ჩემი ! ოღონდ სხვა სამყაროსთვის (დასასრული)

თავს ვიტყუებდი ! მიყვარს ! ამ სამყაროში ყველაზე მეტედმიყვარს. არ მიდა სამყაროს მმის გარეშე ვხედავდე. და მე ვაღიარებ რო მსოფლოში ყველაზ ეყველაზე მეტად მიყვარსბიჭი

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 23)

ჩვენი ადვოკატის გათვლით, სავარაუდოდ ბოლო მოსმენა იყო და ხვალინდელი დღე გადაწყვეტს, ლადოს რამდენი წლით მიესჯება თავისუფლების აღკვეთა. მთელი დღეა ამაზე ვფიქრობ, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრჯერ ვცადე ამ ფიქრების თავიდან ამოგდება.

ფიქტიური (ნაწ.2 თავი 2)

ექიმი პალატიდან გამოვიდა და არც თუ ისე სასიამოვნო ამბავი აცნობა ნათესავებს.აკო კომაში იყო.იმედი უნდა ქონოდათ მდგომარეობის გაუმჯობესების.გავიდა ერთი,ორი,სამი და უკვე მეოთხე დღე გადიოდა რაც აკოს ხმა მის მეგობრებს არ მოესმინათ.მარიამის და თორნიკეს

ზღვას გავხარ [სრულად]

– გეთანხმები. – თავი ღიმილი დამიქნია. – ყვავილები ძალიან მიყვარს. – თვალები დავხუჭე და ღრმად შევისუნთქე სხვადასხვა მცენარეების სურნელი. – ვიცი. – სწორედ ამიტომ მომიყვანე აქ? – რა თქმა უნდა. – დავი დამიკრა. – ძალიან მიყვარხარ, თაი.

ისევ შენ..(5)

ნამდვილად შემცხვა ისე ვიყავი. ტანზე მომდგარი მაისური და მოკლე შორტი, რომელიც მხოლოდ უკანალს მიფარავდა. ცოტახანი ძილი გავაგრძელეთ. შემდეგ მე გამეღვიძა, ავიზლაზნე დასანამ ლექსოს ეძინა გამოვიცვალე, შემდეგ კი სამზარეულოში ჩავედი-დილა მშვიდობისა

სამყაროს სიყვარული მართავს(თავიIV)

თვალების გახელა და შოკში ჩავარდნა ერთი იყო! ჩემს წინ იდგა ალექსანდრე 100 ვარდით ხელში. აქედან 99 წითელი და ერთი თეთრი იყო. ადგილს მოვსწყდი და მთელი სისწრაფით გავექანე მისკენ. დიდი ხანი ვიყავით ესე ჩახუტებული და ვტკბებოდით

ჩემს ქორწილში შენ იქნები პატარძალი! -10-

აურზაური იყო თვითმფრინავში...ზოგს დარჩენა სურდა,ზოგსაც კი წარმოუდგენლად უხაროდა შინ დაბრუნება...მაკა იდუმალი მზერით მიყურებდა ხან მე ხან ჩემს ხელებში მოქცეულ თაიგულს და ღიმილით თავს აქნევდა.მე კი,მე სხვა განზომილებაში

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?(6)

ასეთი განადგურებული არასოდეს ყოფილა ერეკლე,მიხვდა რომ სულ მარტო დარჩა,ახლა მიხვდა თურმე როგორ ყვარებია ლილე,საშინლად მოუნდა მასთან ერთად ყოფნა,მაგრამ ახლა ეს შეუძლებელი იყო,მას ქონდა შანსი ყოფილიყო ლილესთან

წამო, გეხვეწები, მინდა ძველებურად სისხლი გადაგისხა ჩემი მაჯებიდან.

არ მჯერა სახურავების, ხიდების, ღრუბლების, საიდანაც არავინ გადმომხტარა. არც მდინარეების, ზღვების, ოკეანეების, სადაც არავინ დამხრჩვალა.არც სახლში დაწერილ ლექსების, რომლებიც უსახლკაროებზეა, არც მაძღარზე დაწერილ ლექსების, რომლებიც მშივრებზეა, არც

ლევან კაპანაძე----" მინდა მოგიძღვნა ლექსები "

მინდა მოგიძღვნა ლესები, მაგრამ არავარ პოეტი არადა ისიც არ ვიცი რით დაგიხატო პორტრეტი, არადა რა ლამაზი ხარ, ვით ცისა ლურჯი კამარა