მიზანდასახული8

კლუბში პატარა კეკლუცი გოგონა შევიდა. მოკლე წითელი კაბით და მახალქუსლიანი ფეხსაცმლით. მივიდა ბართან და სკამზე ჩამოჯდა. თვალებს აქეთ-იქით აცეცებდა, ისე თითქოს რაღაცას ან ვიღაცას ეძებდეს. თმებს ხან ერთ მხარეს გადაიქნევდა, ხანაც მეორე მხარეს. კონიაკი

XVII (თავი N4)

შაბათ-კვირას მე და ანდრია არ დავრბივართ,ასე რომ ვთქვათ დასვენების დღეები გვაქვს,დილით ადრე გამეღვიძა ჩAვიცვი და კალენდართან მივედი,კიდევ ერთი დღე გადაიხაზა, ზუსტად 1 კვირაში ჩემი დაბადებისდღეა საოცნებო დაბადებისდღე 17წლის ვხდები.ოთახიდან გამოსულს

არ შეგიყვარდეს. წესი 6.

როგორ მოვიარე მასწავლებლები, როგორ მოვედი სახლში...უბრალოდ არ მახსოვს. ტუჩები მიხურს. ისევ ვგრძნობ მის კოცნას. მთელ სხეულში ჟრუანტელი მივლის. იოანე პირველი ბიჭი იყო, ვინც მაკოცა.

მინდა იცოდე არასდროს დაგთმობ (მეთერთმეტე თავი)

სარდაფის მტვერს იმდენად იყო შეჩვეული სუფთა ჰაერზე ძლივს ჩერდებოდა. თავიდან კი სიამოვნებდა როდესაც ნესტოები სასიამოვნო სუნს შეიგრძნობდა თუმცა მერე აღიზიანებდა. უკვე მეორე დღეა მიწისქვეშ ერთპატარა ფანჯრიან სარდაფში ცხოვრობს.ადრეც იყო 3 დღით

პოლიტიკის თეორია [ნაწილი მეცხრე]

– არა, კარგად ვარ, – შვებით ამოვისუნთქე. მასაც მოეხსნა დაძაბულობა, მაგრამ სიბრაზეთი ამოავსო, დანაკლისი არ აგრძნობინა არსებას. – რა სპექტაკლებს მიწყობ? – აუწია ხმას. – კოკა, ცოლად გამოგყვები... – მიმწყდარი ხმით ამოვიჩურჩულე.

სექსუალური ადვოკატი (თავი 1)

-ვის ეძებ,გოგონი? -არ ვიცი,თავი ისევ სამსახურში მგონია. -დღეს კარგად გიმუშავია,როგორც ვატყობ-ეღიმება სალის და ნატას სკამზე უთითებს,დაჯექიო. -კარგი რა,სალი..რომ გენახა დღეს რა მაგრად ვიმუშავე.

13 თვე (11)

სესილიასთვის რამდენიმე უცნობი ადამიანი ძმები ჯანხოთელების ბავშვობის მეგობრები აღმოჩდნენ. ორი გოგო თიკა და მარიამი და ბიჭი თემო ძალიან კარგი და მხიარულები აღმოჩდნენ. სესილიას წამითაც არ უგრძვნია, რომ მათ არ იცნობდა.

თურმე სიზმარიც რეალობად იქცევა (თავი 3)

მოუარონ.მოკლედ სახლში შევედით ჩემოდნებს ვალაგებდით და ნიას ტელეფონის ხმაც გაისმა. -გიზმენ ზუკა(კივილით და გახარებული ჩაყვირა ნიამ მის ნათესავს მობილურში) ----- -კარგი ნიას სახლი ხოიცი აი მანდ მოდი და გარეთ

სათნოების ორმოცდაათი ელფერი

-ალექსს ხელი გამიშვი ! -მე გაგიშვა ?-იკითხა მან და მის კისერზე შემოხვეულ ხელებს დახედა. -მგონი თავად ხარ ჩემზე მოწებებული -თხრა მან და გოგონას სხეული კიდევ უფრო მიიკრო.

i know its my fault, but

ქაოსურ წყვდიადში შენი აჩრდილი ვით მწვანე სხივი ისე გამოჩნდა, უძლურებისგან წაქცეულისთვის შენი სიტყვები საყრდენი აღმოჩნდა: მე ხომ გითხარი , მაგრამ მაინც არ დამიჯერე. ახლა კი სული იტანჯება, შენი ბრალია. იდუმალება ნაკუწებად მგლეჯს და მაწამებს მზიან