დიახ,მე პატიმრის ცოლი ვარ.

სამსახურს უღიმღამოდ ვასრულებ და შინ მივიჩქარი, ასე მგონია კარის სახელურს მისი თბილი თითები დასწევენ და როგორც ყოველთვის მისი მკლავები ჩამიხუტებენ შინ დაბრუნებულს. თუმცა კარს ვაღებ და სახლში სამარისებური სიჩუმე და სიცივე მხვდება. არაფრის ხალისით

ბედნიერება როდისაა მარტივი?

-არასოდეს პატარავ! ჩშუ! შენი ცრემლები არდამანახო... გახსოვს დაგპირდი ვინც აგატირებს მოვკლავთქოდა გინდა თავი მოვიკლა? -ნუ ხარ დებილი!- თავიგულზე ჩამოვადე და ვუსმენდი მის გულის ცემას... იმგულის ცემას რომლისთვისაც ჩემი გული ფეთქავდა... ამაზე ჩამეძინა

სექსუალური ბოსი! [9]

სექსუალური ბოსი! IX თავი. –როგორ ძალიან მომნატრებიხარ– გულში ძლიერად იკრავს ნიას, მის სურნელს ისუნთქავს და თავზე კოცნის. გული ძლიერად უძგერს, მისი სიახლოვე აბედნირეებს და ყველაფერს ავიწყდება, ისიც რომ ეჭვიანობდა, ისიც რომ ბრაზობდა. ყველაფერს

აი ასე .. ყველაფერი ხდება (სრულად)

კარზე უაზროდ დიდი დროის ბრახუნის შემდეგ გამწარებულმა შეგლიჯა კარი .. ყველა ოთახი მოიარა მაგრამ ელენე ვერსად ნახა.თავში ყველაფერმა ბრუნვა დაიწყო როცა სააბაზანოს კარიდან წყლის ხმა გაიგონა.რამოდენიმეჯერ დააკაკუნა მაგრამ უშედეგოდ,იფიქრა არ ესმისო ..

წარმავალი სიყვარული თავი III

ზარი მაღვიძებს. თორნიკე იყო. -ალიო (მე) -როგორხარ მარო? (თორნიკე) -რავი, შენ? (თორნიკე) -კარგად, იცი გიო და გვანცა, ელენე და ნიკა ბაკურიანში რო წავიდნენ? (თორნიკე) -ე? რამაგარია, არა რავიცოდი. (მე) -ხოდა, ჩალაგდი. მე შენ, ლაშა და ანასტასია საღამოს

ბედნიერების ჩარჩოები 3

უკვე ტაქსში ვარ და რესტორნისკენ მივდივარ.არ მიყვარს ასეთი ხმაურიანი შეკრებები, დაუსრულებელი სადღეგრძელოები და ნასვამი კაცების გაუთავებელი ლაპარაკი. თუმცა ამ ყველაფრის მიუხედავათ დღეს ძალინ კარგი განწყობაზე ვარ,მიხარია ის ხმაურიც და

რთულია კიდევ ენდო 7

აორთქლდა.გიჟივით მივარდა მანქანას,ჩაჯდა და წავიდა,თვითონაც არ იცოდა სად მიდიოდა,მერე გზაზე მანქანა გააჩერა და გადმოვიდა.ყელში ბურთი ჰქონდა გავხერილი,რომელსაც ვერა და ვერ იშორებდა.თვალები ჩასისხლიანებული,სახე ალეწილი,გული კი თითქოს

ჩემი დასტოინი ბიჭი (თავი 2)

სახლში რომ შევედი დედაჩემს დავუძახე -დეე მოვედიი ხმა რომ არავინ არ გამცა მისაღებში შევედი და დავინახე ვიღაც უცხო ქალი და ბიჭი იჯდა დედაჩემა რომ დამინახა დაბნეული და ცრემლიანი თალებით შემომხედა.... -გამარჯობათ :)) დე სტუმრები თუ აპირებდნენ მოსვლას

მშვიდობით!

შავ ბნელეთის დასასრულს დამაჩოქეს ფიქრებმა, და წინ შენი ხატება აღმემართა ფინიშად, იარაღი დაყარეს დატანჯულმა სიტყვებმა და შენს სამფლობელოსთან ბედმა აღარ მიმიშვა.

ისევ ტვილდიანი... (2)

უკვე 2 კვირაა გასული რაც ნიკა ამერიკაში წავიდა და უკვე ვნანობ რომ გასაცილებლად არ წავყევი ბავშვებს რა ვქნა ვერ შევძელი არ შემეძლო მეყურებინა როგორ გვტოვებდა ნიკოლოზ ტვილდიანი და მიდიოდა სხვაგან სრულიად უცხო ქვეყანაში