კომა თავი 1

რამდენიმე საათი გაშეშებული ვდგივარ კარებთან და ვფიქრობ ამ ყველაფერზე.გამოფხიზლებული ისევ სახლში ვიჭრები და მას ვეძებ.შავ თხელ აბრეშუმის თეთრეულში გულაღმა მამაკაცის მაღალი სილუეტია გაშოტილი.ახლოდან ვაკვირდები მის სქელ წარბებს, ქეხიან ცხვირს,დიდ

ეძღვნება ხსოვნას

ერთი წიგნი მინდა დაგრჩეს ვით უცნობი სანთელი ევედრები ქვეყნის გამჩენს თქვა ბოლომდე სათქმელი

ღამეს უღალატეს ძველმა ვარსკვლავებმა

როგორ გამიჭირდა ზამთრის გაცილება ხვალ კი ჭირვეული დღე მაქვს ასატანი, ტირილს მოყვებიან მორცხვი ტირიფები ფერთა პალიტრები თვალებს გავაცანი.

69 დღე ტყვეობაში ( თავი 14-15)

ორივე უხმოდ იჯდა და გამორთულ ტელევიზორს მიშტერებოდა,სიჩუმე კი საშინლად იწელებოდა... ზეინი ფიქრობდა რომ ლიამი არაფერში იყო დამნაშავე,რომ მან მისი რჩევა გაითვალიწინა,არ ეშინოდა და არ ეწინააღმდეგებოდა.

ჯილი დასასრული

ჩემმა ქორწილმა თუ შეიძლება ამას ასე ვუწოდო მშვიდად ჩაიაირა მე ოფიციალურად დავთმე ის ყველაფერი რაც მიყვარდა იმისათვის ვინც მიყვარდა არა მსმენელო არ იფიქრო რომ მე ახლა ისე ვგრძნობ თავს როგორც ადამიანი რომელმაც ვიღაცას რაღაც მსხვერპლად შესწირა, მე ვინც

და მაინც...(სრულად)

-გშორდები!_ვუთხარი ჩემს „ქმარს“ და არაფრისმთქმელი გამომეტყველებით ჩავჯექი მის წინ მდგარ სავარძელში.ნელ-ნელა სახის გამომეტყველება ეცვლებოდა და ბოლოს ძალიან გაოცებული სახე მიიღო.ალბათ არ ელოდებოდა ჩემგან ასეთ „განცხადებას“. -რა თქვი?_წარბებ აწეული

ბურდული და სხვა კატასტროფები (6)

-ჩვენც ჩაგვწერეთ მოხალისეებად!-მარჯვენა ყურმა ან მართლა გაიგო ნაცნობი ხმა თან „ჩვენ“ მრავლობით რიცხვში, ან მოჩვენებები დამეწყო, დიდი იმედი მაქვს მეორე! თავს ყურებამდე გაკრეჭილი ბურდულისკენ ვაბრუნებ, აშკარად არ მომესმა! ის-ისაა პირი უარის სათქმელად

უხილავად შემაყვარე თავი(9 თავი)

ნინიმ გაღიმებულმა,წარბაწევით ჰკითხა -ჰოო?მაინც რას მიხვდი? გეგა ადგა და ნინის გვერდით მიუჯდა.ხელი გადახვია და გარეთ სივრცეში დაიწყო ყურება. -რას ჩემო გოგო და...იმას,რომ მაგარი რამაა ეს სიყვარული. ნინიმ გაბრწყინებული ღიმილიანი სახით ახედა გეგად და

არეული ვარ...

წერას ვცდილობ.. ლექსებს ვწერ, ბოლო დროს ხშირად თავს ისე ვგრძნობ თუ არ დავწერე მართლა გავგიჟდები. თუ არ ვთქვი ყველაფერი, თუ არ ვაღიარე თუნდაც ჩემს თავთან ჭკუიდან შევიშლები, უბრალოდ რობოტი გავხდები, მგონია გრძნობები ისე ჩაიმარხება ჩემს გულში, რომ

მე არ ვაპირებ უშენოდ ვიცხოვრო< 3 თავი

შეიძლება საათი გაჩერდეს, მაგრამ დრო? დრო არასოდეს არ გაჩერდება. გავიდეს წამები,წუთები,საათები, დღეები,წლები და ამ დროის მანძილზე რამდენი რამ მოხდება, ეს ყველაფერი კი წარსულის წიგნაკში რჩება წითელ ხაზის გადავლებით. გუშინდელი დღეც, უკვე წარსულის