როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “10“

-შენი სურნელი,აქედან იწყება და მერე იცი სად მიდის?-ხელი ზემოდან ჩაუცურა მაისურში და ხერხემალზე დაუსვა,-აქ,-თითები მიაბჯინა ზედ -გაჩერდი,-ხმის კანკალით სთხოვა მარიტამ -რატომ,არ გინდა?-გაიკვირვა კოსტამ,თუმცა ხელი არ უშვია,პირიქით მისი ხერხემლის

თავხედი მეკვლე (3)

– როგორ მოგნატრებივარ, თურმე! – ღიმილით აღნიშნა ფაქტი მამაკაცმა და აწითლებულ გოგონას ცხვირის წვერზე ნაზად აკოცა, თუმცა იმ კოცნაში ჩაატია ყველა უთქმელი სიტყვა. – ისე მომენატრე, ბოლომდე ვერ გამოვხატავ! – ბოლოს მაინც გაბედა ეთქვა სიმართლე. არც

ვამპირი 5

ერთ ადგილას გაყინული ვიდექი და მინდოდა ეს ის საშინელი კოშმარი ყოფილიყო,რომელიც წუხელ მესიზმრა,მაგრამ არა! რომ დავინახე პუმა როგორ მოისროლა და ჩემსკენ დაიძრა, ისევ წითელი ანთებული თვალები ქონდა, სახე კი სისხლით მოთხვრილი. მეგონა გული

გადარჩენილები -1*

*გადარჩენილები * -ნანა როდის მიფრინავ? ნაღვლიანი გამომეტყველებით მიყურებდა დაქალი.თან გრძელ თმაზე ხელს მისვამდა. -ხვალ. გახარებულმა ვუპასუხუ.მიუხედავად მეგობრებთან და მამასთან განშორებისა მაინც ძალიან ბედნიერი ვიყავი. მე ხომ ნიუ-იორკში დედა

_მეშინია შენი შემეშვი! (2)

_კარგი რა ტო!_საშინლად გაბრაზდა ბიჭი მისი თვალების დანახვისას_ასე რატომ მიყურებ?ნუ მიყურებ ასე...ჩემს გამო ნუ ვხედავ შენს თვალებში ცრემლს.._ზუსტად ამ დროს აკიაფდა გოგონას თვალზე ცრემლი,ბიჭს ერთხელაც შეხედა და გვერდის ავლა სცადა თუმცა მისი ხელი

ვითომ ძმა თავი3

თორნიკე ისე გავამწარე ერთი კვირა არ მელაპარაკებოდა,მე სადაც ვიყავი იმ ადგილიდან გადიოდა,თავს მარიდებდა.მეც აღარ ვაქცევდი ყურადღებას ზედმეტად.ყოველი დღე ერთმანეთს გავდა,თემო სკოლაში მიმყავდა,გაკვეთილები,რომ დამთავრდებოდა ერთად მოვდიოდით და შემდეგ

არეული

1.ცოტა საღი აზროვნება ... ცოტა მოთმინება, ცოტაც ღიმილი და არც ისე ძნელია გაუძლო ყოველდღიურობას. 2.მე შენ ფიქრებში დამთენებია, დილით კი ლექსიც დამიწერია, ეს სიყვარულზე უფრო მეტია, შენი დანახვით ცრემლიც მდენია. ეს ცრემლი ჩემში სიყვარულია, სიყვარული

უნდა ჰყვარებოდა?(4)

ეს რომანია, სიყვარულის ისტორია ადამიანებზე ან ადამიანების ისტორია სიყვარულზე... ეს ცხოვრების თამაშის კლასიკური მაგალითის, ამბავი სადაც შავი მხარე უფრო ნათლად ჩანს ვიდრე, რომანტიკული თავგადასავლების ტანდემი. ეს არის ისტორია ორი სულის სიყვარულზე,

გაპარულა სიყვარული... გაქცეულა...

გაპარულა სიყვარული... გაქცეულა... ისე რომ არ დარჩენია არაფერი, ის ტირიფი, რომ ვახარეთ, წაქცეულა და ამით ხაზგადასმულა ყველაფერი... გაქცეული ქარს მიჰყვება ქუდმოგლეჯით, და გლახ უკან მოხედვაც რომ ენანება, სტვენითა და გულის კაპილართა გლეჯვით აორტაში

შენ ჩემი გახდები?! (თავი 15)

-ყველაფერს არ აქვს დასასრული,სიყვარული არასდროს არ სრულდება,ნინ... -მერე ჩვენ,რომ ერთმანეთის სიყვარული ბედში არ გავქვს?! -ეს ღამე დასრულდება ნინ,მაგრამ გაგრძელდება ეს ყოველივე სხვა ღამეებში,რადგან ჩვენი სიყვარული ბედს იქითაა ნინ,ბედს იქით!