ისევ შენ..(3)

მიმიყვანა სახლში და თვითონაც გადმოვიდა -ავალ მე თვითონ (მე) -არაუშავს ამოგყვები, წამოდი (ლექსო) თვალები გადავატრიალე და წინ წავედი. ბინის კარები გაავაღე და ნინა სახლში დამხვდა

ფერადი დღიურები (VI თავი)

-საუკეთესო ხარ ბარბარა-ჩაეხუტა დემეტრე და თან ცას ახედა, როგორი ლამაზი იყო ამ წამს ცა, ვარსკვლავებით მოჭედილი, ნებისმიერს მოულბობდა გულს ან თუნდაც გააქვავებდა რამოდენიმე წუთით.ბარბარამ დემეტრესთან ჩახუტებულმა დაიძინა, მთვრალმა დაიჟინა, თუ არ

Chocolate 3თავი

"გატკენ''-რა? რა დებილია,მეტი სიტყვა არ იცის,მეცინება. -''მშიშარა ხარ, სინათლეზე გამოსვლის გეშინია,ღამეს და სიბნელეს ეფარები''-ვწერ თმებს თითებით ვეთამაშები. -"ნუ ცდილობ ამაგდო,არაფერი გამოგივა და თმებს თავი დაანებე chocolate ''ამაზე უარესად

1 - [1]

ზოგჯერ საჭიროა გააკეთო ის რაც გსურს, გადააბიჯო ყველას და ყველაფერს და თუ საქმე ისე კარგად ვერ წავიდა, როგორც შენ გსურდა სათქმელი მაინც გექნება რომ სცადე... გამოცადე ის რასაც გეგონა, რომ ვერასდროს შეიგრძნობდი. ხშირად დამღუპველი, მაგრამ მთელი

მტერი შემიყვარდა (თავი 12)

თვალებს ნელ-ნელა ვახელდი. ყველაფერი ბუნდოვნად ჩანდა. გარემოს თვალი მოვავლე. მივხვდი რომ სახლში არ ვიყავი. თეთრი ოთახი, ცისფერი ფარდები. უეცრად კარი გაიღო და თეთრ ხალათიანი, ახალგაზრდა გოგონა შემოვდა. აპარატს დახედა, შემდეგ კი რაღაც ჩაიწერა. -როგორ

ჩაი ლიმონით

ხანდახან მონატრება გძლევს ხოლმე ადამიანების მიმართ, ვინც არც თუ ისე კარგი კვალი დატოვა შენს ცხოვრებაში. თუმცა, ამას მნიშვნელობა ეკარგება. მნიშვნელოვანი ის არის, რომ არსებობს პატიება. გრძნობების განეიტრალება და წყენის ჩახშობა საკუთარ სასუნთქ არეაში.

ცხოვრებისეული გამოცდა (სრულად)

-ხო ხვდები უკვე მაგრად რო ატ*რაკებ?-გაბრაზებულმა გავხედე „შეყვარებულს“ და ხელები გულზე გადავიჯვარედინე -გოგო ნუ მეუზრდელები-გაიწელა გუგა -მოდი გუგიკო რა ვქნათ იცი?-ვითომ დავითბე ხმა მე ხელები კი ბეჭებზე შემოვაწყვე -რა ვქნათ?-მოლბა ისიც

მომკალი, სანამ მოგკლავ!(3)

-მადლობა თეკლა... მითხრა ლევანმა და ხელსახოცი გამომართვა, სისხლიანი სახე მოიწმინდა და ნიკას გახედა -აშკარად ვერივიწყებ წარსულს ძმობილო(ლევანი)

InkeD #14

არასდროს არ ვყოფილვარ ასე... თვალებს ვახელ და თეთრ უსასრულობაში ვიკარგები- მარტო. მტკივა! მაგრამ არ ვიცი რა. სული მტკივა!...გული მტკივა!...სიცოცხლე მტკივა!... ყოველი ამოსუნთქვა მტკივა და არსებობა მტკივა!... ერთი კვირაა...წყეული ერთი კვირა რაც არ

შოკოლადისფერი “ნაწილი მეორე“ თავი 11

-რამდენი სუნამოა მაღაზიაში,მაგრამ მე მაინც ერთის სურნელს ვგრძნობ,-მომესმა ჩემს უკან გაბრიელის ხმა და გაფითრებული წამოვხტი,-რატომ გეშინია?,-მკითხა და მომიახლოვდა,ერთიანად ვკანკალებდი.