მესხი და ავტომატიანი(ნაწილიIII)

მიუხედავად იმისა, რომ წასვლის დროს ყველანაირ ტკივილს ავარიდებდი თავს, მაინც წასვლა უფრო რთული აღმოჩნდა, ვიდრე დარჩენა.. შენ რომ აქ, ასე დამეტოვებინე, მე იქ როგორ გამეხარა? როგორ მომესვენა მაშინ, როცა შენთან შეხვედრის შანსი აღარ მექნებოდა..

“მინაზე “აორთქლებული” სიყვარული.”

ერთი სული მქონდა როდის წავიკითხავდი შეტყობინებას, მაგრამ ვიცოდი რა, რომ ამის შემდეგ მეტად ვეღარ ვნახავდი, დიდხანს ვიჯექი დივანთან და ვეალერსებოდი მის თმებს, ვისუნთქვადი მისი სხეულის არომატს, ფრთხილად და ნაზად ვკოცნიდი მის ხელებს…

ჩუმი ხმა

სიჩუმეა, მარტო ვზივარ, ველი ღამეს, ღამე მიყვარს, რადგან შენს თავს მაგონებს, ის შენსავით იდუმალი მეტყვის რამეს, რითაც ყველას ცას და ვარსკვლავს ამონებს.

საოცარია !!!

საოცარია... როცა შორიდან საკუთარ თავსაც ისე დაჰყურებ, როგორც სრულიად უცხო არსებას და ვერ პოულობ სულ მცირეოდენ, სულ უმნიშვნელო რაღაც მსგავსებას...

ბედნიერების რეცეპტი (მეორე თავი)

ჩვილი კელიაში შეიყვანეს. მცირე ზომის ოთახი ავეჯის ხალვათობითაც გამოირჩეოდა. მთელი მისი აღჭურვილობა, კედელთან მდგომი ერთ კაციანი ლოგინის, ტუმბოსა და ფანჯარასთან განთავსებული პატარა მაგიდისგან შედგებოდა. კუთხეში შეშის ღუმლით, აი, სულ ეს იყო მამა

ერთი მოდელის ცხოვრება - მარიამ გაფრინდაშვილი

სექსი, სიყვარული, მანქანები — ამ წიგნის უწყვეტი და უხილავი ძაფია. მარიამ გაფრინდაშვმე მარიამი ვარ, მე მარიამი მქვია. ჩემი სახელია, მარიამი. მარჯანიშვილის მეტროსთან, იოანე ჯავახიშვილის ქუჩაზე ვცხოვრობ. პირველივე სართულზე, საერთო ეზოში. ახლა გარეთ

მორჩილება 6

რამდენიმე დღეში სწავლაც დაიწყებოდა და კიდევ ნახავდა მარიამს.ახლავე უნდოდა ენახა და ჩახუტებოდა,მაგრამ ახლა არ შეეძლო.მთელი ღამე არ ეძინა იმაზე ფიქრში,რომ ხვალე ისევ ნახავდა.თუმცა ეჭვიანობდა.ეჭვიანობდა იმ ბიჭზე,კლუბში ლამის რომ კოცნიდა.უნდოდა მის

სხვებმა რა იციან ...

ხლა ვიხედები იქეთ-აქეთ თითქოს ვარაუდით, მთელი საუკუნე ერთ საათში, როგორ ჩაილია. მახსოვს დაგტოვე და ზურგშექცევით ისე გადავბრუნდი, თავი შემზიზღდა და პატიება ჯერაც არ მიცდია.

ლექსად ნათქვამი

ადამიანი სულით მდიდარი, ადამიანი სულით უბრალო, შენ უკეთ ხედავ, თუ ვინ ვინ არი შენ მაპოვნინე შეგთხოვ უფალო!ადამიანი მიყვარს უბრალო ჩამოხეული თუნდაც სამოსით, შენ დაიფარე ყველა უფალო! როცა გახსენებ,ცრემლი ჩამომდის...

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (3)

ორი მანქანით წავედით,მარიამს ძალიან კარგი ოჯახი ჰყავს.მე დედას გარდა ყველას ვაიგნორებდი რათქმაუნდა.მარიამის ოჯახი ძალიან მომეწონა განსაკუთრებით მისი ტყუპისცალი ძლაიან პოზიტიური ბიჭია.ჩვენმა ოჯახებმა ქორწილზე დაიწყეს ლაპარაკი,მომბეზდა,ფეხზე წამოვდექი