სტამბულში

-არაფერი.უბრალოდ შესაძლებლობა გაქვს,რომ კომფორტულად იმგზავრო თვითმფრინავით და ეს გემი საიდან "მოთხარე" გეხვეწები. -მე მინდა გემით გავემგზავრო სტამბულში და გადაწყვეტილებას,რომ არ შევცვლი ალბათ ხვდები ხომ?

ჩემი ცხოვრება (2 თავი)

- იცი, არასდროს შემხვედრია ისეთი განსხვავებული ძმები, როგორებიც კახა და სანდრო არიან. კახასნაირად ალბათ არასდროს არავის მივნდობივარ. აი შენ კი ჩემ თვალშ ნამდვილი გმირი ხარ. როგორ მოახერხე და გაუძელი მის ხასიათს ამდენი ხნის მანძილზე? -ლიკუშ, ხომ იცი

უცხო ( თავი 15 )

- ვაიმე სულ გაწუწულხარ, წამოდი ტყუპების მაიკას მოგცემ, ცოდო ხარ საბრალოვ გაწუწულ წიწილას გავხარ. ბავშობაში წიწილას, რომ ჩავაგდებდი წყალში და შემდეგ, რომ ამოვიყვანდი იმას გავხარ, ოღონდ ის უფრო ბევრად საყვარელი იყო.

მწვანე #3

-ბუბ,რა ხდება ? -როცა დრო მოვა,მაშინ მოგიყვები კაი ? -კარგი -იმედია,ეგ დრო არ მოვა_ორაზროვნად ჩაილაპარაკა ნიკამ.

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ.

გამარჯობა, მე სალომე ვარ მაგრამ არ მიყვარს როცა ასე მეძახიან ამიტომ შეგიძლიათ სალი ან სალო დამიძახოთ, 16 წლის ვარ, მყავს ძმამა 23 წლის გაგა, დედა 5 წელია რაც საზღვარგარეთ ცხოვრობს. მე და გაგა ბებიასთან ერთად 3 წელი ვცხოვრობდით შემდეგ კი ცოლი

მარწყვის სურელი (8)

- სიამოვნებით გავყინავდი ახლა ამ წამს. ასე არა ? არ მაკოცა ? მოიცა.. მართლა არ მაკოცა ?! ათასი კითხვა მიტრიალებდა თავში და შურსძიების წყურვილი მიპყრობდა.. ისეთი ნაწყენი სახე მივიღე, ლამის ჩემი ასეთი გაბრაზება მეც დავიჯერე.

ბურდული და სხვა კატასტროფები (11)

-ჯერ ოკუპირებული ტერიტორიები გაათავისუფლე მხსნელო-საჩვენებელ თითს მხარზე ძველი ძმაკაცივით გადახვეული თათისკენ ვიშვერ. -იყოს მედება-უდარდელად აქნევს ჟელეს ოკეანეში ნაყვინთავებ ქოჩორს და ავტოსადგომამდე აგრძელებს საკუთარი თავის იმ სიტყვებით შემკობას

შენი მონატრების ამინდია...

შენი მონატრების ამინდია უკვე მერამდენედ მომენატრე წამის მეასედში მახსენდება შენგან ნაჩუქარი ბადრი მთვარე. შენი მონატრების ამინდია წვიმის წვეთებით მოკამკამე ცის და მიწის სურნელია... შენს სიახლოვეს რომ ვადარე

მომნატრებიხარ

მომნატრებიხარ ალბათ ძლიერ,რადგან გიხსენებ, მომნატრებიხარ ჩემო ლამაზო რადგან ლექსს გიწერ, მომნატრებიხარ სიგიჟემდე ჩემო ღვთაებავ, მე გამაგიჟეს უშენობის დიდმა წამებმა,

როცა მარტოობა გიზიდავს

ხშირად თავადაც ვერ ვუგებ საკუთარ თავს.. მეკითხებიან რაღაცას, მე კი არ მესმის, სად დაფრინავო, უკვირთ, რაზეც პასუხი არ მაქვს... ფიქრი ზედმეტად გიყვარსო, მეუბნებიან, არც მე ვეწინააღმდეგები... მე ხომ ფიქრზე შეყვარებული გოგონა ვარ...