ნაცრისფერი სამყარო

ნაცრისფერ სამყაროში ვცხოვრობ რომელიც თითქოს სულ ცდილობს რაღაც ფერადი შექმნას მაგრამ არ გამოსდის, იმ სამყაროში სადაც ყველა ცხოვრებისგან დაიღალა, სიმართლე გითხრათ მეც დავიღალე და მომბეზრდა იმ ადამიანების ყურება რომლებიც მხოლოდ იმიტომ გიყურებენ (

ჩრდილები სიბნელეში (8)

დილით ადრე გამეღვიძა და თავში ისევ წუხელ ღამით მიღებული გაფრთხილება მიტრიალებდა, ვინ იყო ის ჩრდილი ან საიდან იცოდა ვინ ვიყავი, კითხვები არ მასვენებდა, საწოლში ვეღარ გავჩერდი ამიტომ ავდექი ხალათი მოვიცვი და ფანჯარასთან მივედი ფანჯრიდან დავინახე როგორ

შეგეჩვიე XVI

სახლში მისვლისთანავე იოანემ ხელში ამიყვანა და დამაბზრიალა. -იცი უბედნიერესი ვარ. ვერასოდეს ვიფიქრებდი, რომ შვილის ყოლა მენდომებოდა. მაგრამ ახლა სხვანაირად ვფიქრობ. შენ სინათლე ხარ ჩემო ფერია. -დამსვი იოანე, თავბრუ დამეხვევა. -აუ მაპატიე, ხომ არაფერი

შემთხვევითი არჩევანი(ნაწილი7)

დილით საწოლში მარტოს გამეღვიძა. ლევანი არსად ჩანდა, სწრაფად მოვწესრიგდი და ქვემოთ ჩავედი. -დილამშვიდობისა,,,მივესალმე და მაგიდას მივუჯექი. -დილამშვიდობისა, შვილო. ახლავე ჩაის დაგისხამ.,,,დაფაცურდა უცებ. -არ შეწუხდეთ, მე თვითონ,,,გავუღიმე და ჩაი

სალემის ალქაჯი

შუა საუკუნეების სალემი-შავი მაგიის დედაქალაქი და განთქმული ალქაჯებზე ნადირობით. 1692 წელს ახალგაზრდა დოროთი ბლეიქს ბრალი სდეს ჯადოქრობაში და ჩამოახრჩვეს. 300 წლის შემდეგ კი ის ისევ ბრუნდება თინეიჯერების გუნდის დახმარებით,რომლებიც თვლიან,რომ დოროთის

ინტერვიუ მოძალადის მსხვერპლთან

-იმშობიარე?-ვეუბნები ღიმილით. -ვიმშობიარე და დღემდე ვფიქრობ,რომ ამაზე სწორ გადაწყვეტილებას ვერასდროს ვერ მივიღებ. -გოგოა თუ ბიჭი? -ბიჭები არიან -ტყუპები?-ვეუბნები თვალებ გაბრწყინებული -დიახ,ანგელოზები არიან გიორგი და

დაუჯერებელი 'თავი 10'

ლაზარე იმის შემდეგ აღარ მინახია რაც ფილმს ვუყურეთ მასთან, შემდეგ კი ელენესთან გავიგე რომ რუსეთში გაფრენილა, როგორც მოსალოდნელი იყო, მთელი ორი კვირის მანძილზე ხან ელენესთან ვიყავი ხან კი ანანოსთან და ასე გამყავდა დრო, და მე ვგრძნობდი, ვგრძნობდი როგორ

წარსული ანგრევს აწმყოს და მომავალს...

წლობით ნაგროვები ტკივილი ნელ-ნელა ჟონავს უკვე ვენებიდან... წარსულის მწარე გამოცდილება ანგრევს აწმყოს და მომავალს ერთად...

წარმოსახვა ნაწილია 3

ვუყურებდი ეკრანს , სადაც ჩემი ცხოვრების ის ნაწილი იყო, რომელიც მასთან ერთად გავატარე. ჩემი ცხოვრების 2 წელი , რომელიც ადრე რომ გეკითხათ უბრალოდ 2 მოსაწყენი წელი იყო, ახლა კი ეს ორი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწილი გახდა. მართლაც , რა

ფსიქიკურობის შეშლილი მარში (8)

გონს საავადმყოფოში მოვედი, თავზე რატი და იოანე მადგნენ. ტუჩები გამშრალი და ერთმანეთზე მიწეპებული მქონდა ვეცადე ენით დამესველებინა და ასე დამეწყო საუბარი. -აქ რა გინდათ? იოანე უცნაურად შეიშმუშნა -არა ისევ თქვენობით მესაუბრები არა?!ხომ იცი არა რომ ვერ