მიყვარს შემოდგომა დასასრული

- სოფო გაიღვიძე გპირდები საჭმელს შევჭამ კარგად ვისწავლი აღარ დაგაყვირებ ოღონდ გაიღვიძეეე (ტიროდა და სახეზე მაგრად მეფერებოდა) ყველა ტიროდა 1 დღე ისე . გული აღარ მიცემდა გული გამიჩერდა ვგრძნობდი რომ სიკვდილი მიახლოვდებოდა ვგრძნობდი რომ სიკვდილი

მორჩილება 13

საღამოს,სანამ ზურას ნახავდა,მისგან მესიჯი მოუვიდა ,,საღამოს მარტო ვრჩები მთელი ღამით და ჩემთან ამოდი“.მარიამმა თანხმობა მისცა და საღამოს მასთან მივიდა.-შენი ცოლი სადაა?-სოფელშია ისევ-რომ ჩამოვიდეს?-ხოო,ეგ შეიძლება.რისკზე მივდივართ - უთხრა ზურამ და

capricorn ნაწილი2(I) +18

-არ იცი და მე გეტყვი, ადგებოდი და ყველა უთქმელ სიტყვას იტყოდი, არაფერს შეინახავდი გულში, გახვიდოდი გარეთ და წამს არ დაკარგავდი ბედნიერებისთვის, ყველა გეყვარებოდა და ყველას ეყვარებოდი-ყველას ვერ ეყვარები-სწორედ ეგ სკეპტიკოსობა გაიძულებს იყო უბედური,

ხელოვანის საოცრება

შენს მუქ თმას გავს ეს ქალაქი, მიმზიდველს და სურნელოვანს შენთვის ჩუმად სულ გახსოვდეს, სულ უყვარხარ შენს ხელოვანს!!

ყვითელი გული (მესამე თავი)

როდესაც დერეფანში მივაბიჯებდი დავინახე როგორ მოქუჩებულიყო ხალხი ერთ ადგილას და სხვადასხვა შეძახილებს ყვიროდა. თავი გავაქნიე და კარადასთან მივედი.ასე ყოველდღე ხდება ნეტავ რამდენი ხანი უნდა ჩხუბობდნენ? კარები გამოვაღე და წარბები შევჭმუხნე. ისევ ?

სითბო... (პირველი თავი)

ნინააააააა!!!! სად ხარ საზიზღარო შენ! გაისმა ჩემი მეგობრის ცხოვრების ნაწილია ჩემი ეს გოგო მაგრამ რა ვქნა მიყვარს ნერვებს, რომ ვუშლი დილით სანამ გაიღვიძებდა მისი შამპონის ბოთლს თმის წითელი საღებავი დავამატე და ამტომაცაა ასეთი გაბრაზებული -გოგო შენ

ჩრდილები სიბნელეში(6)

დროა ყველაფერი ამიხსნა, დროა ვიცოდე რა ჯანდაბა ხდება შენს თავს, უნდა ვიცოდე როდიდან აღარ ვარ შენს ცხოვრებაშ -კაილა მაპატიე, არ მინდოდა ჩემი ცხოვრების საგიჟეთში ჩამეთრიე -არა არ გაპატიებ, შენი ცხოვრება ჩემი ცხოვრება. ახლა კი მითხარი რა ჯანდაბა ხდება

ირონია(3)

მანქანით არ წავსულვართ, ფეხით გასეირნება ვამჯობინეთ. დანიშნულების ადგილამდე ხმა არცერთს ამოგვიღია. სუპერმარკეტთან მისვლისას კი დავინახე ნინეს სევდა ჩამდგარი მზერა და მე ეს მეუცხოვა. რადგან ჩვენ სამს შორის ყველაზე გიჟი და გადრეული ნინე იყო, არასდროს

დაუჯერებელი 'თავი 8'

დღეს ჩემი ოცდამეორე დაბადების დღეა, დილიდან კარგ ხასიათზე ვარ, ვიღებ საჩუქრებს ნათესავებიდან და მიხარია, ჩემ ძმებს რათქმაუნდა ჯერ არაფერი უჩუქებიათ, თუმცა ვიცი საღამომდე მაჩუქებენ, უნივერსიტეტში ვარ, რადგან ორშაბათია, ანანოსთან ერთად ვზივარ

ქუჩის სამოთხე (მეხუთე თავი)

წამო ჩვენ გავიდეთ. მითხრა დამიანემ და გარეთ "გამათრია". - შენი აზრით, გავიმარჯვებთ? ვკითხე და მის მკერდს დავაკვირდი. მშვიდად ადიოდა და ჩადიოდა. მიწაზე დაჯდა და მეც თავის გვერდით მომისვა. მხარზე მიმიხუტა და უსასრულობას გახედა. ცხელი სუნთქვა