პატარა გოგო!რამდენს ბედავ?!

.პლაჟზე კიდევ დიდხანს ვიყავი,მზის ჩასვლას ვუყურე და როცა მივდიოდი ისევ კინა გამეჩითა. -შენ არ წასულხარ?გაოცებულმა ცკითხე -არაა შენ გელოდებოდი.დებილივით მიგიმოდა. უკვე ბნელოდა და ნაბიჯებს ავუჩქარე . -ასე სად გეჩქარება ნატა?რაღაცნაირი ხმით მკითხა

შენი სიყვარული არ შემიწყვეტია (13 ნაწილი)

ესღა მაკლდა რა!!! რა ჯანდაბა გავაკეთო ახლა მეე... ფიქრით თავს ვიმტვრევდი და არ ვიცოდი რა მექნა. გაქცევას აზრი არ აქვს, ბათუმიდან თბილისამდე აუცილებლად სადმე დამიჭერენ. ოოო ლიზა რა!!! ტელეფონი მაინც მქონდეს... საწოლიდან ავდექი და ფანჯარას

ცხოვრების გემო (21)

ქორწილში წასასვლელად ემზადებოდნენ,მართალია ეზარებოდათ წასვლა,მაგრამ თამრიკოს ხათრით ხმას ვერ იღებდნენ. -დათო მიდი რა ჩაიცვი,დროა უკვე-შავ თხელქუსლიან ფეხსაცმელში ფეხი ჩააცურა დადიანმა და ქმარს გასძახა -ცვეტში შენზე ლამაზი იქ არავინ იქნება-ვნებიანად

ლაშა ნოზაძე (1 ნაწილი)

-კარგი,წავალ მე,გვირილები შენია-გაიცინა,მე თვალები მაგრად დავხუჭე,რამდენიმე წუთში ჯაშუშივით გავახილე,ის აქ აღარ იყო... მხოლოდ კონად შეკრული ბევრი გვირილა,რომელსაც თანმიმდევრობით ვპუტავდი და მარლბოროს ვაბოლებდი.

მსხვერპლად შეწირული სიყვარული 6

-რა ვიცი, რატომღაც არ მინდოდა-მიპასუხა დემემ. -ხოდა მეც რატომღაც არ მინდა სახლში დაბრუნება-გავჯიუტდი ისევ. -ჩემი მჩხავანა დაიკო. ლენა, ხომ იცი ჩემზე უკეთ დემე მოგივლის, მზრუნველ დას მზრუნველი ქმარი ჯობია-უკნიდან მომაწვა სალომე და ლამის სახლიდან

"გპირდები" - დ ა ს ა ს რ უ ლ ი

18 მარტი. დიახ ეს სწორედ ის დღეა, ამჯერად ოთხშაბათი. დილა როგორც ყოველთვის ისე დაიწყო, ადრე გავიღვიძე, მაგრამ სკოლაში წასვლას არ ვაპირებდი, ჯერ სანდროს ძველ „სახლში“ უნდა გამევლო, ხოლო შემდეგ რა თქმა უნდა მთაწმინდაზე.

ტესტი ქალებისთვის - აირჩიე სამკაული, რომლისკენაც თვალი გაგირბის

აირჩიე სამკაული, რომლისკენაც თვალი გაგირბის და რომელიც ყველაზე მეტად იპყრობს თქვენს ყურადღებას და გაიგე რა გიშლის ხელს ბედნიერი და ჰარმონიული პარტნიორული ურთიერთობის შექმნაში. დაიმახსოვრე სამკაულის ციფრი და ქვემოთ დააწექი პასუხების ნახვას შედეგების

ჰოოომმ

ვერ დაგავალდებულებთ, შემოდით და წაიკითხეთთქო, ეს უბრალოდ ჩემი პირადი გრძნობებია რომელიც არ მასვენებს და შიგნიდან მანადგურებს. გამოსავალს წერაში ვხედავ, მართალია ლამაზად არ გამომდის მარა მაინც. ეს საიტი კი იძლევა საშუალებას რომ დაწერო შენს შესახებ

და მაინც როცა გიყვარს შეუძლებელი არაფერია..!

ყურში ჩაესმოდა ზღვის ტალღების ხმა, ზღვიდან წამოსული ნაზი სიო ელამუნებოდა მის ნაზ სახეს, იჯდა თეთრ ქვიშაში და გაჰყურებდა ჰორიზონტს, ყველაფერს ნათლად შეიგრძნობდა, უნდოდა ებრძოლა და დაემარცხებია ეს ტკივილი, მხოლოდ მისთვის, იმ ერთადერთისთვის, რომელიც

მარტის თალხი ოქსიმორონი

გინდა, ის გითრა, ჭრელ ფერდობზე გამინდვრებისას ჭინჭრებში როგორ ჩამესუსხა კნაჭა ბავშვობა?! რომ გადამემსხვრა ჯოხის ცხენი და არ მეღირსა ლელიანებში ნაღვარევი ცრემლის გაშრობა. ან ის გასმინო, შვილწართმეულ დედის გოდებით რად იმეორებს შუაღამეს ძველი ქუჩები