მთვარის შუქზე (5 თავი)

-ჩემი ქაჯანაა როგორ მომენატრე გოგო ! (ლიზიკო) -მეცც ძაან მომენატრე ღოროო ! აქამდე რატო არ ჩამოხვედი ან ეხლა რო ცამოხვედი გაგეფრთხილებინე ! (ელენე) -იცოდე გავბრუნდები უკან (ლიზიკო) ვითომ სერიოზული სახით მითხრა მაგრამ ტუჩის კუთხეში ღიმილი მაინც

ფიროსმანიც ხომ ვარდებს ჩუქნიდა...! (თავი 6)

ცხოვრებაში გამოჩნდება ისეთი ადამიანი, ვის გამოც სხვანაერი ხდები. არ აქვს მნიშვნელობა, ეს დიდ ბედნიერებას მოგიტანს, თუ დიდ ტკივილს, მაგრამ ისეთი როგორიც იყავი ვეღარასოდეს იქნები!!!

ზღაპრული რეალობა (15)

-მიყვარხარ!-სიამოვნების მორევში იყო გადაშვებული ჩაათაის ჩახლეჩილი ხმა რომ გაიგონა, -მეც...ბედნიერებისგან გული კიდევ უფრო მეტად აუძგერდა და ძლივს მოახერხა ამ სამი ასოს ერთმანეთზე გადაბმა.დღეები ჩვეულებრივად გრძელდებოდა.დილით ადგომა და სამსახურში

მადლობა უცნობ ქურდს..ლამაზი love story სთვის

წყალში თამამად შევედი და ტალღებს ვეჯიბრებოდი,ისე ვარ აქ როგორც თევზი,წყალი ხომ ჩემი ცხოვრება...ანასტასია გეკოფა ამდენი ცურვა ქამოდი რა რამე დავლიოთ აბუზღუნდა სალი და ტუჩები გაბუსხა კაი ცავიდეთ დავეთანხმე და ჩემს ნივთებს მოვკიდე ხელი...

ე ლ ა.

ბავშვობიდან ერთად იზრდებოდნენ ოთხნი. ჯაბა, გეგა, აჩი და ელა. ერთადერთ გოგონას "ბრიგადაში" თავივით უფრთხილდებოდნენ. დღე არ არსებობდა ერთმანეთის გარეშე. იყო ბევრი მხიარული დღე. მერე სკოლა დაამთავრეს და ერთ დღესაც ელამ მოულოდნელად შეყვარებული გააცნო

მიყვარხარ წუთში სამოცჯერ! (თავი 2)

მოვტრიალდი და წასვლა დავაპირე, თუმცა უცებ ზურგზე ბურთი მთელი ძალით მომხვდა, უკან მოვიხედე და ისევ მისი შავი თვალები აღმოჩნდნენ ჩემს წინ. ძალიან გავბრაზდი და ვუთხარი, რომ თამაში დაგვეწყო. ეს ბიჭი გამაოცებს, ძალიან მაგრად თამაშობდა და ადვილად მოახერხა

ცხოვრება ცეცხლის ალში(7 ნაწილი)

ექიმთან ვიყავით მე და დედა თაბაშირის მოსახსნელად.ეს ორი თვე როგორ ვიტანდი ამ საშინელებას ვერ ვხვდები.თან როგორ გვალოდინებს ეს ექიმიც,სადაცა შევუვარდე და ვცემო.აბა ვის გაუგია პაციენტის ორი საათი ლოდინი,ჯერ ერთი საათი აქ მოსვლას მოუნდა და ეხლა

ბრძოლა?_წესების გარეშე!(4)

მანქანაში სიჩუმე იყო გამეფებული.ხმას არც ერთი იღებდა.ქეთას ფანჯრის მინაზე მიედო თავი და თვალები დაეხუჭა.არაფრის თავი აღარ ქონდა, მთელი დღის დაღლილ დაქანცული მოკუნტულიყო გიგას გვერდით და მამაკაცს არც უყურებდა.ალბად აღარ უნდოდა მისი მწველი მზერა და

გული დადაგული

მთვარემ დაკარგა დღეთა სინათლე, ღამეა მწველი, ვითარცა მბჟუტავი სასანთლევარსკვლავნი ჩაქრნენ ცაზე და გავითანგე,შენ, ჩემო კარგო, სიბნელეში გაცვალე სინათლე.შავმა ფიქრებმა შთანთქა ნათელი,გულზე მომეხვია მე მძიმე დარდი,საშველი არ არის, ჩაიწვა სანთელი,და შენ

საზაფხულო ბანაკიდან დაწყებული სიყვარული(თავი 5)

ახლა ვზივარ ფანფრის წინ, ვკითხულობ წიგნს, საკმაოდ რომანტიული და ცხოვრებისეული შინაარსი აქვს დართული, ასევე ხაზი აქვს გასმული მძაფრ სიუჟეტიან სიყვარულს, ჩვენ ადამიანები ვქმნით ცხოვრებას, ცხოვრება მთელი სიყვარულია, ჩვენი გადასაწყვეტია იქნება თუარა