სწორედ იმ ღამით (დასასრული)

წერილში კი ეწერა "შეგიძლია ჩემზე აღარ იფიქრო" ანა_ეს ჩემი დაწერილია არა თემო, მამაჩემის დაწერილია_ვიცანი მისი კალიგრაფია, _ესეიგი მამაშენი ღებულობდა ჩემ წერილებს ანა?_მე ერთი წერილი მივიღე, მაშინ როცა ლუკა დაიბადა, _შენ ჩვენი ფიცი გატეხე ანა

სიყვარულმა ასაკი არ იცის

ეს ისტორია არის გოგონაზე რომელსაც შეუყვარდება მასზე საკმაოდ დიდი ბიჭი ეს მისთვის დიდი თორემ ბიჭი ესე საერთოდ არ ფიქრობს.ესიგი არ დავიწყებ რაღაც უაზრო შესავალებს:წვიმს ქარი ქრის და თოვლიას მგავსად მე კიდე ვითომ ვზივარ ფანჯრის რაფაზე და ასეთები თქვენც

შეგვეშალე 3

მხოლოდ მაშინ მოვედი გონს,როცა მანქანის დატორმუზების ხმა გავიგე.ვეღარ ვსუნთქვადი ნერვიულობისგან,ხელები მიკანკალებდა და მუხლებში მამტვრევდა -(შონზო) მიდი გადმოიყვანე!!!

წუთისოფლის ხვედრი...

ცხოვრება ძნელია, ცხოვრება რთულია. ის საცდურებით დახლართულია. შენ ეძებ გზას, შენ ეძებ ხსნას, ამ საცდურებში არ იცი რა ქნა?! ამიტომ,ჯობს, წადი,იარე,თესე სიკეთე.

არ დაგთმობ(12)

ვიცი სახლში მისულს საყვედურები არ ამცდება, სასწრაფოდ ტაქსი გავაჩერე და სახლში წამოვედი.. გოგასთან _ბიჭო რამდენი ხანია გირეკავ, სად გაქვს ტელეფონი?ანერვიულებული ხმათ უთხრა გოგამ ძმაკაცს _ რა ხდება რა ხმა გაქვს? (ირაკლი) _ ანი თქვენთანაა? უფრო დაიძაბა

მე შენ შეგხვდი შუაღამისას (თავი 7)

გულის რევის შეგრძნება გამიძლიერდა. არ ვიცი რას ვფიქრობდი, მაგრამ ფაქტი იყო ვერ ვყვიროდი. დამხმარე კი არსად ჩანდა. ელენე და დათო სულ გადამაციწყდნენ. მთელი კისერი გამითბო ბლანტმა სისხლმა. ვგრძნობდი როგოც მიიზლაზნებობდნენ წვეთები მხრებისკენ.

გვეგონა ყველაფერი კარგად იქნებოდა(7)

-ჩემო ძვირფასო, როცა შენ ცოლობა მთხოვე მაგ დღის შემდეგ ერთი კვირის განმავლობაში გული საშინლად მტკიოდა. ბოლოს ექიმთან წასვლა გადავწყვიტე, მაგრამ უკვე გვიან იყო. ექიმმა მითხრა, რომ ბოლო სტატიის კიბო მაქვს და 2 თვეში მოკვდებიო. ამ სიტტყვების გაგონებაზე

მრავალძალში ჯვარდაწერილნი [3]

ცუდად ხარო? –წუხელ არ მეძინა... – მხრები აიჩეჩა. – არაფერია. –დამსვი საჭესთან, გინდა? –იცი მართვა? – ღიმილით გადმოხედა მამაკაცმა. –აბა?! ჩემი ჰონდა ვერ გაქაჩავდა, თორე დაგიმტკიცებდი, – თვალი ჩაუკრა. – მიდი, გააჩერე. მამაკაცმა მარჯვნივ გადაუხვია და

არ დაგთმობ(11)

გიჟივით წამოვვარდი და ჩემს საწოლში მონებივრე გოგას დანახვაზე ხომ საერთოდ გადავირიე. ბალიშები დავუშინე და ყვირილით გაგაღვიძე _ადექი იდიოტო, ჩემს საწილში რა ჯანდაბას აკეთებ? შეშინებული წამოჯდა საწოლზე ცოტახნით აზრზე ვერმოვიდა 2 წუთის შემდეგ კი

მორჩილი გაბრიელი (4)

ლონდონში ყველაფერი საშინლად მეჩვენებოდა. იქ ხომ ის არ მყავდა, ჩემი ცხოვრების საჩუქარი, ჩემი მორჩილი გაბრიელი. ის ჩემთვვის ყველაფერი იყო, ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი.. ამ დაუსრულებელმა მონატრებამ 3 წელი გასტანა. ყველაზე საშშინელი და გრძელი 2 წელი