსია, რომ რაც უფრო მეტად მინდა შენთან ყოფნა, მეტად მშორდები და ამის გამო, კიდევ უფრო მეტად მინდება ჩემთან რომ იყო... ფიქრებში გართულს შემომაღამდა, საათს რომ დავხედე უკვე 9 ხდებოდა, დიტო აქამდე უნდა მოსულიყო, ნეტავ სადარის?... ალბათ

N:9 - (თეთრი ანგელოზი) ნაწილი 2 - თავი 3

- მაკუნკულ , იცოდე ვეტყვი დემეტრეს და დაგსჯის! -სიცილით დაემუქრა და ლოყაზე აკოცა. - ტუტუცო ! - ენა გამოუყო და გაეღიმა. - ტუტუცია და ჰა ... - გაახსენდა თუკას რეაქცია ამ სიტყვაზე და სიცილით გახედა დაქალს. - სულ მეცინება მაგაზე ... - აკისკისდა თუკა.-