ჩემი ღამის კოშმარი ხარ!!! (თავი2)

*** - ხელი გამიშვი ნუ მეხები! -წამოვიყვირე მე გაბრაზებით -აღარ გაბედო და შენი ხელები აღარ შემახო!!! -წამოვიყვირე ზიზღით, უცებ დემეტრემ ხელი მიშვა -მე არსად არ წამოვალ! მაგრამ შენ წახვალ გასაგებია?? -გამოსცრა, მერე მარიამი შეტრიალდა და სააბაზანოსკენ

კუზნეჩიკ, მიყვარხარ !!! (3)

-ვაა.. კუზნეჩიკ, ნაკერები მოგხსნეს? მკითხა , როდესაც მისკენ დავიხარე. – ჰოო.. შრამი დამრჩება. – არაუშავს, გიხდება. ეხლა მართლა ბავშვს გავხარ, პატარა , მუხლებგადატყავებულ და შუბლზე შრამიან ბავშვს. – და ამას მეუბნება ბიჭი, რომელმაც ორი დღის წინ თავი

არ შეგიყვარდეს. წესი 8.

-ბოდიში...-ხელი გამიშვა.-პირობა მოგეცი რომ ზედმეტს აღარ გაგიბედავდი.-ჩაეცინა. -არაუშავს.-ხმა ჩამეხლიჩა. -მასწავლებელთან ძალიან დაგაგვიანდა? -რა მნიშვნელობა აქვს. -ადრე ამ მიზეზით გამირბოდი.-გაეცინა.

გიჟი და უფრო გიჟი

როდის დაიწყო ეს ყველაფერი ჩემ ცხოვრებაში სიმართლე გითხრათ არ ვიცი . ალბათ მაშინ დაიწყო ჩემი ხასიათის მკვეთრი ცვლილება, არა არც მანამდე ვყოფილვარ ჭკვაინი, დინჯი, დამჯერე ბავშვი თუმცა მიუწვდომელმა სიყვარულმა სულ გამაგიჟა

მიზანდასახული 8

- თათია როგორ ხარ? - დათო მიუახლოვდა თათიას და შუბლე ეამბორა. - კარგად დათო შენ როგორ ხარ? - მისმინე თათია ხო იცი როგორ ძალიან მიყვარხარ? იცოდე რო ყოველთვის მეყვარები.. და ეხლა რასაც გეტყვი გთხოვ არ გამიბრაზდე.. - დათო ესე დაბნეულად ჯერ შენ არ

ღირსების საფასური ( 10 )

მშვიდად,უბრალოდ გესიზმრები_ ჩურჩულით გადაულაპარაკა და საბანი იღლიებქვეშ ამოიფინა შიშველ დაკუნთულ სხეულზე. _ ღმერთმა დამიფაროს სიზმრებშიც შენ გხედავდე,მე ხომ გაგაფრთხილე ჩემთან არ დაწვეთქო_ მთელი სხეულით მისკენ შებრუნდა. _ ნამდვილად დაგიფაროს ,თორემ

ნოემბრის წვიმა IX

"ამ ქვეყანაზე არაფერია სრულყოფილი, გარდა უბედურებისა." - ონორე დე ბალზაკი.

შენი თვალები..ჩემი ფავორიტია ! თავი 4

როდესაც საყვარელი ქალის ტუჩებს მოსწყდა,სასაუზმოდ მიიპატიჟა.. -ჰმ,საჭმლის კეთება გცოდნია..ჩაიცინა ლილემ და კომფორტულად მოკალათდა.. -მერედა როგორის..მე სხა რამის კეთებაც ვიცი..გინდა ვცადოთ..წარბები ეშმაკურად აათამაშა და ლილეს ვნებამორეულმა შეხედა..

ბედისწერა (თავი 4)

1 წლის შემდეგ გამოუძინებლობამ დიდ ხანს გასტანა, ალბათ სამსახურშიც კი დაიგვიანებდა დღეს და უფროსიც ამჯერად მაინც დაითხოვდა, ყველანაირი გაფრთხილების გარეშე. იცოდა მეტს აღარ მოუთმენდა. -ჩემმა თვალებმა აღარ დაგინახოს რატიანი! - გააჯავრა ბატონი

ლურჯი მთვარე 13 თავი (დასასრული)

- რა გაცინებს? - მეც გამეცინა მის სიცილზე. ირაკლი ჩემკენ გადმოიხრა და თმებიდან ფოთლები მომაცილა. - შემოდგომის დედოფალს გავხარ. - მე შენი დედოფლობა მინდა. - მერედა არ ხარ? - გამიღიმა და ჩემი ხელები გამოაძვრინა პლედიდან. თვალებში მიყურებდა და იღიმოდა.