თვალებმა გაგცეს (5)

-გარყვნილო! - ისევ შეუბღვირა და ტანსაცმლის ძებნა დაიწყო. საბედნიეროდ მალევე იპოვა და სწრაფად გადაიცვა, თუმცა მანამდე ლიამს ბრიანას უკანალის შესანიშნავი ხედი ჰქონდა თვალწინ და არც ცდილობდა მზერა სხვა რამეზე გადაეტანა.

ჩვენი სიყვარული ისტორიას დარჩება 2

დილის 10 საათია დღეს ლუსი სკოლაში არ წასულა, მან თავისი დღიურის უკვე მეათე ფურცელი შეავსო...დღეს დედამისის გარდაცვალებიდან მეათე თვეა, სწორედ ამას უყვებოდა ამდენიხანი ლუსი თავის დღიურს, ამასთან გააჯერა ლუკას ამბავიც..

უფროსის ვაჟი! [6]

სახლში მისულს სინანულის გრძნობამ დაუარა, როცა ყველაფერი ახლიდან გაიხსენა და გადახარშა. სამი წელი, მთელი სამი წელი გაატარა ტანჯვაში, როცა შეეძლო ჩაეცვა კაბა, გაეშალა თმა და მოეშორებინა სათვალე. ყველაფერი ხომ უფრო მარტივად ინქებოდა, ახლა იქნებ

აკრძალული! (4)

მეტის მოთმენა აღარ შეეძლო,მაისური გადაიძრო ამაზე სულ გავგიჟდი,მისი დაკუნთული და ნავარჯიშები მუქი სხეული სასწაული იყო,საოცრად მაგიჟებდა,სურვილით ვიწვოდი,თუმცა არ მეხებოდა,ხელი დავუსვი სხეულზე და გააკანკალა,გაეცინა და მაისური გადამაძრო

რა იქნებოდა თუ...(2თავი)

თვალი უცხო გარემოში გავახილე,მდიდრული ოთახი და შესაფერისი ავეჯი ლამაზათ ეხამებოდა ღია ცისფრად შეღებილ კედლებს.ოდნავ თავბრუსხვევას და ძლიერ ტკივილს ვგრძნობდი თავის არეში.მალევე გავიაზრე,რაც ხდებოდა და გავაანალიზე,რომ მომიტაცეს.

მოდი

მოდი ნუღარ შეგვაშინებს მტერი, რომ არ გახდეს მარტოობა სენი და ნუ მეტყვი, რომ გედება მტვერი, რადგან ბედი მეფიქრება შენი!

მაგიაზე შეყვარებული 12

მეზობლები ინტერესით მათვალიერებდნენ, თუმცა ნაკლებად მაღელვებდა ჭორიკანა მეზობლების არსებობა... ნივთები თანამშრომლებმა დაცალეს და ბინაში აიტანეს, ახლა მხოლოდ დალაგებაღა დარჩა. - აბა რაში მოგეხმარო? ენერგიულად მკითხა მამამ. - არაფერში მა არაფერია

"ცხოვრების მწვანე თვალება საჩუქარი"(თავი2)

მე გაშეშებული ვიდექი მანამ სანამ მანქანა ჩემ თვალთა ხედვას არ მოეფარა. ჩემი ბინისკენ მიმავალი კიბები ძალიან სწრაფად ავირბინე , კარი საგულდაგულოდ ჩავკეტე და სააბაზანოში შევვარდი , რათა ის ჭუჭყი მომეშორებინა , რომელიც დღეს იმ უცნობი მამაკაცის ხელებმა

დასაწყისი და დასასრული

ყველაფერს აქვს დასაწყისი და დასასრული-სიყვარულსაც და სიძულვილსაც, ბედნიერებასაც და უბედურებასაც, სიცოცხლესაც და სიკვდილსაც, დიახ სიკვდილსაც. თუმცა ეს ყველაფერი ისეა ერთმანეთზე აწყობილი, რომ გვიჭირს ვთქვათ სად დაიწყო და სად დამთავრდა, რა დაიწყო და რა

რა არის მუსიკა შენთვის?

ადამიანი ყოველთვის მიისწრაფვის რთულისკენ და ყურადღებიდან რჩება მარტივი საკითხები, რომლებსაც მნიშვნელოვნად არასდროს თვლის. ყოველთვის ვცდილობთ ვიხმაროთ მაღალფარდოვანი სიტყვები, ვცდილობთ ისინი ვიყოთ, ვინც სინამდვილეში არ ვართ..