დაე დაიწყოს ოდისეა დაუვიწყარი

რაკი მომყვები, მაშ, ჩამჭიდე მაგრად ხელები, ცის თაღზე ვარსკვლავების რუკას გაშლის ჰელიოს, დროა გადავვლოთ ჩრდილოეთის ცისარტყელები, სული ობოლი სიყვარულის ქალაქს ეწვიოს.

გამოიდარებს,გამოიდარებს,თორემ ძვირფასო ნამეტანია(3)

გაგიჟდი ბიჭო რეებს როშავ?წადი ახლავე და გამოფხიზლდი.მთლად გამოგაშტერა მაგ მოსაწევმა ხოო?მომწყდი თავიდან შენი ნერვები არ მაქვს. -დაფიქრდი რაც გითხარი,ჯიუტ და მოსათვინერებელ გოგოებზე ვგიჟდები. -მოგკლავ ახლა ნამდვილად მოგკლავ ირაკლი.ვუთარი და კისერში

შენ ჩემი სასწაული ხარ! 11

-ზუსტად ვიცი ლუკა დაბრუნდა ამბობდა გაავებული აბაშიძე და აქეთ-იქით მიმოდიოდა დერეფანში -როგორ?? თქვა არანკლებ გარიზიანებულმა ლადომ და ყბასთან ახლოს ნაიარვზე ხელი გადისვა ლევანი ადგილზე გაშრა თვალებში ტკივილი და მრისხანება ერთად ასახვოდა და ამ

ფარულავას მარიამი..

უცნაურია ცხოვრება არა, მანქანაში იჯდა თავისი რესტორნისკენ მიმავალი იხსნებდა გზას რომელიც აქამდე გამოიარა, ტანსაცმელზეც დაიხედა და მწარედ გაეღიმა, რამდენჯერ უოცნებია ახლა ტანსაცმელზე, როგორ უნატრია მასაც სცმოდა ლამაზად, მასაც ჰქონოდა დიდი

მომავლის ბილიკები (1)

ჩემი ტკივილი წესით შენი ტკივილი უნდა ყოფილიყო. მე მოვიჭრიდი, წარსულს რთულს ოღონდ შენ არ გტკენოდა! როგორ ცივა ნეტა იცოდე... გარეთ არა ლამზო აქ ცივა აააააქქქ ჩემში იყინება სამყარო ბილწი. ვზივარ და ვგრძნობ მოგონებების ზღვაში როგორ მოვდივარ შენთან.

როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “12“ (დასასრული)

-არ გავხდები,-სიცილით მიუგო კოსტამ,-ძვირადღირებულ სადილს,როცა ვიცი რომ ჩემი ცოლის გაკეთებული არაა,უბრალო,თუნდაც უგემური მირჩევნია,რადგან ვიცი რომ ჩემი ცოლის მომზადებულია.

შემიყვარდი და რა ვქნა? თავი №5

-ეს როგორ გამიბედაა? (ვტიროდიი) ცრემლებს ვერ ვიკავებდი, გული საშინლად მქონდა ნატკენი! ეს რა იყოო ვითომ? მიყვარხარო, მეფიცებოდა და!.. რა სულელი ვარ! ეგ ნაგავი როგორ შემიყვარდა?! მარა თან რა საყვარელიაა... ფუ! რა საყვარელი?! ნატას აკოცაა! -აქედან

ერთად ყველაფერს შევძლებთ(9)

ვიცი რომ პატარა თავია მაგრამ მინდოდა რომ ეს თავი მთლიანად ამ წყვილზე ყოფილიყო რადგან დაიჩაგრნენ თანაც სხვებზეც რომ მომეყოლა ალბათ ინტრიგაც გაქრებოდა ამიტომაც გადავწყვიტე მხოლოდ ეს თავი დამედო ინედია მოგეწონებათ ძალიან ძალიან

შემთხვევითობა არ არსებობს (12)

ვერ მიხვდა უნდა გახარებოდა ეს ამბავი თუ პირიქით, სწყენოდა. ცოტახანი ჩაფიქრებული და გაშტერებული იყო. გონზე მისკენ მომავალმა ორმა ხნიერმა ადამიანმა მოიყვანა. ისინი აშკარად გეგას მშობლები იყვნენ, რადგან მათში კარგად ამოიცნო მისთვის ასე საყვარელი სახის

მეგობრობის მოთხოვნა (თავი 6)

პირველი სემესტრის დამთავრებამდე ორი კვირა იყო დარჩენილი და შეძლებისდაგვარად ვცდილობდით გაკვეთილები არ ჩატარებულიყო მე და სესი ჩვენს ადგილას ვიჯექით როცა ზარი დაირეკა და დამრიგებლის გაკვეთილი დაიწყო. მეგობარს ვეღადავებოდით და სხვისი სახელით ვწერდით.