ქართველს რუსი შემიყვარდა (1 ნაწილი)

რუსულ ერთ-ერთ საიტზე დავრეგისტრირდი ნეტავ რამინდოდა აქ ვერ ვხვდებოდი სამწუხაროდ თან რუსული კარგად არ ვიცოდი მაინც ვცადე იქნებ ქართველი იყოს აქ ვინმე თქო მაგრამ შენც არ მომიკვდე ფოტო ავტვირთე და სხვების თვალიერებას შევუდექი ცისფერთვალება ბიჭის ფოტო

თვრამეტი წელი და რეალური არაფერი

თუ სურვილი გექნებათ გამოვაქვეყნებ ისტორიას "თვრამეტი წელი გზაში".რალურ ცხოვრებაზე,ჩემს ცხოვრებაზე.ოღონდმხოლოდ 27 გვერდია.აღვნიშნე,რომ ვერ დავასრულე.არ მეყო ამისთვის ძალა და.

მე არასოდეს არ მოვალ შენთან

მე არასოდეს არ მოვალ შენთან, შენც არ მოხვიდე ვერ გამახარებ. მკვდარს რომ აყრიან მიწას, ეს ვიცი, შენ კი მე ცოცხალს გადამაყარე. აღარასოდეს აღარ ახსენო შენი ცხოვრების ერთი ნაწილი.

როცა სიამაყე საკმარისი არ არის [4]

დილა მზიანი იყო, მაგრამ მაინც რაღაც აკლდა...დემეტრეს გაღვიძებისთანავე წაუხდა ხასიათი... უყურებდა ამინდს და კიდევ უფრო რწმუნდებოდა თავის არაკაცობაში, რატომღაც პირველად მოუნდა, რომ ანა მზისთვის შეედარებინა...ისიც მასავით ათბობდა და ბრწყინავდა, თუმცა

შენი ჩახუტება უკვე თემაა (1 თავი)

-როგორ მომენატრე...-თაიგულით ხელში ნაცნობი ადამიანი რომ დავინახე სასიამოვნოდ დამიარა ჟრუანტელმა -ანდრეა... -ჩემი გოგო...-ჰაერში ვიყავი გამოკიდებული და ანდრეასთან ჩახუტებული წრეზე ვბზრიალდებდი... -როგორ ხარ? -გახარებული ანდრე.. -უფრო

ბავშვობიდან დანგრეული ცხოვრება-ანუ გავხდი მეძავი (თავი 5)

როგორც იქნა გადავფოფხდით მე-12 კლასსში, ბოლო წელი სკოლაში, ყველაზე მაგარი შეგრძნებაა მაგრამ ამ ბედნიერებას გამოცდები გვიფრთხობდა ატეხილი ხბოები რო ფრთხვებიან ისე.. მარტივად რომ ვთქვათ ნანუკაც გაუფრინდათ სკოლიდან როგორც ქეთოს მერცხალი და დარჩნენ

დაბრუნება (4)

-რა დაა.._საბას მოვუყევი და სიცილით იგუდებოდა. თურმე ანას და გიოს კვერცხის შეწვა დომებით და.. მერე ბიჭები გავაცილე საბასთვის არაფერი მითქვია "მასზე" რატომ მეძინა... სკოლისთვის მოვემზადეთ ლელო შვებულებაში გავუშვი დაისვენოს მაგანაც.. მოვემზადეთ მე

მდიდარი მოსამსახურე [9]

-ჭკვიანად იყავით, თორემ ქორწილში არ დაგპატიჟებთ. თითი დაუქნია იოანემ საზოგადოებას. ისეთ სიჩუმე ჩამოწვა ირგვლივ ბუზსაც კი შერცხვა და სუნთქვა შეიკავა, ალისიაც დაიძაბა სასურველს ხელი მაგრად მოუჭირა და თვალებ გაფართოებულმა ახედა, იოანეს გაეღიმა,

–ქურდი შეგიყვარდა? (ნაწ. II)

სუნთქვა შეეკრა. ამაზე უარესი რაღა უნდა ეთქვა უცხო პირს, რომელიც მის სახლში რაღაცისთვის შემოვარდნილიყო? რომ გადაგექექათ სამყაროს თითოეული წამის ისტორია, რომ გემოგზაურათ დროში, ისეთ მისტიკურ თვალებს ვერ იხილავდით, როგორიც ლუბამ დაინახა, როდესაც

"შენ არავინ გგავს!"[ნაწილი 4]

დანარჩენი უკვე აღარ მახსოვს... როგორ დამთავრდა ლუკას დღე, როგორ აღმოვჩნდი ლაშას მანქანაში და ჩემს ოთახამდე როგორ მივააღწიე. ჩემი ტვინის თითოეული უჯრედი ფიქრობდა თუ რა მოხდებოდა ხვალ... ბოროტმოქმედს ნამდვილად არ ჰგავდა და დაშავებითაც არამგონია რამე