შემიყვარე (ნაწილი მეშვიდე)

სახლიდან საბოლოოდ წამოვედი. ვიცოდი იქ არასდროს დავბრუნდებოდი. ტრლეფონზე ბენე მირეკავდა გაუჩერებლად-რა ჯანდაბა გინდა?-ნუცა, გთხოვ მაპატიე ვიცი არასწპრად მოვიქეცი. სახლში ვარ გთხოვ მოდიბენეს სახლისკენ წავედი.

გიჟი გოგო შარშია(6)

ლექსოს კარზე მივუკაკუნე და მხოლოდ მაშინ შევედი როდესაც გავიგე შემოდიო.-ლექსო არ გძინავს?-არა ვერ ვიძინებ. შენ რატომ არ გძინავს პატარა ქალბატონო?-ვერ ვიძონებ და ვინმეს გული რომ არ გადავუშალო ალბათ მოვკვდები.

ალქაჯები V.S ბაბნიკები

დილას ბუდილნიკი აწკრიალდა , საშინლად მეძინებოდა და ადგომის თავი ნამდვილად არ მქონდა , ამიტომ გაყინული ხელი საბნიდან გამოვყავი და გამოვრთე . მაგრაამ..... უკვე კარგად გავიგე , რომ ეს დღე მაინ და მაინც კარგად არ მიდიოდა.

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (1)

ბარათაშშვილის ხიდი სულ ქოშინით გავიარე,ღამის 12 საათი იქნებოდა ალბათ,განა რამის მეშინოდა უბრალოდ იმდენად მტკიოდა გული რომ თავს ვეღარ ვიმორჩილებდი,ეს რა იყო ჰა? კიდევ დიდხანს უნდა მეტკინოს? ი მაგრამ როდემდე? ვუმეორებდი საკუთარ თავს და თან კისერს

უშენოდ(9)

მე კი ქეთრინს დავავლე ხელი და საძინებელში შევყვანე, არ ვაპირებდი მის გაშვებას. ჩემი მაისური მივაჩეჩე პირსახოცი გადავკიდე მხარზე და სააბაზანოში შევაგდე. ბევრი იბუზღუნა მაგრამ ბოლოს ჩემს გვერდით ტკბილად ეძინა და მისი სურნელით და სიახლოვით გაბრუებულს

I ____ You (მეთექვსმეტე)

მარიამის დაბადება ყველას ძალიან გაუხარდა და თითქოს გადაიარა იმაზე ფიქრმა ,რომ მალე წაიყვანდნენ დედის სახლში და იშვიათად ექნებოდა ბავშვის ნახვის უფლება სანდროს, ან თუ ექნებოდა საერთოდ. თვითონ არც არაფერს კითხულობდა

***

გოგოების დიდი ყურადღების მიუხედავად სერიოზულად არასდროს არავინ მომწონებია, ალბათ ზუსტად იმიტომ რომ დიდ ყურადღებას მაქცევდნენ.მ დიდ ყურადღებას მაქცევდნენ. შეიძლება დამპალი ვიყავი , მაგრამ არც ისე, პატარებთან და უკვე გულნატკენებთან ურთიერთობას არ

სიყვარულის ხმა (IV თავი)

-ეს აშკარაა,შენ შეიცვალე,ძველებურად დაბღვერილი აღარ დადიხარ,მხიარული და კარგი ხასიათის გახდი,ადრე კი წიხლწამორტყმულ ძაღლს მაგონებდი. -ხუმრობით უპასუხა ჰარიმ და გადაიხარხარა-მიხარია რომ ასეა,დავიღალე შავთეთრი

ევანჯელისტა.(სრულად)

პულსი გავუსინჯე. ჯერ კიდევ სუნთქავდა. ბროწეულივით წითელი ტუჩები ტკივილისგან იასამანს დამსგავსებოდა. ვარდისფრად შეფაკლული ღაწვები დასიებოდა, დალურჯებოდა.ცრემლები გაუჩერებლად სდიოდა დატანჯულ სახეზე.

მინდა ჩავისუნთქო შენი ამოსუნთქვა

მოდი ადექი და ჰაერს მიმამატე,მე შენს ინტერვალებს ვითვლი სუნთქვებიდან.ერთი არ მომწონს და გრძნობა მიამატე,თორემ ვარსკვლავებიც ვხედავ ხუმდებიან.მოდი ეგ სუნთქვები ერთად დავითვალოთ,მერე გამოვაკლოთ სუნთქვებს დარდის კვალი