იასამნის ქუჩა [4]

–რა არის უაზრობა? –ყველაფერი! ცხოვრობ, ცხოვრობ და აი, რა?! – ეცინება ჩარკვიანს. არ ვიცი, ჩემს გასაბრაზებლად ამბობს ამას თუ სრულ აგონიაშია ჩავარდნილი. –მეტი რაღა უნდა იყოს, ლუკა?! – გაოცებული ვწევ წარბებს და თვაებს სასაცილოდ ვქაჩავ. –უნდა იყოს! –

უგულო და ბაბნიკი #10

-ნელა,ბიჭო ნელა(მესამე)-მაცადე შეჩ**ა(პირველი) -მიდი აი იქ დააწვინე და კარებზე დააკაკუნე(მეორე)_ფრთხილად მიაწვინა კარებთან და სწარაფდ დააკაკუნა...წამში მოწყდა ოთხივე ადგილს,მაგრამ მესამე ბოლო კიბეზე დაგორდა,და ყველა წაიყოლა,ბოლოს ოთხი აყლაყი ძირს

505 (სრულად)

შემიძლია დავიფიცო, რომ სიმღერა უკვე დამთავრებული იყო, მაგრამ საიდანღაც მაინც მესმოდა: “I probably still adore you with your hands around my neck..” აშკარად მესმოდა. თავიდან მეგონა, მომეჩვენა, მაგრამ ყურსასმენები მაინც მოვიხსენი და თვალები როგორც კი

რამდენად ტკბილი არ უნდა იყოს ოცნება, რეალობა მაინც მწარეა [4]

აწ უკვე ჩემს ოთახში ვიჯექი და ვფიქრობდი მომავალზე. რა იქნებოდა ამის შემდეგ? აკოსა და ჩემ შორის რა ურთიერთობა იქნება? როგორი აღმოჩნდება უტა? იქნებ ისიც არჩილივით მოძალადე და არაკაცია? „ღმერთო შენ მიშველე“ გავიფიქრე და თავი ხელებში ჩავრგე. ხუთიოდე

ზღარბუნა ზღარბუნა

- რა კარგია ერთმანეთს რომ ვყავართ! შენ უბრალოდ წარმოიდგინე: მე არ ვარ, შენ ზიხარ მარტო და არავინაა ისეთი, რომ დაელაპარაკო. - შენ სად ხარ? - მე არ ვარ. - ასე არ ხდება... - მეც ასე ვფიქრობ, მაგრამ ვთქვათ და მე არ ვარ, საერთოდ არ ვარ და შენ მარტო ხარ.

იდეალური აზროვნება 2

ძალიან ადრე იყო, მზეს ძლივს გამოეშვა დედამიწაზე პირველი სხივები ნინა უკვე ფეხზე რომ იყო. სულ ტყუილად ნერვიულობდა თურმე თავს ბავშვებთან ერთად არაჩვეულებრივად გრძნობდა. მოწყენის დროს უბრალოდ არ უტოვებდა და იცოდა, რომ ამ დღეების ემოცია კიდევ დიდხანს

Мои сокровища. (სრულად)

- შენ მხოლოდ გასართობად გინდოდი ხომ ასეა? შენ არ გიყვარდი არა! მე კიდევ მე კიდევ შენი მჯეროდა მე სულელს როგორ დავიჯერე შენი სიყვარულის. როგორ მომატყუე როგორ აბუჩად ამიგდე. არასდროს გაპატიებ! თქვა და ფეხზე წამოდგა წვიმაში გაიქცა უყვარდა წვიმა

პეკინის ქუჩა (2)

გოგონა მოტრიალდა და წამოვიდა ბიჭმა კი ისევ ახედა ცას,შეხედა ვარსკვლავებს და გაიმეორა მარიამი..... ისე გავიდა დრო ბიჭმა ვერ იგრძნო,ახლა მთვარე მზემ შეცვალა და პოზიციას დაუბნუდა. დილის 7 საათი იყო ბიჭს სკამზე ჩასძინებოდა სავარჯიშოდ გამოსულმა მარიამმა

შენს გამო კიბბოსაც დავამარცხებ! (ნაწილი2)

კიბო ეს ის დაავადებაა რომელიც სუსტ ადამიანს კლავს,ძლიერს კი ასუსტებს.მაგრამ ვიცი რომ გავუმკლავდები ვიცი რომ მეშევძლებ ამ ყველაფრის გადატანას...გაუთავებელი ტკივილი და ტანჯვა როდესღაც მოეღება ბოლო და მაშინ ვიტყვი -მე დავამარცხე კიბო!მე შევძლებ

სადღაც გულის სიღრმეში (2)

დილით ადრე გამეღვიძა მაგრამ მამა სახლში არ დამხვედრი. არც დამირეკია რადგან ვიცოდი რომ საქმეები ჰქონდა.სახლში დარჩენა არმინდოდა ამიტომ გადავწყვიტე ქალაქში გამევლო. ჯერ შხაპი მივიღე, შემდეგ ჩავიცვი გავემზადე, სახლის კარები მოვიხურე და თბილის ქუჩ ებში