ნინი and დამიანე (XVI ნაწილი)

მთელი ამ დროის განმავლობაში დემე არ მომშორებია, სულ იქ იყო სანამ ვხატავდი. მესაუბრებოდა და მართობდა, ყავა მომიტანა და ერთად დავლიეთ. ნახევრად, რომ მოვრჩი ხატვას უკვე აღარ შემეძლო, ხელები დამეღალა. -დღეისთვის საკმარისია._დემეს ვუთხარი და ფუნჯები

თბილისელები #9

ხო,ვერ ალბათ ვერ ყველაზე საშინლად ვერ ეგეც ნიკუშას მიერ:) საერთოდ მე ნიკუშას მიერ ვიყავი წითელიც, ფერადიც, მოწყენილიც, გაღიზიანებულიც და ცხრა ცას გადაცდენილიც.

მამას !

რა იქნება ზეციდანაც იამაყო ჩემით. დამანახო სად წავიდე, არ დავკარგო გზები. როცა წვიმს და სიცივეში მისველდება თმები... დამაფარო შენი კალთა, ვიგრძნო როგორ ვთბები.

ბედნიერების რეცეპტი (მეოთხე თავი)

დაღვრემილი სახით გაჰყურებდა ხეობაში დაკლაკნილ გზაზე მიმავალ ავტომობილს ნიკოლოზი, დედის კალთაში მჯდომ პატარა თორნიკეს თავი გამოეყო ფანჯრიდან, გაკრეჭილი, ბედნიერი სახით უქნევდა ხელს და ნახვამდისო, ხმამაღლა ეძახდა მამაოს. ბავშვის წკრიალა ხალისიანი

" ჩანახატი დედაზე"

დედა, დედიკო, დე... სიტყვა რომელმაც ასაკი არ იცის, ერთადერთი დაუვიწყარი ადამიანი არის „დედა“, განა მარტო ადამიანი? ჩნდება კითხვა და რატომღაც პასუხი უმალვე მოდის, არა! დედა ანგელოზია... ანგელოზი რომლესაც უხარია თავისი შვილის კარგი და სტკივა ცუდი.

ჩუმად იყავი.

ჩუმად იყავი და ყური უგდე, საღაც ვიღაცა ბახს უკრავს თურმე, ჩუმად იყავი უყურე ნახე, როგორ ცეკვავენ პიანო ხმაზე.

ნოემბრის 12

ნოემბრის 12 იყო შემოდგომის ერთი ლამაზი , უღრუბლო და ნათელი დღე, რომელიც უეცრად კოშმარად მექცა. ძალიან არ მინდა გავიხსენო, მაგრამ მოგონებები თითქოს თავისით მაკითხავენ . განა ასეთი იოლია პირველი კოცნის დავიწყება? ჰო პირველი ტკბილი კოცნა, რომელმაც

სასიყვარულო სურათები 17

ისე წარმოვიდგენ თითქოს მართლა ხდება ეს ყველაფერი ... ასე იქნება ყოველდღე ... შენით, შენი სიყვარულით ვიცოცხლებ ... შენზე ფიქრებით, შენი გულისცემით, რომელსაც ყოველ დღე მოვისმენ, ჩემს წარმოდგენაში ...გადაიპენტა თეთრად ტკივილი, სულში ნაცნობი, ცივი

სიყვარული მოდის,სიყვარული ქრება (თავი 1)

დაცვამ კარები გაგვიღო და სახლის წინ გავჩერდით,მანქანიდან გადავიდა და სახლში შევიდა,რა გაუძლებს ორ საათიან ლექციას,ან მაკას თვალთმაქცობას,რომ ვითომ ჩემზე ღელავს. როდის შევიცვლები?ან რატო არ ვგავარ ანდრიას,ბიძაშვილს რომელიც მამამ გაზარდა.თვალებს

ისევ დასაწყისი

არასდროს დაიჯეროთ, რომ საყვარელ ადამიანს თქვენი მიტოვება არ შეუძლია. ყოველთვის ისინი გვტოვებენ, ვისი იმედიც ყოველთვის გვქონდა. ისინი მიდიან ყველანაირი ხმაურის გარეშე, და სრულიად მოულოდნელ დროს. სწორედ ეს არის ყველაზე მტკინვეული. ადამიანს რაც