სასურველი ხიზანი (17-18)

მართლა გინდა იმ ვიღაცის მკლავებში აღმოჩნდე? გინდა? – დაუყვირა თამთას, გოგონა გაჩუმდა.. — მითხარი და აგისრულებ ოცნებას! _​იქ თავს კარგად ვგრძნობდი, არავინ მაშინებდა და მემუქრებოდა _ ..და ამიტომ მზად იყავი პირველივე გალეშილ ღორთან დაწოლილიყავი? –

შემიყვარდი ქაჯანავ !! (3)

ტელეფონის დადებას ვაპირებდი, როცა სმს მომოვიდა.. -ქაჯანავ, მასეთი მოკლე კაბა აღარ დაგინახო ტანზე -ძალიან გრძელი ცხვირი ვის აქვსო ვისაოო??? -ნუმესწერვები და გაითვალისწინე რასაც გეუბნები -ოცნება უფასოა საყვარელო.კარგად -ნუ თამაშობ ჩემს ნერვებზე..

არასდროს უშენოდ! (4)

სანდროზე ფიქრები ამყვა. საიდან გამოჩნდა ეს ბიჭი ჩემ ცხოვრებში, ან რისთვის გამოჩნდა... საღმოს ბავშვებმა შეკრება გადაწყვიტეს. რათქმაუნდა მეც შემომთავაზეს, მაგრამ ვიუარე, ხასიათზე არ ვიყავი. სახლში დავრჩებითქო ვუთხარი სალოს სკოლის მერე, მე ნუ

ქალაქის ხმაურში ვეძებ შენს სიჩუმეს !

თითქოს შეერია გრძნობა არემარეს, როგორც წარმოსახვის უტყვი აგონია, ყურში უცნაური ექო ჩამჩურჩულებს იმას, რაც არ ვიცი და რაც არ მგონია! სიცივე ძვლებამდე უთუოდ მიაღწევს, ნამდვილად შემრცხვება იმის, რაც ვიკადრე! უბრალოდ მინდა, რომ ისეთად მიცნობდე,

ღალატი კვოტირებით 2

- გივი, ჩემი ხათრით არ წახვიდე. აღარ მომისმენია მისთვის, გასასვლელში დამიყვირა: - გივი შენს საქციელს დაუფიქრდი, ლანა ორსულადაა. მისმა ცრემლებმა პირველ სართულამდე მდია. ბოლო სიტყვების მოსმენას სჯობდა არაფერი გამეგო..

_ვერ გვიცანი გოგო? (1ნაწილი) (გამოიდარებს)

_აუ სასტავ უნდა წავიდე რა _განუცხადა დემეტრემ საგანგებოდ შეკრების სამეგობროს _სად ბიჭო?_ფეხზე წამოდგა იოანე _ავღანეთში რა.._თავი მოიქექა ნერიულად ბიჭმა _რატომ?_აზრიანად ახედა ნიკამ _გული უნდა გადავაყოლო_მძიმედ დაეშვა მდივანზე _კარგი რა ტო!_ხელი

მი სი მალატ (სვანურად) სრულად

დამღლელი ათ საათიანი მგზავრობის შემდეგ როგორც იქნა კვლავ შევძელი მიწაზე დადგომა, ღრმად ამოვისუნთქე, თითქოს თბილისიდან გამოყოლილი დაღლილობა ამ ერთ ამოსუნთქვაში ჩავატიე და ახლა უკვე ბედნიერმა მოვავლე თვალი გარემოს. ცამდე ასვეტილმა თოვლიანმა მთებმა

როდის მიყვარდა ასე ძალიან?! (თ.ჯ)

მიყვარს და ვიცი მასაც ვუყვარვარ, მიყვარს და ვიცი მასაც ვჭირდები... ჩემი სიცოცხლე მისით იწყება, მის სიცოცხლეშიც მუდამ ვიქნები! არ ვიცი საით წაგვიყვანს ბედი, თუმცა ვიცით, რომ ერთად წაგვიყვანს,

ჩანახატი (37 თავი)

რაოდენ ჭკუა მხიარულებიც იყვნენ ჩვენი მეგობრები, ისე მხიარულად და თბილად მიჰყავდათ ქორწილი. იყო ლექსებად ნათქვამი სადღეგრძელოები, დედოფლისთვის ბიჭებისგან ანთებული ფიალებით მიძღვნილი „მუხამბაზი“. მეფე-დედოფლის ულამაზესი დაისი... არ იფიქროთ თითქოს

ფიქრების გარემოცვაში

მე არ ვარ პოეტი... არც მხატვარი. და არც რაიმე განსაკუტრებული ნიჭის პატრონი რომ ჩემი ამჟამინდელი გრძნობები ჩემივე ნიჭის საშვალებით გადმოვცე, ოთახში...ფიქრების გარემოცვაში მარტოდ დარჩენილი ვცდილობ ჩემი დარდი კალმის დახმარებით ფურცლებზე გადმოვიტანო, 17