მაინც შემიყვარდი 2

ცხოვრება ზოგჯერ დიდ ტკივილს გაყენებს მაგრამ შენ ამ ტკივილს უნდა შეეეგუო და გაუძლო ზოგჯერ საყვარელ ადამიანსაც ვკარგავთ მაგრამ უნდა გავუძლოთ და შევეცადოთ რომ საყვარელი ადამიანი დავიბრუნოთ. ტკივილი ადამიანს წვრთნის და გამძლეობის საშუალებას აძლევს

უკანასკნელი სიმღერა (2)

ოთახი თავისი წითელი ფერის გამო რაღაც იდუმალი ჩანდა,რასაც ხელს უწყობდა ძველებური ავეჯი,პიანინოს ნაღვლიანი ბგერები და გიტარის ხმა..ასევე წითელი ფარდები და არც ისე ნათელი შუქი,მოკლედ მე სხვა სამყაროში მოვხვდი და ამ სამყაროს ყველაზე ღირსშესანიშნავი

თვალები სიყვარულს მეტყველებენ 6

როგორი იყო ელენეს და ბერდიას დამოკიდებულება თბილისში გავრცელებულ ჭორებზე? მათი რეაქცია ნული იყო არცერთი არაფერს ამბობდა. ისე იქცეოდნენ თითქოს არც ესმოდათ ამბები მათი ერთად ყოფნის შესახებ. მათ ურთიერთობას უბრალოდ სახელს არ არქმევდნენ.

ფარულა 19

ნუკას შუაღამემდე არ გაღვიძებია, ოთახში იატაკზე ვისხედით მე და ლენკა ნუკა რომ წამოჯდა და გაოცებულმა მოავლო ოთახს თვალი მერე ერთ ადგილზე გაუშტერდა მზერა ღრმად ამოიოხრა და ბალიშს მიებერტყა. - კატო- დაიწყო ჩაფიქრებულმა- შენ რომ გახვედი დუდა აქ იყო? - კი

საცდელი ვირთხა (ნაწილი4)

გონს საავადმყოფოში მოვედი ბუნდოვნდა ვხედავდი დედაჩემის ანერვიულებულ სახეს და კიდევ სილუეტს რომელიც თავჩახრილი იჯდა სავარძელზე. რატომღაც ჩავთვალე რომ ცოტნე უნდა ყოფილიყო და ამის გადასამოწმებლად ხელი გავამოძრავე მერე თავზე მოვიკიდე და დედაც...

ილუზია (1 თავი)

ისტორია გოგონაზე რომელიც საგიჟეთში წევს. ზუსტად ისეთი დილა გათენდა სიყვარულის სუნი რომ აქვს, ცხვირში სასიამოვნოდ რომ გიღუტუნებს და ბენდიერების განცდას რომ გიტოვებს. გაზაფხულის მზე, ყველაზე ტკბილი და თბილია. სწრაფად წამოვდექი საწოლიდან და

გოგონა სითბოს ძიებაში ...

დავრჩი მეოცნებედ,უშნო მოგონებად, ალბათ დედამიწას ტვირთადვე ვექეცი, მე ზღაპარი მინდა სიხარულით სავსე, რადგან ტკივილს აქაც ვერსად გავექეცი.

წამით შეჩერება. (ჩვენ კი არ ვიქნებით...ჩვენ ვართ!!!) [თავი 5]

ათი წუთი მაინც იდგა ისე,კარებში რუსასთან ერთად და ეხუტებოდა.ვერ ინელებდა იმ დაკარგულ დღეებს,თვეებს და წლებს.ეხუტებოდა და ამ ჩახუტებაში გადმოჰქონდა ყველანაირი სითბო,სიყვარული,სიხარული და კიდევ მრავალი ემოცია. ბოლოს მაინც ვერ შეიკავა თავი და ერთი ორი

ბოლოს მაინც მოგარჯულებ (ნაწლი 9)

კლუბიდან უკანმოუხედავად წამოვედი გზაში ჩემს თავზე ვბრაზობდი და არა მარტო ჩემს თავზე ცრემლებს ვერ ვიკავებდი, რა უფლებოთ როგორ ბედავს ჩემთან ასე ლაპარაკს,, უცებ უკნიდან ვიღაც წამომეწია მანქანით ეს ირაკლი იყო.-ლამაზო კარგად ხარ? -არა ირაკლი არ ვარ

მე + შენ = ჩვენ ( თავი 17 )

"რა ნათელი დღეაა რა ნათელი მზეააა იმიტომ რომ დღეს ყველაზე მაგარი დედიკოს დაბადებისდღეაა" და ამ სიმღერით და ტორტით გავაღვიძეთ დედაჩემი ... მართლაც რა ლამაზი დღე იყო , თანაც მზიანი მოკლედ ყველაფერი კარგად იყო ,ბედნიერად ... დილიდანვე დაიწყო მილოცვები