შეგეჩვიე... (4)

დილით ადრე მომიწია ადგომა რადგან დილით წასვლა გადაწყვიტეს ჩანთა გუშინ ჩავალაგე შორტი და მაისური ჩავიცვი ფეხზე კედები და სოფოსთან ერთად ნიკას სახლისკენ წავედი ყველა იქ იყო მხოლოდ მეტრეველი არ ჩანდნენ -აუ ამ დილაუთენია რა წასვალა იყო? - საყვედურით

ჟურნალისტი და ქველმოქმედი (2)

-მერე დღეს მასთან ერთად ივახშმებ.არ მკითხო როგორ მაინც არ გეტყვი.კარგად გამოიპრანჭე იცოდი.გოგო კიდე არ დააფრთხო -ვაა ჯიგარი ხარ ძმა. - ბავშვთა სახლში მივდივარ და ხო წამოხვალ? -კი როგორ არა.როდის იყო შენთან ერთად წამოსვლაზე უარს ვამბობდი -კარგი

მთვრალი ალუბალი 2

დემნა განრისხებულია. ოთახში ბოლთას სცემს და არაფერს ამბობს. ბატონი კახა უხერხულად იშმუშნება და იმედის თვალით გვიყურებს. თვითონ ვერაფერს უბედავს შვილს და ჩვენ რისი გაკეთება შეგვიძლია...

მთაში დაგიდგავ პატარა ხის სახლს

_მთაში დაგიდგავ პატარა ხის სახლს _ბუხარს დაგინთებ სიცივის მნუსხავს _მე ხელებს მოგხვევ გულში ჩაგიკრავ _შენ სიტყვებს მეტყვი, მჯერა წამიყვან! _ტკბილად მოგადებ ტუჩებს ყელზე და _მეტყვი, ოცნებას მიხდენ ყოველწამს _შენს ზღვისფერ თვალებს ყველაფრის წამალს

ჩემს ქორწილში შენ იქნები პატარძალი! -8-

კარების ხმაზე თვალები გავახილე,გარემო მოვათვალიერე და ამეტირა... ბალიშთან იდო ერთი,სისხლივით წითელი ვარდი..ახლა უკვე ზუსტად ვიცოდი რომ მიშო იყო ჩემი იდუმალი თაყვანის მცემელი,რომელზე ფიქრიც არმანებებდა წამდაუწუმ თავს.სასიამოვნოდ გაოცებული სულელივით

მე მომინდა ..6

- ეს ბიძია ძაან ცუდია, ბავშვებს ჭამს - ბავშვს ვუთხარი და ისე რომ არავისთვის შემიხედვს სამზარეულო დავტოვე, გეგა მისაღებში მელოდებოდა, ლაზარეს მოვაცვი და დაბლა წავიყვანე...სახლში გეგამ მიიყვანა, გზაში ტრადიციულად იცინეს და იმღერეს, გეგა ისევ ისეთი

დრო გავიდა შენ გამიშვი და მე უკვე სხვა მიყვარს (1)

-ხო მე ესე იგი ანი ხო სასიამოვნოა ქალბატონო? გაბრაზებული ვიყავი როცა ვბრაზდები ყურები და ცხვრი მიწიტლდება-კიდევ დააგვიანებთ 3 ჯერ და შემდეგ სხვა თანამდებობაზე დაგსვავთეს ლაპურწაკი როგორ მელაპარაკება სკოლის მოსწავლეს გავს ოხ რაო მაინც და მაინც ესს

მარიამ

იცი რა მარიამ!მომბეზრდა მარიამ, სიმართლე, სიმართლეს აღარ ჰგავს მარიამ! პატარა გოგო ხარ, მე კიდე მომწონხარ. სიკვდილი არ მინდა, თავის ხელში აყვანა მინდა მეფენი? რატომ იბრძოდნენ? ჩვენთვის მარიამ?

ვიცუროთ მშვიდად ...

ადამიანებს საკუთარ თავთან მარტო დარჩენა ისე გვხეთქავს გულს მზად ვართ ჩვენი „სისაძაგლე“ მშობლებს მეგობრებს, თუ ოჯახის წევრებს გულიანად შევაწმინდოთ. მერე კი გაბმულ წუწუნს მოვყვეთ, რომ იცი რა ?

“ადამიანებად არ იბადებიან – ადამიანები ხდებიან”

გუშინ ქუჩაში ერთი მოხუცი ქალი იჯდა ხელგამოწვდილი ეს არც გამკვირვებია, რადგან ასეთი ხალხი ხომ ბლომად არიან სამწუხაროდ, მაგრამ მის ხმაზე ჩემდა უნებურად შევტრიალდი, უცნაური გრძონობა გამიჩნდა როგორ თხოვდა ხალხს ნაღვლიანი