მარ-სელი (3)

-მარსზე ვართ-თქვა მელისამ ხმადაბლა და სახელურებს ჩააფრინდა- რაც შეგიძლიათ ძლიერად მოეჭიდეთ სკამებს. - მელისას მითითება ყველამ შეასრულა, ზოგიერთი ისე ჩაებღაუჭა სახელურს რომ თითები გაუთეთრდა. -რამდენი ხანი გვეძინა?- ყვირილით თქვა სიუზიმ.

მინდა ანგელოზი ვიყო 3

აი მზად იყო და თვალებიც დახუჭა, მაგრამ უცებ იგრძნო, რომ ვიღაცის ძლიერ ხელებს ჰყავდათ ჩაბღუჯებული. აი ქეთათომაც გახედე და სიბრაზით სავსე ჩემი ძმის თვალებს შეეჩეხა

შურისძიების წყურვილი 3

შეშინებულები გამოვარდნენ პალატიდან, რის შემდეგაც ტასო და ექიმის დასაძახებლად გაიქცა. -ექიმო ჩქარა აილინმა გონება დაკარგა -ტასო ეუბნება და მასთან ერთად მიდის პალატისკენ. პალატაში შესვლას აპირებენ, როდესაც ექიმი ჩერდება და ეუბნება:

ავტო მრბოლელი (7)

ვერცკი შევნიშნე როგორ შემოვიდა წყალში დემეტრე და მანამ ვერ გამოვფხიზლდი სანამ ყელში სველი კოცნა არ დამიტოვა,უნებურად გამეღიმა -არმეგონა აქთუ მოხვიდი თორე სხვაგან წავიდოდი-შევუღრინესავით-ხო არც მე მეგონა აქთუ იქნებოდი-გამიღიმა -ხოო-უთხარი და

სასურველი ხიზანი (1-2)

რა საშინლად დამღლელია გზა, კიდევ რამდენი უნდა იაროს ამ ძველმა სამარშრუტო ტაქსმა, რომ სოფლამდე მივიდეს?.. სად არის საერთოდ ეს სოფელი, რა ელოდება იქ.. მგზავრობისგან საშინლად დაღლილი გოგონა ცდილობდა შუბლი მიედო მანქანის ფანჯარაზე, მაგრამ ყოველი

თვალები დახუჭე 1

ტაქსი სანაპიროზე გავაჩერე და პირდაპირ ტიფანი ბარში შევედი. თვალებით მარიამს ვეძებდი, აი ისიც როგორ მიღიმის, ჯერ არ იცის რამდენი მაქ მოსაყოლი. მივედი, გადავკოცნე, ყავაც შევუკვეთე და საუბარს, სანამ დავიწყებდი ვუთხარი სკამზე მყარად დამჯდარიყო.

ტკივილი სახელად "სიყვარული" 1

ახალი მოთხრობა დავიწყე... მინდა რაღაც განსხვავებული დავწერო რომელიც არ გავს სხვებს, მინდა რაღაც განსხვავებული სიყვარული გაჩვენოთ და საზოგადოება დავარწმუნო იმაში რომ სიყვარულმა ასაკი არ იცის... ველოდები თქვენს შეფასებებს ღირს თუ არა გაგრძელება.

მოსამსახურის ქალიშვილი.[8]

რომ იცოდე ეგ აწითლებული ღაწვებიც როგორ მენატრება..-არ ცხრებოდა მამაკაცი -წავედი..-თავის დაძვრენა სცადა გოგონამ,იმით სარგებლობდა რომ ლუკა ახლოს არ იყო და ისე ძლიერად არ შეეძლო თავბრუს დახვევა,როგორც თავისი სიახლოვით,რასაც აშკარად მიუხვდა მამაკაცი

ოდესმე გყვარებია? (4)

სიყვარულის ისტორიაჰეი შენ, არ იცი, რომ ეს ჩემი ადგილია. - ეს ნამდვილად ლიდა იყო. • უკვე აღარ. - შევბრუნდი, მისი გაშტერებული გამომეტყველებით დავტკი და მხარის გაკვრით გავიარე. • ბაბი? - არ ვიცი კითხვა მე დამისვა თუ საკუთარ თავს, მაგრამ ამას

დაე დაიწყოს ოდისეა დაუვიწყარი

რაკი მომყვები, მაშ, ჩამჭიდე მაგრად ხელები, ცის თაღზე ვარსკვლავების რუკას გაშლის ჰელიოს, დროა გადავვლოთ ჩრდილოეთის ცისარტყელები, სული ობოლი სიყვარულის ქალაქს ეწვიოს.