"დესპოტი" ქმარი

ძალიან უბრალო და ჩვეულებრივ ოჯახში გავიზარდე, მამა მასწავლებელი იყო, დედა დიასახლისი და მე და ჩემი და-ძმების აღზრდა განათლებაზე ზრუნავდა, ბავშვობიდან მესმოდა რომ ძალიან ლამაზი ბავშვი ვიყავი, მაგრამ მაინც ვერ ვისწავლე ჩამი თავის დაფასება და როგორც

პირველი სიყვარული

შენზე სიყვარულს არ აქვს საზღვარი მე შენ მოგიძღვნი ყველას რაც არი ვერ მოგედრება ვერცერთი ქალი შენ მომიკიდე მე ცეცხლის ალი

როცა თვალებში ჩაგხედე (8თავი)

12 ოქტომბერს მამა თბილისში ჩამოვიდა და მე და დედამ ყველაფერი ვუთხარით. არ ვიცოდი ამ ამბავს როგორ შეხვდებოდა და ყველაფერს შიშით ვყვებოდი. ცოტა ხანს სიჩუმე ჩამოვარდა და მერე მამას გაეღიმა - გაიზარდა ჩემი გოგო!- მერე მომიახლოვდა და შუბლზე მაკოცა,-

CRUEL მეშვიდე თავი +18 ( BDSM / WORLD / LGBT )

ჰარი სად არის?- ეს პირველია, რასაც კითხულობს ლუი, როცა ჰარის წასვლიდან რამდენიმე საათში სახლში შერბის და მამის მკლავებში ტირილში ჩაძინებულ დედას ხედავს. ნაილიც კარებშივე შეშდება და ხან მამას შეჰყურებს ხან დედას. -წაიყვანა- მშვიდად ამობობს მამა- ჰარი

Never miss a chance to dance(XII თავი)

-ლიფტი რატომ გაჩერდა?−ვიკითხე შეშინებულმა. -რა იყო? ხომ არ შეგეშინდა? -თუ ჩემთან ერთად მარტო ყოფნა არ გინდა?−გაეღიმა, მაგრამ ჩემკენ არ გამოუხედავს. -არაფერიც. არ მეშინია!−არადა მეშინია−და არც შენთან მარტო დარჩენაზე ვღელავ. გასაგებია? -კარგია თუ არ

,,თეთრი ღამეები"- სენტიმენტალური მეოცნებე

ალბათ ყველას გაუთენებია ღამე ოცნებებში. მაგრამ მხოლოდ სენტიმენტალური ადამიანი თუ ცდილობს ამოქოლოს უკანასკნელი დარაბა, რომელიც გარესამყაროში გაახედებს. პატარა კუთხეში შეყუჟული აკოწიწებს თავის ოცნებებს. მას ირრეალურ სამყაროში სურს გააკეთოს

ცხელი სუნთქვა -3-

როგორც კი სარკე მომაშორა, თითქოს დავუბრუნდი რეალობას. -რა ჯანდაბა გამიკეთე? -ნამდვილი შენ გაგიცანი. -ვინ მოქცა მაგის უბლება? -სარკემ.

დაქირავებული მკვლელი (მედლის ორ მხარე) I თავი

ქუჩის კუთხეში გაჩერებულიყო ორი ჩაბურულშუშებიანი მანქანა. საიდანღაც გამხდარი მაღალი სილუეტი გამოჩნდა. გადაპარსული ქერა თმა და არისტოკარატიული, დახვეწილი ნაკვთები ქონდა. მანქანაში ჩაჯდა თუარა მაშინვე დაიძრნენ. მანქანაში მჯდომმა თვალი შეავლო ახალ

ვარსებობ რომ შეგიყვარო

ბოლოჯერ დავბოდიალობ ბერლინის ქუჩებში,მოგონებები მიტივტივდება .ვიხსენებ პირველ ნაბიჯებს ამ ქალაქში.არც ისე დიდი ხანია აქ ვარ .დაახლოებით ორი თვეა ,თუმცა იმდენად მივეჩვიე აქაურ გარემოს რომ ასე მგონია წლებია აქ ვცხოვრობ .თვითმფრინავი მალე აფრინდა

სიყვარული..ის სიტყვაზე მეტია!(თავი 2)

-ლიკა ჯაჭვლიანი რომელი ხართ?-გაკვირვებული მივბრუნდი კლასის კარებისკენ. ვიღაც ბიჭი იდგა -მე ვარ?-გაკვირვებისგან ხმა ისე შემეცვალა მეთვითონ ვერ ვიცანი -შენთან გამომატანეს-ყუთი მომიტანა უცნაური -კიმაგრამ ვინ -არვიცი, ვერ გეტყვი-ბოლო ეს იყო რაც