ბედის მარიონეტი (1, 2 თავი)

ამბობენ ცხოვრება წელიწადის დროსავითააო... ხან ზამთარივით სუსხიანი, „ბოროტი“ და რთულია.ზოგჯერ გაზაფხულივით გადაამწვანებს,გაალამაზებს ირგვლივ ყველაფერს და ახალ სიცოცხლესაც გვაჩუქებს ხოლმე... შესაძლოა, შემოდგომასავით ლამაზი, ოქროსფერი მაგრამ გრილი იყოს.

ვუყვარდი?არ ვუყვარდი? (ჩემი ცხოვრების ისტორია) თავი 12

თამამად გადმოვედი მანქანიდან და ოფისის კარი შევაღე. ახალგაზრდა გოგონა ისევ ღიმილით მომესალმა და ჩემს ახალ ოთახში შემიყვანა. ყველაფერი სკმაოდ კარგად იყო მოწყობილი, კედლებს ნაცრისფერი დაჰკრავდა, შავი დიდი საოფისე მაგიდა და განიერი ტყავის,მუქი

მისი სამყარო (თავი 5)

ერთ დღესაც, უფრო სწორად ღამეს ალეკომ დიდი ხანია პირდებოდა, აასრულა, როცა ღამის სამ საათზე დუდანა გააღვიძა და ველოსიპედებით დაადგა თავზე, ადექი თუ გინდა ჩემებური თბილისის გაცნობაო და ლეუშას ნათქვამმა ბავშვს ნუ გამიგიჟებო ორივეს სიცილი მოჰყვა, ასე

ბიზნესმენი შემიყვარდა (4 თავი)

მეორე დღეს გვიანობამდე მეძინა. დღეს არ ვმუშაობ რადგან შაბათია ამიტომ გადავწყვიტე ნატასთან ავსულიყავი რამდენი ხანია არ მინახავს ამიტომ ცოტა მომენატრა :დ ავდექი თუ არა მაშინვე სააბაზანოში შევედი და მოვწესრიგდი.ამჯერად არჩევანი ჯინსის შორტებზე, შავ

საბრალონი ( I )

ხელი ყელზე შემოვხვიე,გამოწვევა მიიღო,ხელში ამიტაცა,ლოგინზე დამაწვინა და ზემოდან მომექცა. ყელში მკოცნიდა,მერე მკერდზე,სიამოვნების ამოძახილები აღმომხდა და ტუჩზე ვიკბინე,მალე ბრეტელებიანი მაისური ერთი ხელის მოსმით დავარდა იატაკზე,მის მაისურსაც იგივე

მკვლელი (4)

დილით გიორგის გაუთავებელმა ყვირილმა გამაღვიძა. - ხო ვდგები, ვდგები! - არადა ბალიშიდან თავის აწევა არ მინდოდა, რომ ვიხსენებდი მომიწევდა კალანდაძის სახის დანახვა. გიომ არ დააყოვნა და ოთახში შემომივარდა. - ეე გადი. - პირველივე ბალიში ვესროლე თუმცა

შენი სიყვარული არ შემიწყვეტია (17 ნაწილი)

.......ლიზას მონაყოლი......... საყიდლებიდან ძალიან დაღლილი და ამავდროულად ბედნიერი დავბრუნდი. საქორწილო კაბა არ გვიყიდია, შეკვეთა ვამჯობინეთ, აი თაკომ კი მუქი ლურჯი კაბა იყიდა. ძაააალიან ლამაზი იყო. სახლის კარი შევაღე თუ არა, წინ მაშინვე შაკო

ბიჭი მდინარიდან [2]

ვფიქრობდი რა მეთქვა ამ ახმახისთვის ,რომ გაიღვიძებდა იქნებ სულაც გაბრაზდეს და მითხრას "რატომ გადამარჩინეო?!" და საერთოდ რა მინდოდა რას მომყავდა თავი ხელებში ჩავრგე და მაინც მეორე მემ მსძლია.."როცა,დაინახავდნენ თავს იკლავდა შენ ადგილაას ყველა

ცხოვრება ცეცხლის ალში (4 ნაწილი)

დანარჩენი გზა შეშინებული გულის დამშვიდებას მოვუნდი.დედაც შეშინებული აცეცებდა თვალებს,გულში ისე ვლანძღავდი მძღოლს.ექსკურსიაზე ვარ ნამყოფი სვანეთში მაგრამ მშობლებთან ერთად სხვაა.ყველაფერს სხვაგვარად ხედავ და აღიქვამ.როგორც მამამ თქვა ერთი კვირა

ლიზა ჯაფარიძე (ნაწილი 20)

ანდრიაც შეშინდა ასეთი სასოწარკვეთილი და რომ დაინახა და ისიც თბილად მიეხუტა.... შემდეგ ხელები ჩამოიღო და ლიზას სახეზე გადაუსვა... -შეიძლება ასე არ ჩანს, მაგრამ ძალიან მიყვარხარ მეც და დაიკოს შუბლზე აკოცა და ხელები სახეზე შემოჰხვია.. ლიზა მას