მაბედნიერებ! (2 თავი)

-ქეთი? აქ რას...-სიტყვა არ მქონდა დამთავრებული მკლავში რო ჩამაფრინდა და გარეთ გამიყვანა. საშინლად ციოდა მე კი ქურთუკიც არ მეცვა-ქეთი რა გინდა გამიშვი! -ეხლა მომისმინე პატარა ქალბატონო.შენ მე მეკუთვნი და დავიღალე შენი შენახვით. -ჯერ ერთი მცივა, მერე

სულში ჩარჩენილი ნოტები

მე შევიყვარებ, არა შენს ნამღერს არამედ, სულში ჩარჩენილ ნოტებს, მხოლოდ ნოტები არაფრად არ ჟღერს... ამიტომ,მოდი შენ გააჯღერე.

ზოდიაქოს 14წყვილი,რომლებიც ერთმანეთისთვის დაიბადნენ.

ძალიან ჰარმონიული წყვილია. თხის რქის პატივმოყვარეობა და წარმატების მიღწევის ჟინი იზიდავს ქალწულს. ორივე მცდელია, დისციპლინირებული და მიზანდასახული. ერთმანეთი ძალიან მოსწონთ და ამაყობენ იმით, რომ შეუძლიათ ერთმანეთის გახარება. ორივეს სჭირდება

მომინდა და ასე

მომინდა და ასე, ლექსებსა ვწერ სავსეს; სიძულვილის, ბლანჟეს ,უშენობა ავსებს გეფიცები გავცემ ,გამორიყულ აზრებს; უშენობა დავთმე ,ცრემლს გავყევი კვალზე; მარტო ერთხელ მოუსმინე, ალინზე

ჯიუტი გოგო(დუბლი 9)

არაფრის ხასიათზე არ ვარ, საწოლიდან ავდექი და მაცივარი გამოვაღე. -ნაყინი სადაა? ეჰ აღარ მაქვს ალბათ. ტელეფონი ავიღე და ანის დავურეკე. -ჩემი გოგო ამოდი ჩემთან რაა და ნაყინი ამოიყოლე. -კაი მოვალ მალე. ისევ საწოლში დავბრუნდი, დავიწყე ისევ ფიქრი,

პროფესია ჰაკერი... (2თავი)

დამტოვა, ამ ველურმა მართლა აქ დამტოვა, წამოვიყვირე როცა ნახევარ საათიანი ლოდინის შემდეგ დუდუ მაინც არ გამოჩნდა. ახლა რა გავაკეთო, ჯიპიესს დავყურებ რომელიც წრიპინით მამცნობს რომ ხელელმარჯვნივ უნდა წავიდე და ჰოი საოცრებავ, ეს ხელ მარჯვნივ პირდაპირ

მე, ჯარედ ლეტო და მალდივები

გონს რომ მოვედი ვიღაც ხელოვნურ სუნთქვას მიკეთებდა, თვალი გავახილე კარგად და თვალებს არ დავუჯერე - ჯარედ ლეტო. გინდ დაიჯერეთ, გინდ არა, მაგრამ ჯარედ ლეტო მიკეთებდა ხელოვნურ სუნთქვას. როცა გონს მოვედი, გამიღიმა და ქართულად მითხრა „რა ლამაზი ხარო.“

ყრუ ფანჯარასთან

ყრუ ფანჯარასთან ვზივარ ობოლი. თავისუფალი ოცნებაც არ მაქვს, ის არ ახდება...

ძველი პიანინო - 26

მიმის ერთ წერტილზე გაუშეშდა მზერა, ბიჭებმა ერთმანეთში საუბრობდნენ, თავიდან არა, მაგრამ მოგვიანებით კი შეამჩნიეს... ალბათ თუ მოიწყინაო, როცა სხვა დროს სულგანაბული უსმენდა. ფიფომ ჭიქები შეავსო, მიმის არც ეს შეუმჩნევია, ისევ სადღაც შორს ქროდა მისი

ერთი დღე ქალაქში

გაჩერებაზე ვდგავართ მე და ჩემი მეგობარი. მე ავტობუსს ველოდები, ჩემი მეგობარი კი მე მაცილებს. გვერდით ხანში შესული ქალი გვიდგას საკმაოდ მძიმე ტვირთით, ჩვენ ერთი და იმავე ნომერს ვუცდით. როგორც ჩანს, მას ჩემზე მეტად ეჩქარება და ლოდინს უჩივის. როგორც