სტერეოტიპები

საზიზღარი ქალაქი გაქვს. საზიზღარი სახლი გაქვს. მეზობლები - ნარკომანები, გარშემო კი - არეულობა. მეთხუთმეტე ბინის პატრონი "დიმიტრი ბიძია - უზრდელი და უნახავი ალკოჰოლიკი. მთელ დღეებს ბოთლების აგროვებაში ატარებს, ნაგავში იქექება." არადა, ვის

რამდენად ტკბილი არ უნდა იყოს ოცნება, რეალობა მაინც მწარეა [2]

- რას მერჩი ამიხსენი?! - ვყვიროდი და ცრემლების ახალი ნაკადი გადმოვუშვი.- იმას, რომ არსებობ. - მიღრიალა და ისევ ჩანარტყა. გაუსაძლისი იყო ეს ყველაფერი. ცხოვრება სხამად მექცა, სიკვდილს ვნატროვდი, თუმცა აკოს გამო ვაგრძელებდი ცხოვრებას. ამას თუ ცხოვრება

ძველი ბიჭის გახდები 1

-დაურკე და უთხარი ეს ამოდენა ყავილები მოამშოროს, არაფრი მჭირდება მაგისი, იდოდტი -გაცეცხლებული გაყვიროდა ოთახში მარი და ბოლთას სცემდა -მე რა უნდა დავურეკოო? თან არ იცი რანარია? უარესს გააკეთებს-თავი დაიძვრინა ანამ და ტელეფონში სმს წერა განაგრძო -შენი

მარტო სექსისთვის გინდოდი?! (3 ნაწილი)

მარიამის პირადი დაცვა? ცოტა სასაცილოა ცოტა კი არა ძალიან სასაცილოა. იცინოდა მე ვინ უნდა დამიცვას ჩემ თავს მშვენივრად ვიცავო. მაგრამ სხვა რა გზა ქონდა აიტანდა, მშობლებს ხომ არ შეეწინაღმდეგებოდა მაგრამ მაინც ცოფებს ყრიდა ეხლა ყველგან უნდა წამომყვეს რა

Barman (3)

სახლში როგორც კი მივედი მაშინვე საძინებლისკენ ავიღე გეზი, რადგან თავი მისკდებოდა დღევანდელ ინციდენტზე ფიქრისგან. მთელი ღამე სანდროზე ვფიქრობდი. მაინტერესებდა ან საიდან გაჩნდა ან ჩემს შესახებ ამდენი საიდან იცოდა. ბოლოს ამდენი

უთარიღო დღეები (9)

სე ჩავედით ბაკურიანში, რომ ხმა არ ამომიღია. ძალიან დამღალა მგზავრობამ და ერთი სული მქონდა როდის დავისვენებდი. სასტუმროში მისულმა, დაღლილი ვარ, უნდა დავისვენო-მეთქი და ეგრევე ნომერში შევვარდი. ნეტარება იყო ლოგინზე წამოწოლა, სიამოვნებისგან ოხვრა

გარიგება ეშმაკთან (თავი 7)

ბრინა უკვე რამდენიმე საათია ლოგინზე წევს , კრისტობალი კი ზეინისაგან მიყენებულ ჭრილობებს უმუშავებს , ტკივილი გაუსაძლისია , ამის ატანა უკვე აღარ შეუძლია , ის კი ცდილობს დამუშავების დროს ნაკლები ტკივილი მიაყენოს მაგრამ არ გამოსდის , ბრინა ყვიროდა

ტყუილი?! (სრულად)

’’რა იქნება რომ ისიც მე მიყურებდეს, ჩემზე ოცნებობდეს და ჩემზე ფიქრობდეს, თუმცა ეს მხოლოდ სიზმარში ხდება. ნეტავ მისი ბაგეები ჩემს სახელს წარმოთქვამდეს, მხოლოდ....მხოლოდ ჩემს სახელს’’ ნეტავ, ნეტავ და ალბათ კიდევ რამდენი ნეტა იყო რომელიც არ

მე მაინც მიყვარხარ {თავი 1}

-გოგო ტელეფონი რომ დაქრჩა თვი რატო არ დაქრჩა?!-გაბრაზებულმა ჩყვირაა ტელეფონშ ჩემა დაქალმა. -ნუ ღრიალებ გოგო, დავბრუნდები თბილიში და წამოვიღებ რა დიდი პრობლემა შექმენი რაა -მოიცადე ერთწამს -ეე მომაქცევ ყურადღებას ვჯდები უკვე ტაქსშ და მოვდივარ -დაეტიე

გამყრელიძე (13)

გადმოვუღე თეთრი საროჩკა შარვალი და შავი კეტები, თმა საყვარლად ავუჩეჩე ვაიმე რა სიმპატიური იყო და ისეთი საყვარელი ცოტაც და ჩავყლაპავდი ვეღარ მოვითმინე და უცბათ ჩავეხუტე. მანაც მომხვია ხელები და თავზე მაკოცა. -შენ რა ამათ ვერ მიბაძავ?(სანდრო) -ბატონო?