დაგვიანებული შეხვედრა (ნაწილი 1 სრულად)

დილით ჩვეულდროზე ადრე გაეღძვიძა.თავს საწოლში ნებივრობის უფლება ვერ მისცა და ზანტად წამოდგა ფეხზე.ამრეზიით გადახედა მისაღები ოთახის ტახტზე გაწოლილ ქმარს და უსიტყვოდ დატოვა ოთახი.რაღა უნდა ეთქვა ისეთი,რაც უკვე არ ჰქონდა ქმრის ყურებს გაგონილი?დილის

კაცია-ადამიანი?!

"მგლებს სიცოცხლე უყვართ, იმიტომ ეწაფებიან სისხლს, რომ სიცოცხლე სისხლშია, ამიტომ მოწყურებულები სვამენ სიცოცხლეს." _ე დავით ძაღლიც კი სჯობს ხანდახან ადამიანს განა არა? ტალახიანი შარვლიდან სიგარეტი ამოაძვრინა ჭაღარა მამაკაცმა და სველი ასანთით

მეტი ვიდრე სიყვარული 23

ღმერთო როგორ მიცემს გული.მისი ყოველი შეხება,კოცნა და მოფერება...არ ვიცი რა მემართება რაღაც არამქვეყნიურ სიამოვნებას ვგრძნობ...ვგრძნობ როგორ სათუთათ ლმობიერად და მომთმენად მექცევა...ზუსტად ახლა ვგრძნობ სიყვარულს სიყვარულს რომელიც ჯერ არ

ქუჩებში ვერ ვგრძნობ სითბოს

ქუჩებში ვერ ვგრძნობ სითბოს, ქუჩებში სიცივე დაძრწის, ფერები გახუნდა, თითქოს,

უშენოდ

შენ გაიქეცი შენი სახლიდან იმიტომ რომ მას ჩემი სუნი ჰქონდა.. ვერ ავიტანე შენეული ცივი ჰაერი.. თითიდან ისევ მარტოობა მოწვეთავს სისხლად.. ვენებშიც კი აღარ დარჩა შენი შეგრძნება..

ღამის სამიზნე [5]

მთელი ერთი კვირა, ერთმანეთით ვერ გაძღნენ. სულ ერთად იყვნენ და ერთმანეთს ეალერსებოდნენ. გავაშელს უკვე არც სამსახური აინტერესებდა და არც იქ მომუშავე ხალხი. კაბინეტში შეყუჟული მარტო თავისი ქალის სითბოს და სურნელს გრძნობდა. ნატა საქმეს უკვე გავაშელის

იყავი ჩემი საყვარელი [თავი 13] დასასრული

3 დღე დატოვეს საავადმყოფოში, ისიც მხოლოდ იმიტომ რომ ნინიას ჰქონდა მშობიარობის შემდეგ პატარა დისკომოფრტი და ექიმმა გადაწყვიტა რომ დორებით დაკვირვებოდა. რაც მთავარია ბავშვი თავს შესანიშნავად გრძნობს. ახლა ყველაზე მეტად რაც აინტერესებს უტას რეაქცია

ხშირად უთხარით სიტყვები: "მე შენ მიყვარხარ".

15 წლის იყავი,როდესაც პირველად გითხარი "მე შენ მიყვარხარ". შენ კი გაწითლდი, თავი დახარე და გაიღიმე. 20 წლის იყავი, როდესაც გითხარი "მე შენ მიყვარხარ". შენ ხელი ხელზე მომკიდე და მაგრად მოუჭირე, გეშინოდა, რომ სადმე არ გავმქრალიყავი.

ხელს თუ გამომიწვდი...

გამომკიდებოდა მეც ვინმე გამოქცეულს, ხელს ჩავკიდებდი, სახლში მივიყვანდი და ვანახებდი-ნახე როგორ ჭკნება დედაჩემი,მე კიდევ ვერაფერს ვაკეთებ-მეთქი. შემდეგ უფრო ახლოს მივიყვანდი და ვანახებდი დედაჩემის თვალებს,უბერებელს,შიგ ჩახედვისას ჩემი სახე რომ

შენ შეგიჩვიეს ჩემმა თვალებმა!

მე გიყურებდი,როგორ მაცლიდნენ შენ თავს ხელიდან. გიყურებდი,როგორ გკარგადი ძლიერად! მე გიყურებდი მიწის ზემოდან–ვეღარ გხედავდი სიცივეში დაკარგულს. მე გიყურებდი მთელი ბავშვობა,მთელი ცხოვრება,მაგრამ შენი ერთი გამოხედვა ჩემთვის ნეტარება იყო.