თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (6)

-სად მიდხარ? გზაში დამაწია მირომ სიტყვა.. -არ ვიცი, სადმე იქნებ გადავეყარო იმ დარტყმულს... უფრო ჩემთვის ჩავილაპარაკე და ზოდან გამოვედი... ფეხით დავუყევი ბულვარისკენ მიმავალ ბილიკს და ყოველ მაღალ ბიჭს დიდი გულმოდგინებთ ვაკვირდებოდი.. საათს რომ

აქ მე გიჟი ვარ ყველა ლოგიკით

აქ მე გიჟი ვარ ყველა ლოგიკით, რადგან არავის ვუმალავ გრძნობებს და ძველ მეგობრებს არ ვგავარ იმით, რომ კვლავ ვაგროვებ მომავლის ცნობებს! აქ მე გიჟი ვარ ყველა ლოგიკით, რადგან ყველასგან არაფერს ვითხოვ და ფორსმაჟორად ქცეულ სინდრომით ჩემს გადაქექილ

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (5)

ლაპარაკისას ჩემი ტუჩები მის კანს ეხებოდა და ვიგრძენი როგორ დაუბუსუსდა კანი, წელზე მოხვეული ხელები დაეჭიმა და უფრო მაგრად მიმიკრო ზედ...მესიამოვნა მისი ესეთი რეაქცია და გულში უკვე გამარჯვება ვიზემე... უარესი გაგიჟებისთვის ზურგზწ რამდენჯერმე

მე ამას შევძლებ?!

ფაქტი ერთია მე მინდა მოვკლა ჩემში ის მეამიტი და მეოცნებე გოგო, რომელსაც ყველამ ტკივილი მიაყენა, რომლის გრძნობებიც ყველამ გამოიყენა, რომელიც ცოცხლად მოკლეს და წაართვეს წლები, ის წლები, რომლებიც ვერასოდეს დაბრუნდება... მე ის გოგო ვარ სიყვარულისთვის

დიახ, მე სუსტი ვარ

ეჰ, ღრმად ვიწყებ სუნთქვას, იმდენად ღრმად რომ ფილტვების ტკივილს ვგრძნობ და მაინც არ მყოფნის ჰაერი, რომელიც ჩემს გარშემოა. ვაღიარებ, დიახ მიჭირს მაგრამ ვაღიარებ შემომეჩვია სევდა ამქვეყნიური, აღარ მანებებს თავს, ვცდილობ, დიახ რაოდენ გასაკვირიც

მე, შენ და მეტრო.

დღეს ისევ უემოციოდ ილევა რიგით სათვალავ არეული დღე. დღეს ისე,როგორც არასდროს მეტროში უშენოდ გავლილი ყოველი ვაგონი მტკივა.ახლა ისე როგორც არასდროს,მინდა ჩემს გვერდით ცარიელ სივრცეს შენ ავსებდე.შენ და არა მწვანე კაპიუშონიანი ბიჭი.ყოველთვის ნოსტალგიას

მე და შენ რომ დავშორდეთ...

მე და შენ რომ დავშორდეთ რას იფიქრებს წვიმა იფიქრებს რომ დაგვაშორა ალბათ ქარმა ცივმა მე და შენ რომ დავშორდეთ რას იფიქრებს ქარი იფიქრებს რომ დაშორების მიზეზია ქალი მე და შენ რომ დავშორდეთ რას იფიქრებს ვარსკვლავი იფიქრებს რომ ტყუილია ჩვენი ჩხუბის

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (4)

რატო შეგაგვიანდა თუ საიდუმლო არაა... დუმილი დანიელმა დაარღვია და სარკეში გამომხედა... -ჩამეძინა.. ვთქვი და თავი დაბლა დავხარე... -ხო ცოტა ადრე წასულიყავუ სახლში და არც ხუთ საათზე მგიწევდა დაძინება და არც დაგვაგვიანდებოდა.... მწარედ ჩაილაპარაკა ზუკამ

თვით ირონიავ, მე შენ მიყვარხარ (3)

წავიდა... ყურთან მიჩურჩულა მირომ და ნინუცა მის პლედში გაახვია.. -რაზე მეუბნები? თავი მოვისულელე და იმედგაცრუებული ცეცხლს მივაჩერდი... -მოხარშულს გიცნობ მარიამ გამყრელიძე და ვერ მომატყუებ

მე ვიქნები შენთან ყველა ბრძოლაში ! (სრულად)

ქალაქი ტანსაცმელს იცვლიდა.. შემოდგომის ფერებშეპარული ქალაქი მთლიანად ოქროსფერ ფოთლებს დაეფარა.. ცივი იყო შემოდგომა, წელს განსაკუთრებით ცივი, მაგრამ ძალიან ლამაზი..