დაეწყობიან დღეები და გადიან გაღმა (მეორე თავი)

-თაკო, არ მაინტერესებს შენი აზრი ნიკუშას ყოველთვის მხიარული მოსწონდი და ვერ იტანდა შენს მოღოშულ სახეს, ხოდა ეხლა ადგები ჩაიცვამ ყველაზე სექსუალურ კაბას და წავაკთ კლუბში, მეუბნება კოტე -კოტე, ვიცი,მაგრამ რთულია გესმის? -მესმის, ნუ გავიწყდება, რომ მეც

ვამპირი 7

-შეგიძლია! შენ ძლიერი ხარ!იმაზე ძლიერი ვიდრე გგონია! ფეხისწვერებზე დავდექი და ეხლა მე დავეწაფე მის ტუჩებს როგორი დაუჯერებელიც არუნდა იყოს ის თავს იმორჩილებდა,წელზე ხელი მომკიდა თავისკენ მიმიზიდა,მე კი ხელები კისერზე შემოვხვიე.თვალები გავახილი და

მოუხერხებელი გამომძიებელი 11

-ახლა არა, სხვადროს იყოს!-ვპასუხობ და გარეთ გავდივარ. აზრები ერთმანეთში მერევა. გონება სხვას მკარნახობს, გული სხვას. თითქოს ერთ შეთანხმებაზე მიდიან, მაგრამ შემდეგ ისევ აურზაური ხდება. უაზროდ მივდივარ და ისევ იმ კაფეში შევდივარ, როგორც ყოველთვის.

სიცივე...ჩვენ ისევ შევხვდით (ვამპირული საგა...დაბრუნება) (2)

_რაზე ფიქრობ რობ?_მომესმა ცინიკური ხმა ზურგს უკან.....ეს ხმა...არა მელანდება უბრალოდ მე ამაზე ვფიქრობდი...არა არა..ეს შეუძლებელია,ჯექსონი?არა ის ვერ იქნება..და ნელა მივტრიალდი უკან....მართალი აღმოვჩნდი ის არ იყო მომელანდა,მაგრამ გული დამწყდა

მოსამსახურის ქალიშვილი.[4]

-მინდა..-ამოილუღლუღა გოგონამ -რა გინდა? - არ ეშვებოდა ლუკა -შენი ტუჩების დაგემოვნება..- წამოცდა გოგონას და როდესაც მამაკაცი მისი ტუჩებისკენ დაიხარა მხოლოდ მაშინ გაიაზრა ეს ყოველივე და მომენტალურად დაუსხლტა ხელებიდან,აქოშინებულმა მოიხურა კარი და

სიყალბის თეორია (11, დასასრული)

ყალბი გრძნობები, ყალბი ქმედებები, ყალბი აზროვნება – ანუ ყველაფერი, რაც ბოლოს გიღებს, განადგურებს. ჰო, სიყალბეა სწორედ, მეორე შვილი სკოლაში მიგყავდეს და შუალედში უცხო მამაკაცის საფლავზე ცრემლების დაშრობამდე ტიროდე.

ფრეზია და კედარი (გაგრძელება 6)

გამარჯობა. თვეები გავიდა მას შემდეგ, რაც ამის წერა დავიწყე და შევწყვიტე. ახლა გიბრუნდებით დასრულებული ისტორიით... გაინტერესებთ როგორ დამთავრდება იმ ქორწინების ამბავი, რომელშიც ორივე მხარე ოჯახებმა ჩაითრიეს? მაშინ მომყევით....

ყველას, სანახავად ვისაც ვაგონდები...

სულ თუ იქნება ხუთი ან ექვსი დღე რაც თქვენთან ვარ და მინდა ყველას, მოგიძღვნათ ერთი ლამაზი ლექსი, ვინც გრძნობანარევ აყოლებთ მზერას.

მე ვტიროდი...

მე ვფიქრობდი მასზე როდესაც მის თავში ერთხელაც არ გაელვებულა ჩემზე აზრები მე ვუხსნიდი ყველაფერს როდესაც მას არ უნდოდა ჩემი მოსმენა მე ვტიროდი როდესაც ვიცოდი რომ არ იყო ამის ღირსი არ მინდოდა არასდროს მისი დაკარგვა როდესაც ის ჩემს დაკარგვაზე არც კი

თეთრი ანგელოზი - 3

ძლივს შეიკავა. - რომელი ხარ ? - სერიოზული ტონით კითხა და ქვედა ტუჩზე კბილები მიიჭირა , რომ ფხუკუნი არ გაპარვოდა. - შენ რომელი გინდა , რომ ვიყო მითხარი და ის ვიქნები . - "ეს კიდე იგივე ტალღაზეა" ... - გაიფიქრა და სიცილი წაკსდა.