უბრალოდ მენდე! “4“

ხელები კანკალით შემოვხვიე და ზურგზე მივეყრდენი,როგორც კი მივეხუტე დავმშვიდდი და შიშმაც გადამიარა,უკვე ვგრძნობდი ადრენალინს და ღიმილიც კი მეპარებოდა.

სიყვარულმა დეპრესია იცისო

არაფრით სრულიად არაფრით დაიწყო ყველაფერი ყველაფერი რომელიც გავს არაფერს ჩემი სიხარულის,სიბრაზის,სიყვარულისა და დეპრესიის მიზეზი გახდი შენ თავიდან უცხო ამოუცნობი პირი ხო ასე იყო მერე რა რომ ბაღიდან გიცნობ თავიდან მაინც ამოუცნობ ობიექტად მეჩვენებოდი

ტკივილი სახელად "სიყვარული" 4

ნინო თეძოების ქნევით წავიდა ზემოთ... 'ეხ ნინო ბავშვი ხარ მაგრამ მაგიჟებ', კარზე ზარი დარეკეს და გავედი, ჩემი კომპანიის ერთერთი თანამშრომელი იყო. -ბატონო ალექსანდრე თქვენი კომპანიონები წავიდნენ რადგან სინოპტიკოსებმა გვაცნობეს რომ დიდი თოვლია

ვიქტორ ჰიუგო - ოთხმოცდაცამეტი წელი

დიდი ფრანგი მწერლის ვიქტორ ჰიუგოს ბოლო რომანი „ოთხმოცდაცამეტი წელი“ ასახავს რესპუბლიკური წყობის დამცველთა და სამეფო ტახტის რესტავრაციის მომხრეთა სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლას. ჰიუგომ გულდასმით შეისწავლა საფრანგეთის სამოქალაქო ომისდროინდელი პოლიტიკური

მამიკოს ფულებით განებივრებული გოგონა.. 4

-ალექსანდრე დავიღალე ნუ მომსდევ, მოიცა შევისვენებ - გარბოდა თან ყვიროდა. -ვერ გადამირჩები განებივრებულო გოგონავ.. - თქვა და მარიამიც დაიჭირა.. -არა, გთხოვ.. - ოთახში შეიყვანა აფართხალებული მარიამი და აბაზანაში შეაგდო.. ცივი წყალი მოუშვა და მარიამიც

მ ო მ ე ნ ა ტ რ ე

მომენატრე, იცი როგორ მომენატრე? ტკივილამდე და უღმერთოდ მომენატრე. ყოველი დღე უშენობით ნატვრად მექცა და ეს ცრემლი მგონი უკვე აღარც შრება. მომენატრე, სიგიჟემდე მომენატრე,

"შემიყვარდი, ძალიან შემიყვარდი" (თავი5)

გაჩერდა და ყურება დამმიწყო. დიდხანს იდგა გაჩერებული და თვალებში მაშტერდებოდა. მეც შევხედე, თითქოს რაღაც მიბიზგებდა მისკენ და უფრო ახლოს მივყავდი. არ ვიცი რას ვაკეთებდი ან ის რატომ იქცეოდა ასე. ჩაფიქრებული ვიყავი და ფიქრებიდან მისმა ბოხმა ხმამ

აჩქარებული გული

ტკივილიიი?? ხო ტკივილიიი...როგორც ჩანს ეს გრძნობა იმდენაად პოპულარული გახდაა ჩვენში რთულია გაარკვიო ვინმეს მართლა სტკივა თუ ძალით იტკიებს იმიტომ,რომ ახლა მოდაშია სასიყვარულო და გულნატკენი ხალხის გაზიარებული პოსტები და მათი ბრძნული აზრები...სამწუხაროდ

რთულია კიდევ ენდო 5

-საწოლი პატარაა,ამიტომ ვერ მივიწევი.გეყოფა დაწექი.გიომ ხელი მუცელზე შემოხვია გოგოს და ზედ მიიკრა.ნინის მთელი სხეული ეწვოდა.რა დააძინებდა ისე ღელავდა.გიომ იგრძნო გოგოს მღელვარება და კიდევ უფრო მაგრად მოეხვია.მერე მის ყელში ჩარგო სახე და ისე

ჩანახატი (35 თავი)

ოცდამეთხუთმეტე თავი ალბათ როგორი რთული იქნებოდა ცხოვრება დაისს აისი რომ არ მოჰყვებოდეს, უბედურებას ბედნიერება, ცრემლებს ღიმილი, ტკივილი თანდათან ყუჩდება, ან უბრალოდ მასთან ერთად ცხოვრებას სწავლობ. აშკარად შეიცვალნენ ჩვენი გმირები. დაღვინდნენ,