ცხოვრების ცირკი

ცხოვრება ცირკია აკრობატობა დიდი ნიჯია კლოუნი ყველას კიდია ცხოვრება მართლაც რომ დიდია ერთი მორყეული ხიდია ვერ გაიგებ ვინ ვისი შნირია

ჯიუტი გოგო(დუბლი 6)

-ოჰ ქალბატონო მარიამ დამდებთ პატივს და დაბლა ჩამოხვალთ. -ჰაჰაჰა ასეეეე?-ხალათზე ვანიშნე. -კიიიი -ამოდი თუგინდა. ფანჯარა დავხურე და აი ცოტახანში კარებზე დააკაკუნა, მალევე გავაღე, დავინახე ვარდების ლამაზო თაიგული ეჭირა ხელში.

***

დღეს ისევ წარსულს გამოვეკიდე... მოგონებებმა ისევ დამძლიეს... ის ბედნიერი წარსულის წლები გონებას უცებ დაესაკუთრნენ...

არჩევანი(თავიX)

მეორე დილას,უწინდელზე უარესი სიტუაცია იყო.ყველას ერთმანეთზ ეძინა.განსაკუთრებით აღსანიშნავი ის იყო,რომ არც ერთს არ ახსოვდა წუხანდელი ამბები.შემდეგ კი ბიჭებმა იპოვეს კამერა...უმჯობესი იყო საერთოდ არ ეპოვათ,შარშანდელი მონაგონი იყო.თურმე ნუკას ცეკვის

სი მიშგუ მიჟ ხი! (თავი 2)

"ოთახში შესულმა სუნთქვა ძლივს დავირეგულირე, სწრაფად გავიხადე თბილი ტანსაცმელი და მოკლემკლავიანი მაიკის ამარა შევწექი ცივ ლოგინში. თავიდან გამაჟრიალა, თუმცა მერე მესიამოვნა კიდეც ეს ცივი მატერია. -გაუთლელი ხეპრე. - უცნობის გახსენებისას, კიდევ

მნახველი მოკვდება (l თავი)

დადგა დრო, როდესაც ზამთარი წავიდა და გაზაფხულმა იჩინა თავი. ამ ლამაზი ბუნების შემყურე იყო გოგო, რომელიც ბაღში იჯდა და წიგნს კითხულობდა, სახელად ნია, ის კეთილი, მშვიდი და რატომღაც, გამორჩეული იყო ყველასგან. როდესაც დაღამდა, ნიამ დამიძახა: –ანანო

ვარსკვლავიანი ღამეები (სრულად)

საწოლში ვერაფრით მოვისვენე, ზოგადად ასე მიპყრობს ხოლმე მოუსვენრობა და ვბორგავ. ახლაც საათს გავხედე და ოთხი საათი ისე მოსულიყო ერთხელეც არ ჩამთვლიმა. თხელ საღამურებზე პლედი მოვიხურე და აივანზე გავედი, სექტემბერი იყო. განთიადის სუსხი კი უკვე იწყებდა

საუკუნის მეხუთედზე ნაკლები შეგრძნებათა წიაღში

-არასდროს შექმნი ოჯახს, არ გჭირდება ზედმეტი მარწუხი..-აგრძელებ მომავლის განსაზღვრავს ღრმა რწმენით. -მაგრამ შვილები გეყოლება, რადგან აღზარდო ისე, როგორ არზრდაზეც შენ ვერასდროს იოცნებებდი, რადგან აცხოვრო ისე, როგორ ცხოვრებასაც შენ მხოლოდ სიზმარში

წარსულის სიყვარული (დასასრული)

ნამდვილ სიყვარულს დაბრკოლებები და წლები ვერაფერს დააკლებს. მაგრამ თუ გრძნობა გაქრა,ეს ნიშნავს, რომ სიყვარული ნამდვილი კი არა, დროებითი იყო,მართალია მარადიული სიყვარულის რეცეპტი არ არსებობს, მაგრამ თუ საყვარელ ადამიანს ყურადღებასა და სითბოს აჩუქებ,

განვითარება?!

ვფიქრობ და ვხვდები,რომ ძველებური აღარაფერია..აღარც გრძნობები ადამიანების მიმართ და აღარც თვითონ ადამიანები...ყველა თითქოს დაპროგრამებული რობოტია,რომელთა მთავარი საფიქრალი მთელი დღე ვირივით მუშაობაა ფულის საშოვნელად....მშობლებსაც არ აინტერესებთ