მიზანდასახული 8

- თათია როგორ ხარ? - დათო მიუახლოვდა თათიას და შუბლე ეამბორა. - კარგად დათო შენ როგორ ხარ? - მისმინე თათია ხო იცი როგორ ძალიან მიყვარხარ? იცოდე რო ყოველთვის მეყვარები.. და ეხლა რასაც გეტყვი გთხოვ არ გამიბრაზდე.. - დათო ესე დაბნეულად ჯერ შენ არ

ღირსების საფასური ( 10 )

მშვიდად,უბრალოდ გესიზმრები_ ჩურჩულით გადაულაპარაკა და საბანი იღლიებქვეშ ამოიფინა შიშველ დაკუნთულ სხეულზე. _ ღმერთმა დამიფაროს სიზმრებშიც შენ გხედავდე,მე ხომ გაგაფრთხილე ჩემთან არ დაწვეთქო_ მთელი სხეულით მისკენ შებრუნდა. _ ნამდვილად დაგიფაროს ,თორემ

ნოემბრის წვიმა IX

"ამ ქვეყანაზე არაფერია სრულყოფილი, გარდა უბედურებისა." - ონორე დე ბალზაკი.

შენი თვალები..ჩემი ფავორიტია ! თავი 4

როდესაც საყვარელი ქალის ტუჩებს მოსწყდა,სასაუზმოდ მიიპატიჟა.. -ჰმ,საჭმლის კეთება გცოდნია..ჩაიცინა ლილემ და კომფორტულად მოკალათდა.. -მერედა როგორის..მე სხა რამის კეთებაც ვიცი..გინდა ვცადოთ..წარბები ეშმაკურად აათამაშა და ლილეს ვნებამორეულმა შეხედა..

ბედისწერა (თავი 4)

1 წლის შემდეგ გამოუძინებლობამ დიდ ხანს გასტანა, ალბათ სამსახურშიც კი დაიგვიანებდა დღეს და უფროსიც ამჯერად მაინც დაითხოვდა, ყველანაირი გაფრთხილების გარეშე. იცოდა მეტს აღარ მოუთმენდა. -ჩემმა თვალებმა აღარ დაგინახოს რატიანი! - გააჯავრა ბატონი

ლურჯი მთვარე 13 თავი (დასასრული)

- რა გაცინებს? - მეც გამეცინა მის სიცილზე. ირაკლი ჩემკენ გადმოიხრა და თმებიდან ფოთლები მომაცილა. - შემოდგომის დედოფალს გავხარ. - მე შენი დედოფლობა მინდა. - მერედა არ ხარ? - გამიღიმა და ჩემი ხელები გამოაძვრინა პლედიდან. თვალებში მიყურებდა და იღიმოდა.

ესეც ხომ პოეტურია (5)

მთელი დღე გავატარე მზადებაში,ყველაფერი დავამზადეთ.5საათი იყო ლელამ ძალით გამაგდო მოსამზადებლად -ანაბელ მოეშვი ყველაფერს საცააა მოვა ვაჩე და ასე უნდა დახვდე? -კაი ლეეე რაიყო შეიხი ხოარ მოდის ვაჩეა რა :დ -მოკლედ არაფერი გეშველება რა ნახევარ საათში

ცოდვილი

-სიყვარული ? -სიგიჟე -სიყვარული? -გაფრენა -სიყვარული? -გრძნობა რომელიც გამოუსწორებელი შეცდომების საწინდარი ხდება ...

მამაკაცი სიზმრიდან (სრულად)

მჯერა,რომ ჩვენს ცხოვრებას ბედიც განაგებს.. მარტო ბედი არა „ც“-ც,მაგრამ მაინც განაგებს. მჯერა,რომ ახლა ჩვენ ერთად ვცხოვრობთ და ბედნიერები ვართ. მჯერა,რომ ცხოვრება ხანმოკლეა და უნდა მაქსიმალურად შეიგრძნო ის.. უნდა აჰყვე მის რიტმს..

ყველაფერს აქვს დასასრული

„ოჯახი პატარა ეკლესია რომლის თითოელ წევრს გაფთხილება და ზრუნველობა სჭირდება “ ამ სიტყვებით დავასრულე მეთერთმეტე კლასის საბოლო ღონისძიება, აბლოდისმენტებით ქუხდა დარბაზი. მთელმა კლასმა ერთმანეთს ხელი ჩავჯიდეთ, სცენის შუაგულში დავდექით და ქედი