შენი დაბრუნება

ნამდვილი ამბავი,ორ ადამიანზე,რომელთა ბედი ზეცაში იქნა დაწერილი წლების წინ.

დუმილის საფასური. (სრულად)

სულ მცირე დროით, სულ რაღაც ორი წლით ვიგრძენი რომ ყოველთვის შეუმჩნეველი ვიღაცამ შემამჩნია და იმ ვიღაცას ვუყვარდი. ვიღაც ჩემზე ფიქრობდა, ვიღაც მყავდა გვერდით, მაგრამ ამ სამყაროში არ აღმოჩნდა ჩემთვის ადგილი რადგან სწორედ მე აღმოვჩნდი ამ სამყაროში

სატყუარა ქარიშხლისთვის ( თავი 4 )

დილით ისევ სამზარეულოში იყო. მათი დამხმარის, ირინას, მოძრაობებს ადევნებდა თვალს. ჩაფიქრებულიყო…ფუტკრებივით ირეოდა მის თავში აზრები. ქალიც, თითქოს სპეციალურად, შემაწუხებლად ნელა ალაგებდა მაგიდას.

თეთნულდს გასძახე 4. გარიჟრაჟზე შემოგხვდები

როცა სვანები რამეს გადაწყვეტენ, გზას ყოველთვის იპოვიან,- გარედან ქარის შრიალი შემოიჭრა, ფანჯარა შეირხა და კარის ჭრიალმა ოთახში თითქოს მათი ნაბიჯების ხმა მოიტანა. ანამ ერთდროულად იგრძნო - ღამე დაწყებული არ იყო, მაგრამ უკვე ყველაფერი გადაწყვეტილიყო.

მერი

თუ კი მართლა ამ სამყაროში იარსებებდა სილამაზით სტატუსთა მინიჭების პრინციპი მაშინ მერი უეჭველია დედოფალი იქნებოდა. ისეთი ლამაზი იყო გინდ ცალკე აიღე მისი ნაკვთები, გინდ ერთიანად წარმოიდგინე მისი სახება.

დიდი დასასრულის, პატარა დასაწყისი (თავი 2)

თუ მკითხავთ ყველაზე რთული პროფესია რომელიაო, რაც არ უნდა მიკერძოებელად ჩამთვალოთ, გეტყვით- ექიმითქო. იყო ექიმი, ეს ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობაა.

თეთნულდს გასძახე 3.მიწაშიც დაეძებს სვანი

ლევანის დაკრძალვის შემდეგ მაკა სამი დღე სახლიდან არ გადიოდა. არც ფანჯარას გახედავდა, არც კარის ხმა აინტერესებდა. მხოლოდ ოთახში იჯდა, ხელები კი მუხლებზე შემოეხვია. სახლში სიჩუმე იყო. არავის გაუბედავს მისი შეწუხება. მხოლოდ ანა იჯდა ბუხართან, შეშის

ნაბიჯებს შორის (სრულად) 18+

რეპეტიცია გვაქვს. რამდენიმე დღეში გალა კონცერტზე ვცეკვავთ. ყველა დღე მნიშვნელოვანია. ყველა წუთი. ყველაფერს მნიშვნელობა აქვს. ვარჯიშს, კვებას, ძილს... შეცდომის უფლება არ გვაქვს... მთელი ჯგუფი ადგილზეა მხოლოდ ის იგვიანებს. დაძაბული ველოდები, როდის

არანორმალურები (სრულად)

„სახლში დამხვდი!“.მოკლე ტექსტურმა შეტყობინებამ გულ-მუცელი ერთიანად აუწვა.თვეების განმავლობაში არანაირი კონტაქტი არ ჰქონია და არც ცდილობდა,ინიციატივა გამოეჩინა.არ ელოდა მისგან ამ ნაბიჯს. სამსახურიდან საშინლად დაღლილი მივიდა სახლში და თავს უფლება არ

ოიზისი( XXV, დასასრული)

-გამიმეორე. მარიტა მის უკან , აივნის კარში არეკლილ საკუთარ თავს უყურებს და ისე ეუბნება. -აღარ მიყვარხარ. -არა! შემომხედე- მარიტა მისკენ არ იხედება- ბლუმ შემომხედე.