თუ გაზაფხული მოვა...(თავი 9-10-11-12)

ახლა ლუკა დაიბნა. შეეშინდა. შეეშინდა საკუთარი თავის, იმის, რასაც მალავდა, იმის, რისი გაკეთებაც უნდოდა... კესოს შეხედა ბნელი თვალებით, წარბშეკრულმა, სულშეხუთულმა... ღრმად ჩაისუნთქა მძიმე ჰაერი და ლაპარაკი დაიწყო...

მხოლოდ ერთი ღამე /სრულად/

სანდროს მის წელზე ჰქონდა ხელი მოხვეული და ყელს უკოცნიდა -გოგო რომ არ არის რა უნდა ვქნათ ? -მეოთხეზეც უნდა ვიზრუნოთ ... ხომ ხედავ რა კარგი გამოდის სულ რამდენიმე კომპონენტია საჭირო -მე , შენ და მხოლოდ ერთი ღამე!

მუზა

რა მაცინებს? ახლა არც კი მეღიმება, რა მატირებს? უფრო მინდა ცრემლის დენა, რა მახარებს- ცხოვრება მაქვს სხვანაირი, ძალიან მიკვირს როგორ დავიბადე ღვთისმოშიში ამნაირი?!

საქართველო

ისტორია იწყება ასე , მეფეს უცნია ღმერთი პირველი? მკურანალი, მოცველი ნინოდ წოდებული წმინდანი,

მზესუმზირები (1)

მაქსიმე!- არ დააცადა მარიამმა ლაპარაკი - ჩემთავს ვერ ვპატიობ, ჩემს თავზე ვარ გაბრაზებული და საშინლად გაღიზიანებული. ანუკიმ იმსაღამოს დამირეკა. არ უნდა გამეშვა ან მეც უნდა გავყოლოდი. მე რომ გავყოლოდიი...მე რომ იქ ვყოფილიყავი არაფერიც არ

სევდიანია არ წაიკითხო

სულ მასზე მეფიქრება და იმ დროზე,როდესაც ერთად ვთამაშობდით სახლში.ჩვენ ბავშვობაში არაფერი არ გვქონდა,ყოველთვის ყველაფერი გვაკლდა,მაგრამ ერთმანეთი გვყავდა.

ნუ ჩამითრევ ჯოჯოხეთში (თავი მეორე)

სარკესთან დავდექი და რამდენიმე ს*ქსუალური ფოტო გადავიღე ნუ მთლიანად არ გამიხდია და დედიშობილა ფოტოები არ გამიგზავნია, საღამურის მაისური ოდნავ ჩამოვიწიე ისე, რომ მკერდი გემრიელად გამოიყურებოდა თან წითელი აბრეშუმის საღამური მეცვა

თეთრი სულელები

გრძნობა რითმასავით გულში დამებადა,ცოტა გადარჩენა - ბევრი სუიციდი,მონატრებამდეა ძნელი გაძლება და სანამ გამაგზავნი ისევ იმის იქით.თავსაც კიდევ ერთი წასვლა შევთავაზე,სადაც ყვავდებიან მხოლოდ კუნელები,მხოლოდ ჩვენ დავრჩებით

რაე (თავი 3)

"მთელი ღამე სტრიპტიზ კლუბში გაატარა, რაღაცნაირად თითქოს გამოვიდა არისტოკრატის კონდიციიდან და საკუთარ ეშმაკებს დაუგდო ყური. რაღაც ეჭვს უღრღნიდა. მამამისის გამო მოვიდა ამ კლუბში და უცბად, არსაიდან გაჩნდა დრედებიანი, მისი სიტყვები ანკესზე წამოცმულ ჭიას

დაკარგული თაობა 1

თბილისში გადმოსვლისას ყველაფერი უკუღმა შემომიბრუნდა. ხელშეუხებელი დაიკოდან პლეხანოველი ნაშა გავხდი. ოდნავი ბინდის დროსაც კი მეშინოდა გარეთ გასვლა. მოხუცი ბებიისა და ობოლი გოგოს კვალობაზე საკმაოდ დაუცველი ვიყავი.მერე დაწყო დაჭერები.