შენი თვალები..ჩემი ფავორიტია ! თავი 2

.სავარცხლის ასაღებად მოვტრიალდი როცა ის უტვინო დამიანე იწვა ჩემს საწოლზე და დებილივით მიღიმოდა..მერე კარგად შემათვალიერა და თვალებში ჭინკებმა დაუწყეს ცეკვა-თამაში..მერეღა მივხვდი რომ ნახევრდშიშველი ვიდექი... -აქ რა ჯანდაბა გინდა? ისე მომეშალა

ლურჯი მთვარე 11თავი

ვიწექით ასე ჩაბნელებულ ოთახში,რომელსაც აივნიდან შემოსული ლამპიონის შუქი ანათევდა,ვიწექით მუსიკით,სუნთქვით და ერთმანეთით სავსე ოთახში,სადაც ის იყო ირაკლი და მე არ ვიცოდი ვინ ვიყავი.

პოლიტიკის თეორია [ნაწილი მეექვსე]

დიდხანს მომიწია ფიქრი. ფიქრი და სხვა არაფერი. სახლიდან არ გავდიოდი მთელი თვის მანძილზე. ვიჯექი და ვფიქრობდი გრძნობაზე, რომელიც ოდესღაც როის მიმართ გამაჩნდა. იყო ეს სიყვარული? თუ გამოუცდელობისგან მიღებული სიამოვნება იყო? და მივხვდი, რომ ამას

მიზანდასახული 3

დადგა პაემნის დღე. როგორც შევთანხმდით ის თავის მეგობრებს წამოიყვანდა მე ჩემსას. მე მხოლოდ ერთი მეგობარი მყავდა თათია... მხოლოდ ის დავპატიჟე. დავდექი სარკის წინ და დავიწყე საკუთარი თავის დათვალიერება...„ როგორი მძიმე ვარ... განსხვავებული... ან

მოდი გავაჩეროთ დრო -1-

ბოლოჯერ ჩავისუნთქავ ინგლისსის ჰაერს და გამარჯობა საქართველო. ჩემი ქვეყანა მაინც სულ სხვაა. ჩემი სახლი, ოთახი საყვარელი ადგილები. უი ხო მე ლილე ვარ, 19 წლის ვსწავლობ ინგლისში. დედაჩემი ანანო დიზაინერი,მხატვარი, მწერალი. მამაჩემი ალექსანდრე, ძველი

მე შენი სული შემიყვარდა სხეულზე მეტად,

მე შენი სული შემიყვარდა სხეულზე მეტად, შენს ხელებს კოცნა შეუყვარდათ სითბოზე უფრო. და სანამ გულით, ამ სიტყვების წარმოთქმას ვბედავ, მოდი და შენში შემინახე, ჩუმად და მყუდროდ.

და მილახავენ მოქალაქის მთავარ უფლებას!

ეულ სხეულში მომწყვდეული სული ეულად, ჩურჩულით იტყვის მოგონების ცივ შესანდობარს, სენტიმენტისგან ჩაითვლება გამოწვეულად, წამში რომ იცვლი წარმოდგენებს ანდა მეგობარს!

ცნობილი ადამიანების გამონათქვამები 3

სიცოცხლე მხოლოდ მაშინ არის კარგი, როდესაც სიყვარულის სხივითაა გამთბარი. ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთლიან დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ ხვალინდელი დღეც დადგება. თუ მიზნისკენ მიდიხარ და გზად შეჩერდები, რათა ყველა ძაღლს

ძვირფასო მარიამ

ძვირფასო მარიამ, როგორ ბრძანდებით? არ მოგიწერიათ რამდენი ხანია, თბილისსში აპრილი დაგვიდგა თავდებით, და როგორც ქუჩაში, სულშიც წვიმს მარიამ.

memories

თითქოს არც არაფერი, მაგრამ რამდენს იტევს უბრალოდ ხელის შეხება, შეხედვა და გაღიმება. ერთი ჩახუტება და ამით სხეულების შინაგანი გასხივოსნება… უბრალო გაღიმება და საათობით თბილისის ცივ, გაყინულ ქუჩებში ბოდიალი. ხალხზე დაკვირვება და ერთმანეთთან ახლოს