შეჩვევა თუ სიყვარული?! 9

თიკამ ვეღარ მოითმინა სახლში უაზროდ ჯდომა და ლოდინი, მოწესრიგდა, ტაქსი გააჩერა და მალევე საავადმყოფოს შესასვლელშიც შეაბიჯა. -ლადო აბრამიშვილი რომელ პალატაშია? (თიკა) -მეორე სართულზე, ოცდამეხუთე პალატაში ქალბატონო

მე შენ მიყვარხარ! (7)

გაოგნებული ვიდექი და ვუსმენდი სანდროს,არც ვამტყუნებდი,თუმცა მაინც გული მეტკინა ასე რომ მოგვიხსენიებდა,ხმა არავის ამოუღია,ყველა იდგა და უსმენდა,ალბათ ყველა მიხვდა,რომ მართალი იყო სანდრო და რამის თქმაც აზრიც კი არ ქონდა -დაწყნარდი ძმაო-როგორც იქნა

მელანქოლიკი 5

თავბრუსხვევას ვგრძნობ. სასიამოვნო, ნაცნობი სურნელი ცხვირზე მელამუნება. გამაბრუა... ამ ქვეყანაზე დამაბრუნა... რისი სუნი ჰქონდა? ჩემი მარტოობის და ტკივილის, თან თანაგრძნობა და ერთგულებაშერეული,

თუმცა ზამთრამდე ჯერ კიდევ მოთოვს!

ისე გამყინა, ამ ზამთრის სუსხმა, რომ შემოდგომის მანატრებს ფოთოლს... შემოუძარცვავს სამოსი ხეებს, ვრცელი სიცივე სიმწვანეს მოსპობს! ისე გამყინა ფიქრებმა შენზე, გული სალბუნად ოცნებებს მომთხოვს, დიდიხანია გამოზაფხულდა, თუმცა ზამთრამდე, ათასჯერ მოთოვს!

სიმდიდრე თუ ბედნიერება 21

8 საათზე უკვე ფეხზე ვიყავი, ვიცოდი ნატას ეძინებოდა ამიტომ კაბა ჩემით ჩავიცვი და დაველოდე როდის შემოაღებდნენ კარებას, პირველმა კაკუნმაც არ დააყოვნა, ნატა მოვიდა და ზედ ჩამომეკიდა -გილოცავ გილოცავ გილოცავ,

ჯაჭვლიანი (სრულად)

მე ანდრია ჯაჭვლიანი ვარ , 23 წლის , ერთ დროს მეც იგივე პრობლემა მქონდა რაც თქვენ ეხლა გაქვთ , ერთ დროს მეც ვიყავი დამოკიდებული , ეს ჩემში დიდმა სტერსმა გამოიწვია , ყველას არ გეცოდინებათ რაც ნიშნავს

ღამის ზმანება (17 ნაწილი)

-დე.. არ ინერვიულო, მე არასდროს არ დამკარგავ - ვუპასუხე მაშინვე და ჩავეხუტე. როგორ მომნატრებია ჩემი დედიკო. ისევ ისეთი თბილი და გამგებიანი... რა თქმა უნდა დედაჩემი უზომოდ მიყვარდა და არ შემეძლო რამდენიმე ჩხუბის გამო მისთვის ხაზი გადამესვა.

ყინულოვანი კოცნა (კუბიდონის მემუარებიდან) 3

სანამ ბიჭები ხევსურეთის გზადე იდგნენ მანამდე რეზიმ გამოძინება მოასწრო მიკამ კი თავის ბებიის და ბაბუიის სახლში ბარგის გადაზიდვა რომელიც არც ისე შორს იყო დედმამის სახლიდან მაგრამ მაინც ნერვიულობდა ლადო და ლალი. მიკამ მალე მოაწესრიგა სახლი ასეთუ ისე

დაკარგული თუ ნაპოვნი (თავი მეოთხე)

ლაშასთან ჩახუტებულს მეძნა, შუბლზე მკოცნიდა. სიცივემ გამაღვიძა, ლაშა მიჰყავდათ და ხელშ ჩემი გული ეჭირა. ვტიროდი, ვყვიროდი დამიბრუნეთ გული და მისი პატრონი თქო, მაგრამ ამაოდ. არავინ მისმენდა. შიშისგან გამომეღვიძა. ეს მხოლოდ სიზმარი იყო მარი, ეს

წარსულის ანგელოზი

ფოტოებს ალბომში ვათავსებ, ნელა ვფურცლავ გვერდებს.. იქიდან კი გოგონა მიღიმის. ღმერთო რა ძნელი ყოფილა! დამაბრუნე, დამაბრუნე წარსულში შენთან.. შენთან მინდა! მინდა გაკოცო, მოგეფერო!. შენი თმების სურნელი კვლავ შევიგრძნო..