ხუთი წამი (თავი 6)

– მეხუმრები? უცნობს ცოლად როგორ გავყვე? ან ეს ხომ სულელური იქნება?! – ყველა გაგიჟდება! – ამას ყველას გამო აკეთებ? ან საერთოდ სერიოზულად საუბრობ? - არასერიოზული ნამდვილად არ ვარ... - ორი კვირა გავატარეთ ერთად მხოლოდ!

ბედის ირონია 24 თავი

მისი კითხვა უპასუხოდ დატოვა ზურამ და კარგა ხნის სიჩუმის მერე მაქსიმალურად მშვიდი ტონით უთხრა -ზუსტად არ ვიცი შენ და მარიამს რა გაკავშირებთ მაგრამ... -წარსული!- წინადადების დასრულება რ აცადა ალექსმა- მხოლოდ წარსული მამა! სხვა არაფერი! საერთოდ არაფერი

რაც ჩვენს შორის დარჩა (სრულად)

ოთხი წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც ბოლოს ვნახე. ზუსტად ოთხი წელი, სამი თვე და თორმეტი დღე. არ ვიცი, რატომ მახსოვს ზუსტად. ალბათ იმიტომ, რომ ზოგიერთი თარიღი კალენდარში კი არა, გონებაში რჩება.

პატარა ქალბატონი ( სრულად )

_ დედა!.. – წამოიყვირა ანინამ და მუხლები მოეკვეთა. _ წაიყვანეთ, ღმერთმა ხელი მოგიმართოთ, ნუ შეგვარცხვენთ! – ამოიტირა ნინამ და აფორიაქებულმა კაბის ბოლოში ჩაიქნია ხელი. იმ ღამით ანინა მენაბდე მამის სახლიდან გაიტაცეს. მანქანის საბურავებმა აპრილის სველი

ზავი საკურთხეველთან [თავი 1]

მისაღებ ოთახში მთელი ნაკანთა საგვარეულო შეკრებელიყო და დაძაბული სახით განიხილავდნენ რაღაცას, ღამის სამ საათზე მხოლოდ მათი ფანჯრიდან გადიოდა სინათლე. ოთახის კუთხეში საწყლად მიკუნჭულიყო ცისფერთვალება კაფანდარა გოგონა - ანინე ნაკანი და ცრემლიან თვალებს

ბედის ირონია 23 თავი

- მგონი გაციებს... -ასეა! -თითქმის მივედით -მადლობა რომ დამხმარე... ყველაფრის მიუხედავად! -ის გავაკეთე რაც უნდა გამეკეთებინა!

ბედისწერა

განსაცდელი,გასანადგურებლად არ იგზავნება ჩვენ ცხოვრებაში,ის ან გაკვეთილია ან რაღაც ახლის დასაწყისი

მე მიყურე ! მეექვსე თავი

დაბრუნდა დაჩი ოთახში. მის საწოლში იწვა ქალი, რომელიც ყველა ქალს ერჩია სამყაროში. ისეთი ლამაზი იყო... შავი ხვეულები უწესრიგოდ ეყარა ბალიშზე. მისი სახე ისე მშვიდი ჩანდა. ნაზი სახის ნაკვთები ჰქონდა ლიკას. შიშველი ფეხები მოუჩანდა ღამის პერანგიდან.

ბედისწერა თავი II

ვფიქრობ გრძნობა ადრეულ ასაკში არც კი შეედრება იმ გრძნობას ,რომელიც ზრდასრულ ასაკში მოდის,როდესაც გამოცდილებას დააგროვებ და გააზრებით აირჩევ მას ვინც გინდა მთელი ცხოვრება გვერდით გყავდეს..ზოგიერთი რასაც მთელი ცხოვრება გაივლის ,ვიღაც 5 წელიწადში

ბედისწერა

ზამთარი ყველაზე მეტად მიყვარდა,ალბათ იმიტომ რომ,მეტად ჰგავდა ჩემ სულში ჩასახლებულ სევდას,სიმშვიდეს და სისპეტაკეს