ფერები ?! ...8...

-ნუ გეშინია-საოცრად მზრუნველად მითხრა ისე, რომ ხელი არ მოუშორებია. იმედით ავივსე, ვიცოდი ალექსი გვერდით მედგა, ლელა კი კარს იქით მელოდა ანერვიულებული. ხელები ისე ავწიე მაღლა არ დავფიქრებულვარ, არც ის განძრეულა. სახეზე დავადე... რბილი კანი...ოდნავ

გუშინდელზე მეტად ხვალინდელზე ნაკლებად

მეგობრობა,და-ძმობა და შემდეგ უკვე მეორენახევრობა...ხო მე ის ვიპოვე, ან მან მიპოვა მე, მისი დაკარგული ნეკნი )) ჩემი სტატუსი " შემიყვარე, თუ გაბედავ " , მალევე განახლებული მისი სტატუსი " გავბედავ"

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეთექვსმეტე თავი)

ვაა, ჩემი!... ოხ, ჩემი!... ეს რა ქენი?! რატომ, ტო?!.. - გამთენიისას წარბას ღრიალმა ფეხზე წამოყარა მძინარე პატიმრები. ბადრაგი, ჩქარა, ბადრაგი!... - საკუთარ ნარზევე მწოლიარე, ვენებ გადაჭრილი თორნიკეს დანახვაზე მყისვე აზუზუნდნენ პატიმრები. ექიმი,

ასაკი ყველაფერს ცვლის (10)

-არასდროს ვყოფილვარ დიდად სენტიმენტალური, არც გრძნობების გამოხატვა შემიძლია, თუმცა არსებობს დღეები როცა შენს გრძნობებზე ხმამაღლა უნდა ისაუბრო. ჩემო საყვარლებო, სიყვარულია სწორედ ის რაც ჩვენ გვაერთიანებს, ყველას, თუმცა ახლა მინდა ქალ-ვაჟურ სიყვარულს

ცუდ დროს ცუდ ადგილას (თავი3)

– ახლავე თუ არ გააჩერებ მანქანას გეფიცები მოგკლავ– წიონდა ტასო – შეგიძლია მოკეტო ? უკვე ორი საათია გაუჩერებლად ლაპარაკობ , რბოლას როგროც კი მოვიგებ გავაჩერებ , მგონი პასუხი ამამომწურავია და დიდად სასიამოვნო იქნება თუ შენს ხმას აღარ გავიგონებ . –

დაუმორჩილებელი (თავი 14 )

-ვუყვარვარ სოფო ? სოფოს კითხა თითქოს მას პასუხი ეცოდინებოდა -როგორ შეიძლება მოვწონდე ან ვუყვარდე ? არ მინდა რომ ასე იყოს. -და რა გატირებს ,რა ჯობია რომ უყვარხარ ? თავზე ხელს უსვამდა დაბნეულ ლიზას . -არ მინდა რომ მისნაირს ვუყვარდე ,არც ის მინდა რომ

შემცვალა (4)

ჩემ სახლთან შეუხვია დემეტრემ როცა გიორგი დავინახე რომელიც თავის მანქანაში იჯდა და ელოდებოდა ჩემ სახლიდან გამოსვლას. -ახლა ამას გავწიწკნი ჩავიბურტყუნე ჩემთვის? -რაა? -აა არაფერი შეგიძლია აქ გამიჩერო გადავხედე დემეტრეს. -რახდება ალქაჯო?

ბედის წერა ....#2

როგორც იქნა დაუწია სიცხემ . დიდი ვაის ვაგლახით ისევ დივანზე დავაწვინე, ჭრილობიდან სისხლი სდიოდა , ნაკმენი ადგილები საშინლად გამოიყურებოდა . ისე უხერხულად იწვა ჩემს წინ ტრუსების ამარა დაახლოვებით მტრა ოთხმოცი ბიჭი , წაოზრდილი შავი ყორანივით თმით

ნიკოტინი

არ მყოფნი კოლოფი ფიქრები შენზე, ნაპასი ნაპასზე არ წყდება კიდევ! ჩემი ხმა წყდება ყელი მტხოვს საშველს, მე კი კვლავ ვურტყამ არ ვაწვდი სასმელს.

ჭირვეული 12 (დასასრული)

ტონიო ხედავდა როგორ უახლოვდებოდა შავ საცურაო კოსტიუმში გამოწყობილი ბამბასავით თეთრი გოგონა. გოგონა მომაჯადოვებლად უღიმოდა ქერა თმას ზურგს უკან იწევდა და სათვალეს ცხვირზე ისწორებდა -კარგი წყალია?