მე შენ სიზმარში შემიყვარდი.12

ლუკამ გაოცებულმა შეხედა ელენს, რომელიც საწოლიდან წამოხტა, წინ აესვეტა და წარბაწეული დააშტერდა მის სახეს. ისეთი გამომეტყველება ქონდა თითქოს უსიტყვოდ ეუბნებოდა გაბედე და შემეწინააღმდეგეო. -ელენ, დარწმუნებული ხარ? მერე სამსახური? -დარწმუნებული ვარ.

მაღლა მთაში, ანგელოზი დავინახე!(13)

აი ჩამოვიდა თურქეთში.რომ თქვა გიჟდება ისე უყვარს ეს ქვეყანა, რომ ძალიან მოენატრა და გახარებული სახით აკვიდება ყველაფერსთქო მოგატყუებთ, მე კიდევ ტყუილები სულაც არ მიყვარს.საშინელი სახით მიყვება რატის უკან ,თან ელენაზე ფიქრობს.თვალებიდან არ გამოსდის

წმინდა ვალენტინის დღე

ქვაფენილზე მივაბიჯებდი ჩემი საყვარელი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლით და დროდადრო ფეხი მიბრუნდებოდა. უკვე შებინდებულიყო და რადგან 13 თებერვალი იყო, საკმაოდ გრილოდა, ქუჩები (განსაკუთრებით ეს ქუჩა) ხალხისგან დაცლილიყო. ნაზად ბარდნიდა. რატომღაც, მიწაზე

ნამდვილი გრძნობა

ნამდვილი გრძნობა ყველას ეწვევა მოვა დაგიპყრობთ უეცრად წამში მაშინ როდესაც გული ვერ ხვდება მარტო აღმოჩნდებით გრძმობების ალში. სიყვარულია გრძნობა ორმხრივი მიეჯაჭვებით გულით ერთმანეთს სული გექნებათ განუყრელივით უნახავადაც ნახავთ მის

მრბოლელი.5

"ხვალ,სამსახურის დასრულებისას უაიდ პარკში,9 საათზე დაგელოდები.თუ არ მოხვალ გამოსამშვიდობებელი სიტყვა დაწერე." წერილი ხელებში დავჭმუჭნე,სახეზე გადმოსული ცრემლები მოვიწმინდე და საწოლის კუთხესთან მივიკუნტე.შოკირებული ვიყავი,ყველაფერი ამერია გონებაში და

"გპირდები" - (8)

თავი ჩაღუნა, ცოტა ხანი ხმას არ იღებდა. ბოლოს ამომხედა და მკითხა: - დავიჯერო შენ ჩემზე არაფერი არ ცოდი სანამ გამიცნობდი? - საიდან რო? - რავი იქნებ ვინმემ გითხრა.

დედი

მე შენს ხატებას ვეზმანე დედი, ძარღვებში წითელი მიდინავს სისხლი, მე შენს მზერეაში დავთვრები დედი, შენი სახელი ჩემ სულს გაივლის. არმოგეშალოს არასდროს დედი, ეგ ლამაზი და სათნო ღიმილი, აღარასოდეს გავნაწყენდები თუკი ოდესმე არს მეტყვი დედი.

ჩემი ხარ პატარა ჩემი (ნაწილი 2)

:-კი გვაქვს (ალექსანდრე) -არა არ გვაქვს (მე) -ანუ გინდა თქვა რომ ჩემთან საუბარი არ გინდა? (ისე მომიახლოვდა ლამის გული წამივიდა) -არა არ მინდა. (გაუბედაბად ვუთხარი) -კარგი მაშინ ვიმოქმედებ (ალექსანდრე) წელზე ხელი მომხვია და მის მკერდს ამაკრა.ჩემი

Bad Boys. (თავი 24- დასასრული)

ჩემი ქორწილის დღე, დაუჯერებელი რამეა, ერთი წლის წინ ამის გაფიქრებაზეც ვიცინებდი, ახლა კი რამოდენიმე საათში ჩემი საოცნებო მამაკაცის ცოლი ვხდები, ამაღელვებელი მომენტია, თითქოს მთელ დარჩენილ სიცოცხლეს ვინმეს უნაწილებ, უსასყიდლოდ, ხოლო სანაცვლოდ უზომოდ

აბსტრაქციიდან უსასრულობაში

როგორ მიყვარდი მე ახლაც მახსოვს, შენს თვალებს როგორ შევსციცინებდი. შენი პირველი სიტყვაც კი მახსოვს, რომელსაც სდევდა შეხება წრფელი. მახსოვს,შენ როგორ მითხარი სიტყვა, სიტყვა,რომელმაც მე სულ შემცვალა.