ორი ღამე (თავი 14)

-სანტა ფრანჩესკა რომანოს ბაზილიკის თავს ვფიცავარ სიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ ახალაია. მორიგი მონუმენტის წინ გოგოს სახე ხელებში მოიქცია და მთელი გრძნობით დააკვდა ტუჩებზე. არასდროს უფიქრია მოგზაურობაზე მიუხედავად იმისა რომ ყოველთვის აღტაცებული

დღეს უნდა გიწოდო ბოლომდე ჩემი

გაჩუმდი,უნდა შევიგრძნო სრულად ამ ღამით შენი შეშლილი ტანი , და გაგაშიშვლო მთვარის წინ ურცხვად რომ გაგიჟდე და დაკარგო თავი . მერე დავთვალო შიშველ სხეულზე სიგიჟით ხერხემლის სულ ყველა მალა, მეტასტაზებად შენს ტანს შევუჩნდე არ დაგაცადო სიმშვიდით დაღლა.

ჩამკიდე ხელი (5)

დიახ ქალბატონო ანი,აქ რომ მოვდიოდი,ახლო მახლოს ყავის აპარატი შევნიშნე,თუ ჯერ არ დაგილევიათ დიდი სიამოვნებით დაგპატიჟებდით ყავაზე...სასიამოვნო,ხავერდოვანი ხმით მიმართა ქალს და პასუხის მოლოდინში სახეზე დააჩერდა.-პირდაპირ სასწაულია,მაგრამ გადარჩა,როგორ

გაკოცებ შემოდგომისფრად 2

ღამე გეღვიძება, თვალებს ახელ და ჭერს უსწორებ, შემდეგ ოთახს მიმოავლებ და ხვდები რომ მარტო ხარ, არა ეს ისედაც იცი თუმცა ღამე უფრო ტკივილიანია ვიდრე დღე... სწორედ ესე ვიყურები, სიზმრიდან გამოსული სადაც დედას

არ მიყვარს დღეები ჩემგან რომ მიდიან...

არ მიყვარს დღეები ჩემგან რომ მიდიან, ზოგჯერ კვალიანად, ზოგჯერ კი უკვალოდ... არ მიყვარს დღეები ცრემლებს რომ მიშრობენ, სახეზე ღიმილს რომ მიქრობენ უბრალოდ!

13 ივნისი

ლექსი დაწერილია მაშინ როდესაც 13 ივნისის მერე რამოდენიმე თვე გავიდა ეძღვნება ყველა იმ ადამიანს ვინც დაიღუპა მეც იქ ვიყავი და ვიგრძენი თუ როგორი შიში გამოიარა მან ვინც გადარჩა ხოლო ვინც დაიღუპა ყოველთვის მოვიგონოთ და ნათელი სანთელი დავუნთოთ... ჩემი

ჩვენ (5)

სიყვარული? - მიზიდულობის ძალაა. ისეთივე მიზიდულობის ძალა, როგორიც ფიზიკურ სამყაროშია. რა შორსაც უნდა ისროლო ქვა ცისკენ, მაინც მიწას დაუბრუნდება, ყველამ ვიცით - იზიდავს მიწა და იმიტომ. ასეა სიყვარულიც. როგორი ბარიერიც არ უნდა აღუმართო, "ჩინეთის

ნაკვალევი (9-10 თავები)

თბილისში ჩემი დაბრუნების შესახებ მალევე გაიგეს. შინაურები თუ გარეულები სანახავად მოდიოდნენ. რამდენიმე დღე ჩემს ოჯახში სუფრა იყო გაშლილი. უკვე მაღიზიანებდა ამდენი ხელოვნური სახის დანახვა. ჩემთვის ყველაზე ძვირფასი ადამიანები არ ჩანდნენ. აღარ მყავდა

ალექსანდრე.(2)

-ერთხელ საშინლად რომ წვიმდა და შემთხვევით რომ შეგხვდი, მაშინაც ასე გადაგხვიე ხელი და მივდიოდით, წვიმაზე დაგიწყე ლაპარაკი, შენ მითხარი ახლა ნუცუბიძეზე რომ ვიყო, ყველაზე მეტად გამიხარდებოდაო, იქ ყველაზე ლამაზად წვიმს ხოლმეო, მე ოცნება აგისრულე, ხელში

სიკვდილზე ფიქრი

როცა მოგაწვა დარდები როცა შეგიპყრეს ფიქრებმა როცა სიკვდილსაც მოელი ნეტავ რა წერეს თითებმა ? ამ დროს შენ იწყებ წარსულზე ფიქრს ნეტავ სიცოცხლე ამისთვის ღირს? მუდამ დარდები მუდამ კონფლიქტი ბევრი დარდისგან ვეღარ მოიცდი ამ დროს შენ ცდილობ თავის დაღწევას