* * *

ძებნით თვალები ზღვასავით დაშრნენ, ბრმა ილუზიით ზეცაში ვიფრენ, თუ რეალობას ვერაფერს ვავნებ, ვაღიზიანებ აკრძალულ ფიქრებს...

შემთხვევითი არჩევანი(ნაწილი16) დასასრული

დემეტრე მაგიდაზე შემოვსვი, ისე გავერთე საქმით ვერ გავიგე როდის შემოვიდა ავალიანი. -რას აკეთებ პატარა'ვ,, ყურთან მიჩურჩულა. ხელი გადაწია ჭიქის ასაღებად. მის შეხებაზე გამაჟრჟოლა. ჩემს რეაქციაზე გაეცინა და სწრაფად მომშორდა. ,,როგორ მომნატრებია მისი

მე, რომ გაპატიო, სიყვარული თუ გაპატიებს?! ...17...

გარემოს აკვირდებოდა. აფორიაქებული თვალებით ირაკლის ეძებდა და იპოვა კიდეც, ძელსკამზე იჯდა,ხელებით მუხლებზე წამოწეულიყო,თავი ჩაეღუნა,ნელ_ნელა მიუახლოვდა გოგონა,თმებზე ხელი შეუცურა,გვერდით დაუჯდა. ბიჭმაც იგრძნო გოგონას მიახლოება,თუმცა თავი არ

ამოუცნობი ზარი (2)

ნიუ–იორკის აეროპორტში ოთხივემ გაიარა რეგისტრაცია და თვითმფრინავისკენ მიემართებოდნენ... ნიტას უბრალო თხელი ზედა და ვიწრო ჯინსი ეცვა, ფეხზე კეტები. თმა გაშლილი ჰქონდა, უყვარდა თავისი გრძელი და ფაფუკი თმის გაშლა, სულაც არ უქმნიდა ეს დისკომფორტს.

ივლისის ღამე

ივლისის ღამეს, ფოთლის შრიალში როცა ვარსკვლავებს ეტრფოდა მთვარე, იმ ქუჩის ბოლოს, მაღალ გორაკზე ჭაღარა მოხუცი ანთებდა სანთელს.

გრძნობების მორევში(4)

-ჩემი მოუსვენარი ცოლის დამსახურებაა რომელმაც არ იცის რომ მთვრალ ქმარს რომელსაც ჭკუას აკარგინებს ხელები არ უნდა უფათუროს - მისკენ დაიხარა ამღვრეული თვალებით და ტუჩზე ნაზად შეეხო თან ლაპარაკობდა შემდეგ როცა ხელების შეხება იგრძნო წელზე რომელიც ნელა

ასეც ხდება ხოლმე (22 თავი)

ნიკოლოზი დაბნეული დაჰყურებდა ატირებულ გოგოს, რომელიც კისერზე ჩამოკიდებოდა და ხელის გაშვებას არ აპირებდა. ყოყმანის შემდეგ მოჰხვია ხელები წელზე და ნაცნობი სურნელი ღრმად ჩაისუნთქა. უცნაური გძნობა ჰქონდა, თითქოს უცხო და თითქოს ნაცნობი სიტუაცია

მონსტრი (1-2-3 თავი)

-დამტოვე მარტო!-დაიყვირა კიდევ ერთხელ და სარკეს მუშტი დაარტყა,ტკივილმა თითქოს გონზე მოიყვანა და გაოცებულმა მოათვალიერა იატაკი. "მე არასდროს მიგატოვებ! მუდამ შენს თავში ვიქნები!" -მგონი ჭკუიდან ვიშლები!-ამოიჩურჩულა ნაილმა და კედელთან ჩაიკეცა.

ტკბილი წვიმა (მეხუთე თავი)

სასწრაფო დახმარების მანქანა საავადმყოფოსთან გაჩერდა.ალექსი სასწრაფოდ შეიყვანეს შიგნით.სისხლდენა იმატებდა,ანა ექიმებს უკან მისდევდა ,მაგრამ საოპერაციო განყოფილებასთან შეაჩერეს, სასოწარკვეთილებისგან მუხლები მოეკვეთა,იატაკზე დაჯდა და სახეზე ხელები

"ჩემი ცხოვრების ნათელი წერტილი ხარ"

დღეს მე ცხოვრების ყველაზე ბედნიერ ეტაპზე ვარ... პ.ს მე ვარ ანკა 23-წლის, მოკლედ ავღწერ ჩემს ცხოვრებას, 12-წელი ვცეკვავდი, სკოლაშიც საკმაოდ კარგად ვსწავლოდი, თუმცა დედას მაინც ხშირად უხდებოდა დირექტორის კართად დგომა, არა სწავლის გამო, არამედ