ღირსების საფასური ( 9 )

-რას აკეთებ ლიკა შენი განძრევა არ შეიძლება -ის ჩემი ლოგინი არაა,ეს შენ შემახსენე დაგავიწყდა? -ნუ ბავშვობ ,აქ არ დაიძინებ-მისი წინააღმდეგობისათვის ყურადრება აღარ მიუქცევია,ხელში მსუბუქი მოძღაობით აიტაცა და საწოლში ჩააწვინა. -მე არ მინდა შენს

ნიკუშა მახალდიანი (4)

დედაჩემმა არ იცოდა რომ ჩავდიოდი.ახლაც მახსოვს მაკოს კივილი მე რომ დამინახა.მამაჩემი ცრემლებს ძლივს იკავებდა და ცოტა მეჩხუბა რომ არ გვაფრთხილე.ბევრი ვილაპარაკე მონატრებულ მშობლებთან შემდეგ შხაპი მივიღე და სულ დავიკიდე საათი რა დროს

პაციენტი [2]

ლავიწზე ორმა გრძლად დასერილმა ადგილმა დააეჭვა მამაკაცი , ძალიან ფრთხილად ასწია ხელი და საჩვენებელი თითით დასერილ ადგილს შეეხო , ქვემოდან ზემოთ აუყვა და იგრძნო , როგორ დააყარა ტანში ჟრუანტელმა ნუკას და მის დახუჭულ თვალებს შეხედა . მეორე ხელი ასწია და

რთულია წარსულის კარების მიხურვა

რთულია წარსულის კარების მიხურვა, როცა გული ნიღბავს წამის გამოძახილს და თუ სასიკვდილო შემოგაწვა ურვა, უნდა შეუერთო ეს ხმა სულის ძახილს! სამყაროს ჩუმ ფეთქვას ვიგრძნობთ მე და მიწა, ვერ ვცვლი უდროობის მტკივნეულ მარწუხებს

გამოიდარებს,გამოიდარებს,თორემ ძვირფასო ნამეტანია (6)

-მით უმეტეს თუ ბიოლოგიური და არაა მოვითხოვ,წესიერად მელლაპარაკოს. -ქეთა ძალიან უხეშობ. -არ ვუხეშობ უბრალოდ რეალურ სიმართლეს ვამბობ და თან მწარე სიმართლეს. -არ მინდა ამდენი ლაპარაკი,იმედია მეტს აღAრ ვიკამათებთ მაგ თემაზე. -მე ვერ ავიტან! -ვის?

მიყვარხარ ჩემო მარიამ (დასასრული)

ერტი კვირის შემდეგ დემეტრე გამოფხიზლდა,იმ დროს მის პალატაში ვიყავი ჩამძინებია და მისმა შეხებამ გამომაფხიზლა -მარი -დემეტრეეე, ჩემო ცხოვრება შენ გაიღვიძეე...როგორ ხარ ?რამე ხომ არ გინდა?-მე სიხარულისგან არ ვიცოდი რა მექნაა

გ ა ც ვ ლ ა....2

მოულოდნელად მასთან მივედი და გიჟივით დავუწყე კოცნა ისიც ამყვა...ხელებს მის პერანგის ღილებისკენ წავეტანე და .......სხეულზე შემოვახიე . სავარძლისკენ მთელი ძალით ხელი ვკარი და ისიც სავარძელზე გაიშოტა მის ზემოდან მოვექეცი და გიჟივით დავუწყე კოცნა....გულ

ჩვენი სიყვარული ისტორიას დარჩება4 (დასასრული)

აქ ყველაფერი ლამაზია, დიახ, პარიზი ხომ სიყვარულის ქალაქია.ლუკა ყოველთვის ანებივრებდა თავის პრინცესას სხვადასხვა საჩუქრებით.ლუსი თავიდან ჯიუტობდა, ისე იქცეოდა თითქოს ლუკა ეზიზღებოდა და არც პარიზში სიამოვნებდა მასთანერთად ყოფნა, სინამდვილეში რაც უფრო

ნოემბრის წვიმა IV

კარის შემონგრევით გამოწვეულმა ხმაურმა შემაშინა, თვალები გავახილე და მსუბუქად წამოვწიე თავი. მამაჩემის ძლიერი მკლავები ვიგრძენი, ნინას გავხედე ცრემლად იღვრებოდა. საწოლზე დამაწვინეს, იოდის სუნი ვიგრძენი.

უბრალოდ დიალოგი მეგობართან ( შენახული წერილები)

,,-დადებითი და უარყოფითი ყველაფერს აქვს. ალბათ ასეთი სიტუაციები, რომელიც არ მოგვწონს, გვეხმარება ადამიანის უკეთ შეცნობაში.