ჩემი პრინცესა დაგარქვი (თავი 2-3-4)

-გაჩუმდით!-გააჩერა მოლუღლუღე საბა-ამხელა ბიჭები ხართ, ეს თქვენი აზრით ნორმალურია? ახლა გინდათ დაგსაჯოთ?-მკაცრად განაგრძნობდა საუბარს, ბიჭებმა თავი დახარეს, გოგონებს გახედა ქალმა, თითი ტუჩებთან მიიტანა და თვალი ჩაუკრა ,,ჩუმად იყავითო" -არა რა

შემთხვევითი არჩევანი(ნაწილი8)

ტასო, არგინდა მომიყვე რამოხდა?,,,მზრუნველად შემომხედა. ამაზე უკვე თავი ვეღარ შევიკავე და ცრემლები წამსკდა. მაშინვე მანქანა სავალი გზიდან გადააყენა და ჩემსკენ გადმოიხარა. -მიყვარს, ბექა, ძალიან მიყვარს,,,ვსლუკუნებდი პატარა ბავშვივით და ხელებს

ამქვეყნიურ ჯოჯოხეთს მოგიწყობ +18 (23)

-სჯობს მშვიდობიანად დავშორდეთ ერთმანეთს. ძლივს შეკავებული ბრაზით ვუთხარი. -ამჯერად შენსას არ გაგატანინებ ლინა. ეს კერკეტი კაკალი მაინც არ ტყდებოდა -ერთ მიზეზს თუ მაინც მეტყვი რატომ უნდა იყო ჩემ გვერდით ამ საქმეში ხმას არ ამოვიღებ -იმიტომ რომ ალისია

ციტატები

"...ცუდი ადამიანი არ არსებობს, ისევე, როგორც კარგი. ყველა ადამიანშია თანდაყოლილი კეთილი და საზოგადოებიდან არეკლილი ბოროტი. არსებობს სუსტი, ძლიერი და უძლიერესი ადამიანი. სუსტ ადამიანს გარემო პირობები აიძულებს სისუსტეების გამოვლენას, ძლიერი, შექმნილი

დღიური

ჩემი დღიური, ის ერთადერთია, რომელიც მე არ განმსჯის, არ მეტყვის რომ სისულელეს ვაკთებ, არაფერს არ დამიშლის და შემეძლება თავისუფლად ვესაუბრო, ის მხოლოდ მისმენს, მისმენს და იმახსოვრებს, იმახსოვრებს ყველაფერს, რასაც მე ვეტყვი, ამიტომ მიყვარს, რომ ჩემი

უხილავად შემაყვარე თავი

ნინი აივანზე, ყავის ფინჯნით ხელში გამოვიდა და სავარძელზე კომფორტულად მოთავსდა , უნებურად ფიქრს მიეცა.ფიქრობდა ყველაფერზე წარსულზე,მომავალზე,არსებულსა თუ არარსებულზე როცა ფიქრიდან ტელეფონზე ესემესის ხმამ გამოარკვია ფიქრისგან შებყრობილმა ტელეფონს

ფეხშიშველამ გავიარე კალიების მდელო

მაპატიე,რომ ვიცხოვრე შენი საათებით,დღეებით,წლებითმაპატიე,რომ შენი ტკივილი მტკივა და მენანები ჩვეულებრივი ცხოვრებისათვის... მაპატიე,რომ მოვედი გვიან,და რამდენიმე წლის მერე ჩემი ბლოგიდან გთავაზობთ ჩანახატებს,იმედი მაქვს მოგეწონებათ...

ბედნიერება წვრილმანებშია...

პეპლები მუცელში დანავარდობენ... თავში ჭინკები არ ჩერდებიან... ჩემო სიცოცხლევ, ახლა დავრწმუნდი იცი? ბედნიერება წვრილმანებშია...

მე ვარ გრძნობების მცირე სამყარო

ვზივარ უაზროდ გლოვის კედელთან და დღის სინათლე მიბრმავებს თვალებს, როცა სინაზის გამონათება გააფერადებს წლების ნაკვალევს,

ძველი პიანინო - 14

ფიფომ ძველი საქმის მასალები გამოითხოვა. ყველაფერი ისევ და ისევ თავიდან იყო დასაწყები, ხელჩასაჭიდი კვლავ არაფერი ჰქონდა. მხოლოდ გუმანით ხვდებოდა, რამდენიმე დანაშაული ერთმანეთთან კავშირში უნდა ყოფილიყო და მათ ერთი საერთო მკვლელი ჰყავდათ...