ლურჯი მთვარე 13 თავი (დასასრული)

- რა გაცინებს? - მეც გამეცინა მის სიცილზე. ირაკლი ჩემკენ გადმოიხრა და თმებიდან ფოთლები მომაცილა. - შემოდგომის დედოფალს გავხარ. - მე შენი დედოფლობა მინდა. - მერედა არ ხარ? - გამიღიმა და ჩემი ხელები გამოაძვრინა პლედიდან. თვალებში მიყურებდა და იღიმოდა.

ესეც ხომ პოეტურია (5)

მთელი დღე გავატარე მზადებაში,ყველაფერი დავამზადეთ.5საათი იყო ლელამ ძალით გამაგდო მოსამზადებლად -ანაბელ მოეშვი ყველაფერს საცააა მოვა ვაჩე და ასე უნდა დახვდე? -კაი ლეეე რაიყო შეიხი ხოარ მოდის ვაჩეა რა :დ -მოკლედ არაფერი გეშველება რა ნახევარ საათში

ცოდვილი

-სიყვარული ? -სიგიჟე -სიყვარული? -გაფრენა -სიყვარული? -გრძნობა რომელიც გამოუსწორებელი შეცდომების საწინდარი ხდება ...

მამაკაცი სიზმრიდან (სრულად)

მჯერა,რომ ჩვენს ცხოვრებას ბედიც განაგებს.. მარტო ბედი არა „ც“-ც,მაგრამ მაინც განაგებს. მჯერა,რომ ახლა ჩვენ ერთად ვცხოვრობთ და ბედნიერები ვართ. მჯერა,რომ ცხოვრება ხანმოკლეა და უნდა მაქსიმალურად შეიგრძნო ის.. უნდა აჰყვე მის რიტმს..

ყველაფერს აქვს დასასრული

„ოჯახი პატარა ეკლესია რომლის თითოელ წევრს გაფთხილება და ზრუნველობა სჭირდება “ ამ სიტყვებით დავასრულე მეთერთმეტე კლასის საბოლო ღონისძიება, აბლოდისმენტებით ქუხდა დარბაზი. მთელმა კლასმა ერთმანეთს ხელი ჩავჯიდეთ, სცენის შუაგულში დავდექით და ქედი

თურმე სიზმარიც რეალობად იქცევა (თავი 5)

ორი კვირა გავიდა რაც ალექსანდრე უგონოდ იყო ლევანი და ლეილა დამწუხრებულები იყვნენ შვილის ამ მდგომარეობით, მარიამს დამამშვიდებლებს უკეთებდნენ ამ დროის განმავლობაში მოტეხილობაც მოურჩა და თაბაშირიც მოსნეს უცებ დერეფანში ყველა ფეზე წამოდგა როდესაც

პირველი გრძნობები IIIთავი

-ნინა გთხოვ1 წუთი დაივიწყე ელენე და ჩამეხუტე (გიო) -არ შემიძლია გიორგი გაიგე ჩემიც ელენე ჩემი მეგობარია და ერთად რო დაგვინახოს გული ძალიან ეტკინება (ნინა) -ვერ დაგვინახავს აქ მარტო მე და შენ ვართ (გიო) -გიორგი რაგინდა (ნინა) -შენთან ერთად ყოფნა(გიო)

ბადარები (თავი 1)

გამარჯობათ .. დაბრუნდი,ისვე. ვიცი,შეიძება მოგბეზრდათ ამ თემით ისტორიები მაგრამ მემგონი ყველაზე კარგად „ძალით გათხოვებას“ ვწერ .. მაგრამ ეს ისტორია მხოლოდ ამ თემას არ შეეხება.აქ იქნება რამოდენიმე წყვილის ისტორია ერთად და არა მარტო ირაკლისი და

იბრძოლე ბედნიერებისათვის...(1)

სარკეში საკუთარ გამოსახულებას დააკვირდა და სევდიანად გაუღიმა.დღეს მისთვის დამოუკიდებელი ცხოვრება იწყებოდა.ეხლა სრულიად მარტო დარჩა.მარტო,საკუთარ ოცნებებთან და ტკივილთან.ზუსტად ერთი წლის წინ ის ბედნიერი და უდარდელი იყო.ჰყავდა მშობლები,რომლებსაც

სიყვარული ყოველგვარ ტკივილს კურნავს!{თავი2}

კიდევ დიდი ხანი გაუნძრელად უყურებდა თვალებში მისთვის უცნობს რომ არა ანა რომელიც მის სახელს გაჰკიოდა. თავი გვერდზე შეატრიალა და დაინახა როგორ მორბოდა ანა უკან მოზდევდა მიშო და ლუკა. ანა იმწამსვე მივარდა დაქალს.